Onderzoeken

Endo-echografie bij longkanker

Opslaan

Denkt de arts dat er uitzaaiingen in de lymfeklieren zijn, dan kun je een endo-echografie krijgen. Dit is een combinatie van een kijkonderzoek en een onderzoek met geluidsgolven.

Met de endo-echografie kan de arts vaststellen of de longkanker is uitgezaaid naar de lymfeklieren in het mediastinum. Dit is de ruimte tussen de longen. Meestal wordt er in de lymfeklieren geprikt om te onderzoeken of er kankercellen inzitten.

Een endo-echografie is een combinatie van een endoscopie en een echografie. Met een endoscopie kijkt de arts met cameraatje aan een slang in het lichaam. Een echografie is een onderzoek met geluidsgolven.

Een endo-echografie gebeurt vooral bij onderzoek naar het maag-darmkanaal. Zo kan de arts een aantal dingen vaststellen:

  • de plaats en grootte van de tumor
  • of en hoever de tumor is doorgegroeid in de omgeving
  • of er uitzaaiingen zijn in de lymfeklieren in de directe omgeving van de tumor
  • of er uitzaaiingen op andere plaatsen zijn

Andere namen voor dit onderzoek zijn: endosonografie en endoscopische ultrasonografie (EUS).

Hoe gaat een endo-echografie?

De arts schuift een dunne slang via de mond tot in de slokdarm. Soms schuift de arts de slang nog wat verder door, tot aan de maag of het begin van de dunne darm.

Aan de slang zit een lampje, een camera en een echo-apparaatje. Het apparaatje zendt geluidsgolven uit. Deze golven hoor je niet, maar de weerkaatsing (echo) ervan maakt de organen en weefsels zichtbaar op een beeldscherm.

Zo kan de arts heel dichtbij de organen komen en veel details zien. De arts kan de afbeeldingen op het beeldscherm vastleggen op foto’s.

Met de slang kan de arts ook wat weefsel weghalen voor onderzoek.

Voorbereiding op de endo-echografie

Voor het onderzoek moet je nuchter zijn. Dit betekent dat je een paar uur van tevoren niets eet of drinkt, zodat je maag leeg is. Vindt het onderzoek in de middag plaats, dan mag je soms licht ontbijten.

Over deze pagina

De informatie in de bibliotheek is getoetst door medisch specialisten en andere deskundigen.

Laatste update: februari 2019

Dit artikel is geschreven door kanker.nl.

Met medewerking van

Longkanker Nederland