Onderzoeken

Biopsie bij prostaatkanker

Opslaan

Met een biopsie kan de arts zeggen of het om prostaatkanker gaat. Een biopsie wordt gedaan tijdens een echografie of een MRI-scan.

Hoe gaat een biopsie bij prostaatkanker?

Bij de biopsie haalt de arts weefsel weg uit de prostaat. Een ander woord voor een stukje weefsel is een biopt. Meestal neemt de arts een aantal biopten uit de prostaat.

Eerst krijg je een plaatselijke verdoving. Dan brengt de arts een holle naald in. Dat gebeurt via de anus, of via het perineum (het gebied tussen de balzak en de anus). Op een beeldscherm ziet de arts precies wat hij of zij doet.

Om het risico op een ontsteking te voorkomen, krijg je van tevoren antibiotica. Als je bloedverdunners gebruikt, is het soms nodig om hier voor een tijdje mee te stoppen. De arts zal dit met je bespreken.

Uitslag van de biopsie

Een patholoog onderzoekt het weggenomen weefsel onder de microscoop. Met de uitslag kan de arts de definitieve diagnose geven: of het om prostaatkanker gaat.

De arts kan met de uitslag ook zien hoe agressief de tumor is. Dit staat uitgedrukt in de Gleason-score.

Gevolgen van de biopsie

De biopsie kan een aantal gevolgen geven:

Bloed in de urine, sperma en ontlasting

Na de biopsie kan er wat bloed in de urine of bij het sperma zitten. Bloed bij de urine kan tot een week na het onderzoek en vooral bij mensen die bloedverdunners gebruiken.

Je kunt een paar weken bloed in het sperma hebben. Het sperma ziet er dan donkerder uit. Dit gaat vanzelf weer over.

Bloed in de ontlasting kan ook voorkomen, als de biopsie via de anus is gedaan. Dit duurt een paar dagen.

Tijdelijk hoger PSA

Na de biopsie kan het PSA tijdelijk wat hoger zijn. Dit komt door het onderzoek en heeft niets te maken met een verergering van de ziekte.

Infectie aan de prostaat

Krijg je na de biopsie koorts of koude rillingen, neem dan wel direct contact op met de uroloog. Er kan dan sprake zijn van een infectie. Dit komt weinig voor.

Over deze pagina

De informatie in de bibliotheek is getoetst door medisch specialisten en andere deskundigen.

Laatste update: oktober 2019

Dit artikel is geschreven door kanker.nl.

Met medewerking van

ProstaatKankerStichting.nl