Tietverdriet - Deel 2

Ik ben bijna jarig.
Vandaag over een week is mijn verjaardag; dan tel ik 46 jaar. En ik had me voorgenomen geen verjaardag meer over te slaan na deel 1 van mijn kankerverhaal. Ieder jaar vieren dat ik weer een jaar erbij mocht tellen, zonder kanker. Dat laatste was voor mij stiekem het voornaamste.

Di…

Mijn behandelend arts en aanspreekpunt is een vrij jonge assistent-oncoloog die ik stiekem de bijnaam “Dokter Snotneus” heb gegeven. Niet lief van me, hè? Tja, ik weet het… hij kan er ook niets aan doen dat hij waarschijnlijk zo’n vijftien jaar jonger is dan ik. Misschien is het gewoon mijn ervaring…

Ziek zijn is moeilijk. Niet alleen lichamelijk, maar vooral mentaal. En soms zijn juist de goedbedoelde reacties het lastigst om mee om te gaan.

Als je net gehoord hebt dat je ernstig ziek bent, krijg je een hoop voor je kiezen.
Allereerst natuurlijk het feit dat je ziek bént, in mijn geval…

De laatste tijd lig ik vaak wakker. Inslapen is nogal een uitdaging op het moment. Ik wil het niet eens per se piekeren noemen, maar mijn hoofd is wel heel vol met gedachten. En die willen allemaal aandacht op het moment dat ik ga liggen om te slapen.

Soms denk ik na over hoe het toch mogelijk is dat…

Dat wilde ik nooit meer hebben: spijt van dingen die ik niet heb gedaan.
Voor de tweede keer kanker om mijn oren krijgen stond niet op die to-dolijst. Maar hier zijn we dan toch.

En wat spijt me dat. Het maakt niet uit dat ik er niets aan kan doen. Dat het niet komt door iets wat ik heb gedaan of…

In september 2020 werd mijn leven en dat van mijn gezin compleet ondersteboven gegooid door de diagnose hormoongevoelige borstkanker. Wat volgde was een achtbaan van onderzoeken en uitslagen, chemotherapie en operaties, tot ik ongeveer een jaar na de diagnose “schoon” werd verklaard en kon beginnen…