Game over?!?

Tja, terug in Nederland schiet mij weer van alles te binnen. Het borrelt.
Plop, ineens weer dingen waar ik tegenaan liep.

Tafelpraatje tijdens de cruise. In gezelschap van een chirurg en een docent. Na avond twee. En wat doe jij? Uhhh, tja. Verschillende opties schoten door mijn hoofd.

Ik heb het één…

We zijn op een on-Italiaanse manier ingescheept. Alles verliep rustig en zonder zenuwachtig geschreeuw. Het leek wel alsof we met een Duitse rederij op pad gingen.

De hut is prima, het bed is nog beter. Alleen jammer dat je het gevoel hebt in een kast te slapen. Tja, dat is de consequentie als je een…

Emoties zijn rare dingen,
soms geven ze je kracht,
soms kosten ze je kracht.

Ik dacht dat ik alle varianten die er maar bestaan op het gebied van emoties doorleefd had. Hoe dom.

We door- en overleefden de dood van onze tweede zoon, we door- en overleefden de dood van onze vaders en moeder. We…

Verslagenheid en wanhoop.
Onze wereld staat stil. Er wordt niet meer gedacht aan ziek zijn en moed houden.
Dinsdag 11 februari is mijn nichtje letterlijk uit het leven gerukt.
Verdriet is in uitvergrootte vorm onderdeel van de dagen geworden.
Ik voel en zie het verdriet in mijn gezin. En mijn gezin is…

Weer een wijze les geleerd. Ver over mijn grens heengaan betekent dat ik daar weken naweeën van heb.

Als ik over mijn grens heenga, gaat mijn lichaam meteen tegensputteren. En daar kan ik dan weer niet tegen, dus gaat het nog moeizamer. Dan ga ik knorrig lopen doen en is alles teveel. Wat helpt…

N.a.v. een Britse campagne (alvleesklier kanker)

De gemoederen in GB én NL lopen flink op. Ik kom op het www veel reacties tegen. Vooral " ik ben tegen" reacties. Schandalig, respectloos, ziek wordt er geroepen. Dat laatste klopt inderdaad. Ziek. Dat is iemand met alvleesklier kanker.

Deze…

En weer slofte ik door het ziekenhuis. Nou ja, sloffen. Het was meer rennen. Door alle stress om te proberen niet te stressen, waren we iets te laat van huis gegaan. Dus stond ik 10 minuten voor mijn ct-scan bij de aanmeldpaal met mijn paspoort te klooien. Zoals altijd is haastige spoed zelden goed…

En weer ging ik naar de huisarts. Ik voelde me een beetje bezwaard, dat wel. Ik hoorde de arts in gedachten al “Daar komt ze” zingen op de muziek van Clouseau’s “Daar gaat ze” . Ik voelde me een hypochonder. Dat op zich is al een idiote gedachte. Immers je hebt al een ernstige ziekte, dus…

Een spiegel is een mooi ding. Als je een jaar of 20 bent of als je net naar de kapper bent geweest voor dé partylook. Geweldig! Je komt bij de kapper binnen als een lijk en na wat krulbehandelingen, opbeurende woorden en een laag make-up straal je jezelf weer tegen in de spiegel. Jeeej, het ziet…

Ik hoest, proest en rochel wat af de laatste tijd. Stom iets dat hoesten. Zodra ik denk "niet hoesten" begin ik ermee. Denk ik er niet aan dan heb ik er ook minder last van. Hoe dan ook. Ik word er langzamerhand schijtziek van.
Ik kan niet eens meer ergens ongemerkt binnensluipen. Rochel rochel…