Kanker in het Frans

Ik heb me goed voorbereid op de afspraak bij de plasticienne (plastisch chirurg). Zes maanden na de amputatie met directe reconstructie ziet mijn siliconenborst er namelijk uit als een flinke vergissing. Een soort van kaiserbroodje met gleuven die steeds dieper worden. De randen van de prothese zijn…

De 25 bestralingen zijn gecanceld, er zijn geen complicaties bij de operatie opgetreden en ik voel ook helemaal niks van die Tamoxifen. Het is alsof iemand het deurtje van mijn kankerkooi per ongeluk heeft open laten staan. Ik sluip voorzichtig naar buiten, knipper met mijn ogen in het felle…

Met het recept voor de Tamoxifen heeft mijn oncologe me ook een verwijzing gegeven voor een echo van mijn baarmoeder. 'Waarom?', heb ik haar gevraagd. 'Voor de zekerheid', zei ze, 'Tamoxifen kan verschillende effecten hebben op verschillende delen van het lichaam.' Ik ben naar de afdeling radiologie…

In het nieuwe jaar ben ik terug bij mijn oncologe. Ze bekijkt me tevreden van alle kanten. Ik verkeer in uitstekende staat. 'Et ça vous va, ces petits cheveux blancs! (En het staat u goed, die korte witte haartjes)', zegt ze enthousiast. Hahaha, heb ik toch nog iets positiefs aan die chemo…

Ik breng december door in Nederland, bij mijn moeder op de bank onder een dekentje. Heerlijk. Ik word door iedereen vertroeteld. Als ik 's ochtends wakker word staat mijn ontbijt klaar, 's middags stuurt ze me naar bed voor een slaapje. Daarna doen we lopend samen wat boodschappen, we eten iedere…

De pijn trekt weg en mijn behoefte om om alles te huilen ook. Ondanks dat de protheseborst niet slinkt en ik nu de andere kant in mijn bh moet opvullen om ze nog een beetje even groot te laten lijken. De kracht in mijn armen keert terug, ik kan weer zonder ongelukken in de keuken een mes hanteren…

Na een week ga ik terug naar de chirurgienne voor controle. We hebben het niet meer over wat er de dagen na de operatie is gebeurd. Ik laat me gedwee bekijken door de zoveelste stagiaire, of coassistent, weet ik het. De chirurgienne maakt zich zorgen dat er vocht om de prothese zit.

Bij de volgende…

De dagen na mijn borstamputatie ben ik best nog wel wankel van de emoties. Ik ben niet echt leuk gezelschap voor mijn moeder en zus, die een godsvermogen hebben neergeteld voor nieuwe vliegtickets. 

Yannick, een van onze wijkverpleegkundigen, tevens burgemeester van het volgende dorp, komt om de twee…

Nu de chirurgienne er toch is, wil ze de nieuwe protheseborst ook even bekijken. Ze vindt, net als de aiossen, dat het er heel goed uitziet. (Misschien moet ik hier gewoon eens blij mee gaan zijn.) Maar de boel moet nu wel snel in een medische bh gehesen worden. Die gaat de prothese namelijk in vorm…

De verpleegkundige is teruggekomen om de operatiewond te verzorgen en mij te troosten. Ze zegt dat de aiossen het niet kwaad bedoelden. Ze zijn alleen maar heel erg jong en onervaren. Ik vraag haar wie die aiossen eigenlijk wel denken dat ze zijn. 'De doktoren', antwoordt ze. En als verpleegkundige…