Gonflé (opgezwollen)

Na een week ga ik terug naar de chirurgienne voor controle. We hebben het niet meer over wat er de dagen na de operatie is gebeurd. Ik laat me gedwee bekijken door de zoveelste stagiaire, of coassistent, weet ik het. De chirurgienne maakt zich zorgen dat er vocht om de prothese zit.

Bij de volgende controle een week later vindt ze nog steeds dat het gezwollen is. Ik vind van niet. Het ding is inderdaad groot en rond, zeker in vergelijking met mijn rechterborst. Maar Valérie, de wijkverpleegkundige, heeft me laten zien hoe ik 2 keer per dag met een meetlint mijn borstomvang moet opmeten en direct moet bellen als ik merk dat de omvang toeneemt. Ik heb niks gemerkt. De chirurgienne wuift dit weg. Ze doet een punctie. 

Bij de derde controle blijken de resultaten van de punctie van het vocht om de prothese negatief, er is geen sprake van infectie, maar ik moet toch nog een keer terugkomen. Volgende week zullen de bevindingen van de patholoog namelijk beschikbaar zijn.

Na de chirurgienne loop ik ff langs de afdeling radiologie. Ik heb nog steeds geen afspraakdatum voor de repérage (het inmeten, de tatouage puntjes). Ik wil die afspraak zo snel mogelijk, want alles staat bij ons klaar om naar Nederland te vertrekken. Het zou zo leuk zijn om er met Sinterklaas te zijn. De receptioniste zoekt, maar vindt mij niet in de planning. Hoe kan dat nou weer? Ze loopt weg en komt terug met de radiotherapeut zelf. Hij zegt dat hij wil wachten op de resultaten van het pathologisch onderzoek.

'Goed nieuws', zegt de chirurgienne als ik een week later tegenover haar ben gaan zitten, 'u heeft heel goed op de chemo gereageerd. We gaan de radiotherapie annuleren.' Dit had ik totaal niet verwacht. Ik woe-hoe heel hard. De chirurgienne wacht zo onbewogen tot ik klaar ben met juichen, dat ik me afvraag of ze zich echt niet kan indenken hoe fantastisch dit voor mij is. 

Ze begint over de tepelreconstructie. Ze zegt dat ze er eentje kan maken van huid van de binnenkant van mijn dijbeen, of dat ik er eentje 3-d kan laten tatoeëren en dat er tot die tijd opplak-tepels beschikbaar zijn. Dat vind ik dan weer hilarisch: opplak-tepels. Ik vraag haar of ze ze ook in een kerstthema heeft, met glitters ofzo. Maar ze is heel serieus. Dus ik zeg haar dat een tepel zo ongeveer onderaan mijn prioriteitenlijstje staat en dat ik eerst 2 even grote borsten wil, want dit is geen gezicht. Dat is ze met me eens. Ze zegt dat ze voor 14:00 uur een afspraak voor me heeft bij de radioloog voor een echo en weer een punctie, want ze vindt de gereconstrueerde borst gezwollen.

Ok, ik ga wel weer anderhalf uur in een wachtkamer hangen. Kan ik rustig iedereen het goede nieuws appen. Ik bel Nassim, mijn chauffeur, dat hij zijn planning weer om mag gooien. 'Ik denk dat ik mijn jongste broer moet sturen om u vanmiddag thuis te brengen', zucht hij. 

De radiologe is vrij snel klaar. Ze ziet geen vocht, alleen maar prothese. Ze gaat niet nog een punctie doen. Gelukkig.