Ik woon inmiddels 15 jaar in Frankrijk. Samen met mijn man run ik een kleine auberge (herberg). In 2022 kreeg ik de diagnose: hormoongevoelige borstkanker. In dat jaar heb ik 16 chemos en een borstamputatie met directe reconstructie gehad. Emotioneel vond ik het best zwaar en in die staat had ik ook wel eens moeite met de cultuurverschillen in een Frans ziekenhuis.
Maar ik ben er uiteindelijk zonder problemen doorheen gekomen en was na afloop van de behandelingen weer snel op de been. Met, naar ik moet toegeven, een hoop nieuwe plannen en inzichten.
Deze blog is voor mij een afsluiting van die periode. En ik hoop dat mensen die aan het begin van eenzelfde behandeltraject staan, erin zullen lezen dat dingen ook goed kunnen aflopen.
Niene