Le Tamoxifène (Tamoxifen)

In het nieuwe jaar ben ik terug bij mijn oncologe. Ze bekijkt me tevreden van alle kanten. Ik verkeer in uitstekende staat. 'Et ça vous va, ces petits cheveux blancs! (En het staat u goed, die korte witte haartjes)', zegt ze enthousiast. Hahaha, heb ik toch nog iets positiefs aan die chemo overgehouden. Ik voel me inderdaad eigenlijk wel ok. Het verbaast me nog steeds een beetje, maar ik heb geen klachten, geen vermoeidheid. 

We hebben het hotel dus weer open, rustig aan, alleen in de weekenden en alleen een daghap, geen uitgebreide menukaart. Er is best wel veel sneeuw gevallen, dus de ski-toeristen melden zich al snel. In de 4x4 rijden we voorzichtig onze beijzelde berg af naar de stad voor mijn afspraken in het ziekenhuis. Niks spannends, alleen wat controles. We plannen de inkopen bij de groothandel, of het doen van een wandeling daar zo'n beetje omheen. 

De oncologe verifieert of ik begrepen heb dat de radiotherapie niet doorgaat. Dat heb ik, maar ik begrijp niet waarom ik volgens het protocol eerst 25 sessies nodig had en na de operatie opeens niet meer. 'Het is omdat u een mastectomie heeft gehad', zegt ze. Nu ben ik in de war, want dat is niet wat de chirurgienne mij gezegd heeft. Die zei dat het kwam door de goede resultaten van de chemo. Denk ik, misschien heb ik het verkeerd begrepen. 'Het was van het begin af aan toch al duidelijk dat ik een mastectomie zou krijgen?', probeer ik. Maar ze heeft me niet gehoord. Ze is bezig met wat papieren, staat op, loopt naar de onderzoekstafel en gebaart dat ik moet komen zitten voor een borstonderzoek. Ik weet dat ik nu door zou moeten vragen. Maar ik heb er geen zin meer in. En het is ook niet meer belangrijk, sus ik mezelf, er komt geen radiotherapie. Fijn! En door! Er zijn dringendere zaken. Het feit dat mijn protheseborst de vorm begint aan te nemen van een kaiserbroodje met van die diepe gleuven, bijvoorbeeld. 'Ja, hij hangt wat hoog', zegt de oncologe, 'ik zal een afspraak voor u laten maken bij de chirurgienne'. 

Ze schrijft een recept uit voor de Tamoxifen en  noemt opnieuw de mogelijke bijwerkingen op. 'Heeft u vragen?', wil ze weten. Ik ben best wel nerveus om de bijwerkingen van de anti-hormoon therapie die ik de komende 5 jaar ga krijgen. Ik heb gelezen dat een vijfde ofzo van de vrouwen het niet trekt. Maar ik zeg niks. Ik weet uit ervaring dat ze niet houdt van speculeren over problemen die er (nog) niet zijn. En daar heeft ze eigenlijk wel gelijk in.

'U zult wel een beetje aan gaan komen', zegt ze.