Over mij
Helaas heeft het relatieve "positieve" schildklierkanker gebeuren voor mij maar 8.5 jaar mogen duren en ben ik dit jaar (2026) weer getroffen door kanker, dit maal borstkanker in 1 borst. Ik ga verder hierover in deze blogreeks dat ik in 2017 heb opgestart en mijn reis door schildklierkankerland beschreef, maar nu met een aangepaste hoofd titel. Hieronder kan je nog het ge-update voorstel stukje en kort mijn verhaal over schildklierkanker lezen en dan ga ik verder in de blogs zelf over het hier en nu.
Ik ben Caroline, geboren december 1963, getrouwd, moeder van 2 kinderen en oma van 6 kleinkinderen (ja er is nog een kleinzoon erbij gekomen die nu inmiddels 1 jaar is). De andere kleinkinderen zijn nu 19, 13, 2x 8 en 6 jaar.
September 2017 kreeg ik de diagnose papillaire schildklierkanker (na eerst struma gehad te hebben maar tijdens echo bleek er later iets op te groeien). Punctie wees kwaadaardigheid uit en ben geopereerd op 5 oktober 2017, de hele schildklier moest eruit. Dat ging niet zonder slag of stoot maar dat kan je lezen in mijn blog hierover.
Tijdens operatie bleek ik een tumor van 1.5 cm te hebben die al bezig was door te groeien naar lokaal gelegen weefsel. Om die reden val ik ook onder hoog risico en word ik komende 15 jaar onder controle gehouden. Inmiddels zijn de richtlijnen aangepast naar 10 jaar.
De Radio Actieve Jodium behandeling (RAJ) volgde de maand daarop in november 2017. Tijdens eerste halfjaarlijkse controle (echo, Tg meting bloed en scan), bleek alles goed te zijn en ben ik schoon verklaard.
Daarna ben ik bijna 2 jaar te hoog ingesteld geweest op Levothyroxine (zie blog waarom) wat wel voor wat probleempjes zorgde. Na bijna 2 jaar te hoog ingesteld te hebben gestaan mocht ik omlaag met de dosering, zolang TSH maar onder de 2 blijft. Dat is me jaren gelukt met 112 mcg. Helaas is daar nu door de chemo vanwege borstkanker verandering in gekomen (zie blog).
Leven zonder schildklier kan niet maar wel met schildkliermedicatie. Voor mij is het te doen, al mijn lichaam is niet meer dezelfde als dat het was, ik heb wel last van wat probleempjes, maar er valt mee te leven. Het is vooral goed omgaan met mijn veranderde energie.
Ik ben blij dat ze er op tijd bij waren bij mij want al spreken ze van "de goede kanker" (m.a.w. woorden, goed te behandelen). Het is en blijft kanker en dus erg heftig om dit mee te maken!
En ja nu 8.5 jaar dan borstkanker, ik zit midden in het traject, net eerste reeks chemokuren van 4 afgerond (AC) en over drie weken verder met de tweede reeks van 4 kuren om de 3 weken (Docetaxel). Daarna na aantal weken een borstamputatie, misschien bestraling en dan jarenlang aan de hormonen. Dat is globaal het plan, ik kan nu al wel zeggen dat dit traject vele malen heftiger en zichtbaarder is dan wat ik toen met schildklierkanker heb ervaren!
