16-4-2026 - Drieënhalf jaar na laatste blog over schildklierkanker nu borstkanker Er+Pr-Her2-

Helaas daar ben ik weer, nu met minder goed nieuws dan 4 jaar geleden. Mijn voorstel stukje heb ik alvast aangepast.

Wat betreft de schildklierkanker ging nog steeds alles goed. Ging ja, helaas .... kom ik in een van de volgende blogs nog op terug. Ik zou wegens hoog risico 15 jaar onder controle blijven maar omdat alles vanaf het begin zo goed verlopen is en ik al die jaren "schoon" ben houden de controles nu na 9 jaar in; dit jaar nog enkel 1x TSH / Ft4 bloedmeting. Volgend jaar (2027) alles nog een keer maar dan met de Tg meting er voor de laatste keer bij. Is dit alles nog steeds goed dan stoppen in principe de controles, nieuwe richtlijnen. Maar aangezien er veel gebeurd is weet ik niet of dat zo blijft. Positief puntje is wel dat hele schildklier gebied nog steeds door de Pet Scan als schoon werd gezien (hierna volgt waarom ik die Pet Scan heb gehad).

Want ik ben wederom getroffen door kanker, borstkanker in 1 borst, tumor van 5 cm, graad 2 hormoongevoelig, Oestrogeen 100% (Er+Pr- Her2-) met daaromheen nog wat DCIS gebied graad 3 (dus hoog risico). Sinds begin februari zit ik na zelfontdekking weer flink in de medische molen. Die stukken heftiger is dan wat ik meegemaakt heb tijdens schildklierkanker!!

Ik kon na ontdekking van de knobbel 2 dagen later terecht bij huisarts, nog een dag later in Catharina Ziekenhuis in Eindhoven waar ik medisch natuurlijk vanwege de schildklierkanker bekend ben. In 1 dag mammografie, echo en biopsie gehad met meteen marker in de borst. Toen had ik inmiddels al het gevoel dat het compleet foute boel was, een gevoel dat ik me van bijna 9 jaar geleden nog goed herinner! Weer een dag later telefonisch bericht dat het kwaadaardig is. Dat kwam aan, oh nee niet weer kanker!!

Daarna volgden een kleine drie weken onderzoeken, eerst MRI van de borsten, die bevestigde wat de radioloog bij echo al min of meer gezien had. Alleen lichtte er bij MRI ook 1 klier net voor de oksel op, dus moest ik tijdens nogmaals onder geleide van een echo een punctie ondergaan waaruit later bleek dat de cellen kwaadaardig waren. Toen werd het wel even doemdenken want het kon dus uitgezaaid zijn! Er werd een Pet Scan ingepland, die zag min of meer hetzelfde met 1 klier extra waarvan niet helemaal zeker was of dat ook iets was. Maar erger nog, er zaten vlekjes op de lever, twijfelachtig dus toen werd er een MRI van de lever achteraan gepland. Wat een roller coaster zit je dan in zeg!! Goddank bleken die vlekjes onschuldig en kreeg ik de boodschap; niet uitgezaaid dus we gaan voor genezing, wat een opluchting!! Daarna zijn er radioactieve zaadjes in mijn borst en klier voor de oksel gezet, zodat ze later bij de operatie de tumor(en gebied) nog terug te vinden is mocht de tumor en evt. cellen geslonken zijn door chemo.

Traject wat ik nu ga krijgen, (gedeeltelijk al in zit) is, 4 weken AC kuur - Doxorubicine/Cyclofosfamide (ik heb vandaag de derde gehad, dus over 2 weken de laatste). Daarna 3 weken rust. Dan om de drie weken een Docetaxel (Taxotere) kuur, dit ook 4 keer. Dit alles voor de operatie om de kankergroei te remmen en te monitoren of chemo ook wat doet. En tumor ook wat kan verkleinen zodat de amputatie na deze kuren kan volgen met beter resultaat. Het wordt amputatie omdat door de DCIS het een gebied van 8 cm betreft met daarin de tumor van 5 cm en ik maar kleine borsten heb en er niet veel te redden valt. Maar ik heb allang vrede met een amputatie, ben 62 jaar, van mij mag mijn andere borst er ook af maar dat doen ze niet want die is gezond. Een gezonde borst amputeren geeft blijkbaar helemaal geen garantie dat je dan daar geen kanker kan krijgen in dat gebied, helaas.... Daarna evt. bestraling maar ligt eraan wat ze nog bij de operatie vinden. Daarna beginnen met jarenlange hormoon therapie.

Ik ben dus dit jaar flink onder de pannen maar ben wederom heel strijdvaardig, heb qua emoties natuurlijk 9 jaar geleden al flink wat meegemaakt. Vooral de spanning bij de vooronderzoeken en straks operatie, complete deja-vu!! Maar zoals gezegd, dit alles is zoveel heftiger!  Maar ik ga er maar weer tegenaan, meer keus heb ik niet. Ik heb vandaag dus de derde AC kuur gehad, ben beetje hyper van de Dexmethason dat ik preventief moet slikken samen met de Akynzeo tegen de misselijkheid. Daarom lukt het me nu om een start te maken (of eigenlijk een vervolg) van de blog die helaas van een succesverhaal veranderd is in weer veel ellende en onzekerheid. 

Ik kom later nog terug over hoe ik de AC kuren ervaar tot nu toe en alle bijwerkingen en zijdelingse gevolgen daarvan. Ook helaas voor mijn schildklierwaardes.