Liefhebben en liefhouden

Ik laat het los. Het zoeken naar antwoorden. Antwoorden op klachten die ik ervaar. Antwoorden op waar ik heen mag bewegen. Ik sta stil en zoek de natuur op. Het helpt mij te aarden in een wereld die woelig voelt. Ik laat het willen vastgrijpen los. Ik zie dat de leegte geen tekort is, maar een…

Re-integreren na kanker zonder werk. Ik koos ervoor om mijn hart te volgen. De natuur in te gaan voor herstel en opbouw. De plek waar ik mijzelf kan zijn. Waar niks hoeft en alles is zoals het is. En dat is goed. Ik ben gaan vertragen en verzachten. Het aankijken van de dood heeft mij geleerd om…

Ik voel mij vastzitten. Vast in het web van keuzes maken. Keuzes over anti-hormoon medicatie. Keuzes die voelen als kiezen tussen leven en dood. Wat als ik stop? Verspeel ik dan mijn laatste kans op extra overleving? Op extra tijd met iedereen die mij lief is. Wat als ik doorga? Mijn lijf schreeuwt…

Het zijn de kleine dingen die mijn dagen groot maken. Een liefdevolle blik, een aanraking met aandacht. Woorden die verwarmen. De geur van de natuur. Ik verzacht en laat liefde toe. Ik laat haar niet meer los. Ze is altijd bij mij. Een alles omvattende liefde. Blijheid, hoop, verdriet, dankbaarheid…

Ik heb gezocht naar rust. De stilte gevonden. In de stilte luister ik naar de wijsheid van leven en sterven. Ik herinner mij dat ik een goddelijke vonk ben. Dat is wat er over blijft als alles wegvalt. Wat er terug komt. Ik voel mij als een nomade. Ik ben het niet. Maar ik ben wel los van alles. Ik…

Wat is de waarheid? Dit is de waarheid! Ik word steeds meer verliefd op mijn eigen scherven. Ik ben in stukken gevallen. Delen van wie ik was vielen uiteen. Ik voelde boosheid, verdriet, angst. Nu voel ik ook geluk. Geluk vanuit het besef dat ik niet stuk ben. Ik ben heel. En ik troost mij met de…

Ik blik terug op afgelopen jaar. Vorig jaar rond deze tijd begon ik aan chemotherapie. Een keuze die ik moeilijk vond om te maken. Een keuze tussen statistieken, hoofd en hart. Wat vertelden zij mij? Ieder mens is een mysticus. We hebben onze eigen waarheid te ontdekken. Wat voor mij waar is hoeft…

‘Het is inderdaad borstkanker “. Pats, boem. Daar viel in dat ene moment de bodem onder mijn bestaan weg. Ziek zijn terwijl ik precies geen baan had. Stilstaan terwijl ik juist vooruit wilde. Heel frustrerend. En verdrietig. Bewegen richting ander werk werd bewegen richting mijzelf. Mijzelf serieus…

Ik droog mijn tranen en laat los wat er niet meer is. Mijn ziekteproces heeft mij geholpen om het moment te accepteren zoals het zich aandient. Daarmee maak ik contact met de stille, tijdloze ruimte achter alle vormen. Ik kies ervoor om in de natuur te zijn en de helende kracht van de natuur te…

Ik vertraag en verzacht. Ik leer steeds meer te zijn met wat er is. De schaduw en het licht. Ik volg mijn eigen waarheid en gebruik mijn intuïtie als kompas. Ik kom tot de beste vorm van mijzelf. Ik zie de schoonheid in een bloem en stel mij open voor mijn eigen schoonheid. Het is onderdeel van mijn…