Vlak voor mijn 49ste verjaardag ging ik met allerlei vage klachten naar de huisarts en oh ja, ook nog een pijnlijke bult bij mijn sleutelbeen. Uitgezaaide stadium 4 longkanker bleek het te zijn. Geen genezing mogelijk.
Ik ben normaal gesproken geen boos mens. Ik ben de bemiddelaar, ik vermijd conflicten, ik ben de bruggenbouwer. Of ik moet zeggen: ik was dat. Want nu, voor de vierde keer in mijn Kanker.nl-carriere, ben ik boos. Heel boos. Boos op dat godvergeten monster dat kanker heet. Boos omdat lang niet…
De zelftesten van stiefzoon en mijzelf waren een week geleden negatief, maar een dag later bij de GGD bleken we toch beide positief. Dus sinds afgelopen woensdag zit ik binnen. Zitten we binnen, stiefzoon natuurlijk ook. M'n Lief ontspringt de dans, of heeft al (weer) corona gehad.
"De scan ziet er goed uit!" viel m'n longarts met de deur in huis. Ik hou daar van, direct goed bericht, en ik moest me bedwingen om er niet meteen weer vandoor te gaan, roepend: " Tot over een half jaar!". Maar we bespraken de klierende klier. Waarschijnlijk reageert 'ie op heel iets anders dan…
We hebben het gevonden, dat droomhuis. Een beetje kleiner, een beetje compacter, maar toch genoeg ruimte voor al onze zooi. Aan de rand van een dorp, dichtbij heuvels en groen. Nog wel een olietank in de achtertuin - mwah, kleinigheidje....hopelijk. Vandaag fietste ik er naar toe, want ik wil zo…
Lief en ik kijken naar huizen. Kleinere huizen dan het huis wat we nu hebben. Want toen wij hier (een beetje halsoverkop) gingen samenwonen, was dat met het idee dat ik waarschijnlijk al snel ziek zou worden en dood zou gaan. Er moesten slaapplaatsen zijn voor al onze pubers. En er moest een bed…
Weer heb ik niet gelezen, hier op de site, wat ik allemaal wilde lezen, voordat ik zelf m'n blog schreef. Maar het moet.
Ik doe mee aan IkPas, een maand zonder alcohol. Ik start morgen pas, 4 januari, omdat mijn lief 3 januari jarig is. Al die wijn in huis moet op. Nou ja, bijna dan. Zit ik hier…
Het is alweer of nog steeds een raar bestaan en volgens mij had ik ook al eens een blog met die titel: 'raar bestaan'. Remissie, stabiel, de tumor niet actief. Controle na een half jaar pas. Ik vind het eng maar toch kan ik er wel aan wennen: ik riep het al die tijd al en misschien ga ik er…
Perspectief. Ik las er over in een ander blog. Het zette me aan het denken. Al sinds mijn vorige controle-bezoek, na de scan en bloedafname, voel ik me hyper, heb ik meer energie. Mijn arts zei dat hij de kans klein achtte dat de longtumor weer actief zou worden. En met dat ene zinnetje veranderde…
Eindelijk weer eens een controle-afspraak bij mijn eigenste professor dokter. Ik ging alleen, ik doe dat de hele coronaperiode al. Ik probeer alsmaar vertrouwen te hebben in goede uitslagen en die kreeg ik ook elke keer. En in mijn ziekenhuis wordt nog steeds gevraagd of je alleen wilt komen, als…
Had ik net de koorts en twee-en-halve week bedlegerigheid overwonnen, gooide een si-gewricht roet in het eten...
De koorts was gezakt, ik hoorde niets meer van het ziekenhuis over bloedonderzoek of longfoto's en dacht er het mijne van. Koffiedrinken bij de Dierenopvang en toen ook maar wat beestjes…