Vlak voor mijn 49ste verjaardag ging ik met allerlei vage klachten naar de huisarts en oh ja, ook nog een pijnlijke bult bij mijn sleutelbeen. Uitgezaaide stadium 4 longkanker bleek het te zijn. Geen genezing mogelijk.
Twee weken gingen we naar Frankrijk, een weekje vakantie en daarna de koersweek met de teams van Kanker.nl. De eerste week lekker met z’n twee: Lief ging fietsen en ik probeerde sinds bijna 6 jaar een boek. En las die in één dag uit. En twee dagen later nog eentje, heerlijk! Wandelen deden we ook…
Met m'n arsenaal medicatie was de zenuwpijn onder controle. Maar nadat ik leuk make-up had gekocht en kleurrijke oorbellen en haarspelden om niet meer als patiënt door het het leven te gaan, sloegen de bijwerkingen van die medicatie pas toe. Vooral die van de Dexamethason.
Ik had de vijfde kuurweek weer voornamelijk slapend doorstaan en daarna herinner ik me eigenlijk alleen maar pijn. Jankend opstaan 's morgens, buiten bed geen houding weten te vinden, in bed maar weer slapen. Ik wist niet meer waar ik het zoeken moest. En bedacht steeds vaker: is dit nou al die…
Vier van de zes kuurweken achter de rug, ik lig nu op bed aan het infuus voor de vijfde. Vanmorgen bij de long/onderzoeksarts geweest. "Het beste meteen maar", zei ze, "de scan ziet er goed uit!"
Geen groei, geen nieuwe plekken, één plek wat kleiner. Voor zover dat te zien is, want er is veel…
Weer een blog terwijl ik dat van anderen nog niet gelezen heb: ik vind dat het niet zo hoort, maar het moet nog maar een keer. Ik type 'm zittend op de bank, met de laptop op m'n voetenbankje, want ik heb zo'n zenuwpijn rechts in mijn nek/schouder/arm dat ik niet met de laptop aan tafel kan zitten…
In de winkels, daar voel ik het even, dat kerstgevoel dat ik anders ieder jaar heb. Niet zo jubelend, maar het is er nog wel. Ons huis is ook wel versierd – maar niet alles is van stal gehaald, want we hadden gewoon geen tijd. Ondergedompeld in de kankerbubbel.
I’m a sucker for Christmas 6, dat zou de titel van dit blog moeten zijn. Maar het is nog niet zo ver.
Vorige week de afspraak bij de bestralingsarts. Als de scans geen gekke dingen laten zien, starten we na de uitslag en loting meteen met de bestralingen. Drie plekken in beide longen, twee plekken…
Om half drie zouden we videobellen, mijn longarts en ik, en Lief, al pas je niet allebei in beeld op een mobieltje. Op een tablet had ook gekund, maar op de laptop gaat het niet met het beveiligde programma dat sinds corona af en toe gebruikt wordt. Onze tablets zijn stokoud en ongeschikt. M’n arts…
Lief en ik merkten het allebei al toen de longarts me uit de wachtkamer haalde en voor ons uit liep naar de spreekkamer: hier komt geen goed nieuws aan. En zo was het ook. De immunotherapie heeft geen enkel effect, de plekken groeien en de tumormarkers stijgen. Het gaat langzaam, dat is het enige…
Een week of vier later en volgens mij werkt het nog steeds niet. De uitzaaiing bij mijn sleutelbeen wordt eerder groter dan kleiner en begint pijn te doen. Ook aan de achterkant van mijn schouder doet het pijn, daar zit ook een uitzaaiing, ik weet niet eens waar precies, maar het doet pijn, dus dat…