Ervaringen met vroegtijdig stoppen met Immuuntherapie bij baarmoederhalskanker?

Openbaar gesprek
22 juni 2026 om 10.02,
gewijzigd 22 juni 2026 om 10.02
100 x gelezen

Hallo allemaal, ik heb uitgezaaide baarmoederhalskanker en wordt inmiddels 1,5 jaar behandeld met Pembrolizumab en Bevacizumab. De eerste 6 x was dit gecombineerd met chemotherapie. 
Ik ben inmiddels een jaar in volledige remissie. De oncoloog heeft me nu voorgesteld om voortijdig te stoppen ( ipv na 2 jaar) met de pembrolizumab vanwege het goede resultaat en om ernstige bijwerkingen te voorkomen. Dit zijn ze momenteel ook aan het onderzoeken in de studie Safe stop. Is er iemand die hier aan mee doet? Of is er iemand die vroegtijdig is gestopt met de Pembrolizumab? En bleef de kanker toen stabiel en voor hoe lang?

Vind de keuze om te stoppen of toch nog even door te gaan erg lastig. Vandaar deze vraag.

3 reacties

Beste Caatje, ik begrijp je ongerustheid, je wordt losgelaten, met medicatie en nu volledig vertrouwen op je lichaam. De tijd zal het uitwijzen maar blijf vertrouwen hebben hoor!!!

Ikzelf heb 3 x behandelingen gehad voor uitgezaaide eierstokkanker. Na de laatste chemo en bevacizumab nog een jaar doorgegaan met bevacizumab. De vermoeidheid gaat een grote rol spelen dus ben nu ook gestopt met de bevacizumab. Nu elke 6 weken tumormarkers controleren en elke 3 maanden een scan. Ben in april gestopt en de scan van juni was goed, met zoals de tumormarkers. Ik probeer afleiding te zoeken in “leuke” dingen en geniet heel erg van elke week een bezoek te brengen aan een inloophuis voor kankerpatienten. Daar volg ik dan ook yogalessen, heerlijke ontspanning.Daarna drinken we gezellig een koffietje en praten en ook lachen daar wat af met elkaar. Zou dit iedereen zo ontzettend toejuichen! 

Heel veel sterkte in jouw proces xxx

Groetjes Margot.

Laatst bewerkt: 23/06/2026 - 11:04

Dankjewel voor je reactie. Wat fijn dat je laatste scan goed was. Net als jij zoek ik afleiding in leuke dingen doen en dat lukt goed. Ook heb ik een revalidatietraject met lotgenoten achter de rug waar ik veel aan heb gehad. Ik heb veel spier-en gewrichtspijn en merk dat ik achteruit ga door de behandelingen. Vandaar dat ik nu  overweeg te stoppen. Maar vind dit zo lastig nu het zo goed gaat. Vorig jaar januari was mijn levensprognose 6 maanden en dankzij deze behandelingen ben ik er nog en al een jaar in volledige remissie. Zo dankbaar voor de extra tijd. Mag ik vragen welke bijwerkingen je had van de bevacizumab?

Laatst bewerkt: 23/06/2026 - 14:58

Hoi Caatje, wat bijzonder toch hè, dat je zo blij mag zijn met die extra tijd. Dat ervaar ik ook zo hoor. De andere kant ervan is wel dat ik nu al ruim 8 jaar na de diagnose steeds moet dealen tussen hoop en vrees. Maar altijd beter natuurlijk dan de prognose die ik had van 3 tot 6 maanden.

Mijn bijwerkingen zijn neuropathie onder mn voeten, maar vooral de vermoeidheid en pijnlijke spier en gewrichtspijn, met name in mn benen en heupen. Al kist het me moeite, maar heb me er maar bij neergelegd mn lichaam niet te tarten en de activiteiten aan te passen. Helaas geen logeerpartijtjes meer van dr kleinkinderen. Ik ben nu 66 jaar, was altijd behoorlijk actief en had een prima conditie, dat is ook denk ik mijn redding hoor. Ik blijf kleine stukken wandelen en voor grotere afstanden dan maar de fiets met ondersteuning gebruiken.

Laatst bewerkt: 24/06/2026 - 09:15