Leve de pregabaline!

De laatste maanden had ik toenemende tintelingen in mijn rechterbeen bij wat langer lopen, rechtop zitten en stilstaan. Als ik voorovergebogen zit dan heb ik er geen last van. Alleen met een rollator kan ik nog langere afstanden lopen.

Toen ik dat in januari meldde aan mijn oncoloog verwees ze mij door naar de neuroloog. Nadat een MRI was gemaakt van het onderste deel van mijn rug kreeg ik op 3 maart te horen dat er sprake is van kanaalstenose in L4. Er is extra botgroei in de wervel waardoor mijn zenuw in de knel komt. Dit veroorzaakt de tintelingen. Zij stelde voor te starten met 2 x daags pregabaline capsules in de laagste dosis. Ik mocht na de start 1 week geen autorijden omdat je er de eerste week wat duizelig van kan zijn. 

Nou dat was een understatement. Op 4 maart ging ik in de ochtend naar oncofysio, deed daarna voor een paar dagen boodschappen en nam de eerste capsule in. Tot en met donderdag heb ik permanent een dronken gevoel gehad en zweefde ik door mijn huis. Nu drink ik nooit alcohol, maar volgens mij moet het zo voelen om dronken te zijn. Vanaf vrijdag zakte dit af en belangrijker: ook de rugpijn en tintelingen waren bijna verdwenen. Bijkomend voordeel is dat deze pillen er ook voor zorgen dat ik iets minder last heb van de jeuk die door de fulvestrant injecties wordt veroorzaakt. Ook heb ik voor het eerst sinds de chemo weer gevoel in de uiterste topjes van mijn vingers. 

Vrijdags vertrok ik met mijn jongste zoon voor 4 dagen naar Limburg. We hadden een mooi hotel in de bossen en hebben genoten van de wellness faciliteiten in het hotel. Ik heb lekker dagelijks kunnen zwemmen. Het water was net zo warm als de Caraïbische zee. Met mijn ogen dicht kon ik me in Curaçao wanen hahaha. Zondagochtend kwamen mijn broer en schoonzus uit Eindhoven samen met ons ontbijten. Heel fijn om hen weer eens te kunnen knuffelen. Bellen doen we regelmatig, maar de afstand Zaandam Eindhoven is net te groot om even snel op de koffie te gaan. 

Maandag hebben Luuk en ik van half 11 tot 3 uur in de outlet Roermond gelopen en met regelmatig op een bankje zitten in de zon ging het prima met me. We troffen het ook met het heerlijke lenteweer. Dinsdag weer naar huis gereden en sinds gisteren mocht ik weer zelf achter het stuur en ben ik weer een paar uur naar het werk gegaan. Ik moet er niet aan denken dat ik niet meer zelf auto zou mogen rijden, want dan wordt mijn wereld wel heel klein. 

Aanstaande maandag vertrek ik wederom voor een week naar Putten om  verder te schrijven aan mijn boek. Ik heb mezelf een deadline gesteld dat ik hem eind mei drukklaar wil hebben. Op 16 april krijg ik de uitslag van de CT scan die op 9 april wordt gemaakt. Weer heel spannend want dan weet ik of alle nieuwe medicatie de tumorgroei afremt. Nieuwe chemo kan dan nog even op de plank blijven liggen. 

Vanmorgen werd ik met veel meer energie wakker dan anders. Ik denk dat de constante prikkelingen en pijn al zoveel energie wegnamen dat er niet veel overbleef. Nu ik deze fysieke sensaties bijna niet meer heb door de pregabaline voel ik me veel fitter. Ik hoop dat dit een flinke tijd zo aanhoudt.