Een vrolijk Pasen!

Ik ben een blij ei en dat past helemaal in deze Paastijd.

Vorige week weer een CT scan van de romp gehad. Vrijdag stond de uitslag al in mijn online dossier en er is geen enkele verdachte plek te zien. De levertumor is zelfs weer iets gekrompen. De bloeduitslagen waren ook oké. De nieuwe medicatie doet dus zijn werk. Ik was al een beetje veel blij, maar had nog wat onrust voor een eerste afspraak met de gynaecoloog. Ik was door de huisarts hiernaar verwezen vanwege verdachte plekjes. De afspraak was eergisteren en de gynaecoloog maakte zich er niet druk om en verwacht geen kwaadaardige ontwikkeling in dat gebied. Over 3 maanden bij haar terugkomen. 
Wat was ik opgelucht. Ik moet er niet aan denken om er nóg een kankersoort bij te krijgen. Twee is meer dan genoeg.

Thuis wel even de emoties en spanningen eruit laten vloeien. Tranen van blijdschap zijn de fijnste die er zijn. S avonds kwam mijn jongste zoon Luuk. Hij overwoog om in zijn komende vakantie langs de Noorse kust te gaan rijden. Ik vertelde dat ik graag een cruise zou willen maken omdat het me zo mooi lijkt daar. Lang verhaal kort: we gaan samen cruisen. 
21 Juni vertrekken we met de ms Rotterdam. Mocht de coloscopie van 8 mei rare dingen laten zien dan kan een evt. benodigde ingreep ook ná 28 juni gedaan worden. Drie jaar geleden zat er ook 2 maanden tussen ontdekking van de endeldarmtumor en de operatie. Ik heb onlangs nog een MRI van de onderbuik gehad vanwege de rugproblemen. Daarop was geen rare activiteit te zien dus ik maak me niet zo druk.

Vandaag de afspraak met de oncoloog en zij bevestigde wat ik al wist: het gaat heel goed met het rustig houden van de kanker. Ik mocht een half jaar bij haar wegblijven, of eerder een scan laten maken als dat voor mij beter voelde. Ik koos voor een nieuwe scan over 4 maanden. Als het weer gaat woekeren zijn we er vroeg bij.

Door alle goede uitslagen ben ik in rustiger vaarwater gekomen. Wat ook heel fijn is dat ik merk dat ik mijn werk helemaal los kan laten. Ik was 2 weken terug voor het laatst op kantoor. De veranderingen in de systemen gaan zo snel en ik kreeg een brainfreeze bij het lezen van een document met wijzigingen. Dit deed me beseffen dat ik het werk los moet laten. Ik wilde graag toegang houden tot de systemen en kreeg dat ook, maar ik kan geen toegevoegde waarde daar meer bieden. Mijn opvolgster is een kanjer. Ik hoef daar geen ondersteuning meer aan te verlenen. Het is goed zo. Ik zal nog regelmatig langsgaan, maar dan voor een kopje koffie en een praatje.

Door een toevallige ontmoeting met een lotgenoot in de apotheek kreeg ik te horen dat ik naast mijn WIA uitkering ook al vroegpensioen kan aanvragen bij het ABP. Ik heb daarop gebeld met beide instanties en het klopt. 
Met ingang van 1 april ben ik naast uitkeringstrekker ook een pensionado. Dat laatste klinkt toch een stuk vriendelijker. 

Wat ik nooit had verwacht: ik vermaak me prima thuis. Ik ben veel alleen, maar voel me nooit eenzaam. Als ik dat gevoel krijg weet ik dat er genoeg mensen zijn waar ik naartoe zou kunnen. Ik kan nog zelf het huis schoon houden. Nu ik niet meer werk heb ik alle tijd en vooral energie om alles op mijn gemak te doen. Ik geniet van mijn hobbies. De kinderen helpen met de wat zwaardere klussen in en om het huis. Afgelopen zaterdag kwam een lieve vriendin helpen met de plantjes in de tuin zetten. Als de slakken niet alles opeten, zoals vorig jaar gebeurde, dan heb ik de hele zomer een prachtig bloeiende border.

Vrijdag mag ik voor de 50e keer naar de dagbehanding voor immuno infuus. Hier kon ik bij het ontvangen van de 1e chemotherapie alleen maar van dromen. Het is wel een traktatie waard voor het altijd vriendelijke personeel, dat ondanks de werkdruk altijd tijd maakt voor een hoe-gaat-het-met-u-praatje en een huilschouder bieden als ik dat nodig had. Om hen te bedanken voor de deskundig- en betrokkenheid heb ik Belgische bonbons laten maken met mijn foto erop (zie foto's). Ik ben tenslotte om in te bijten hahaha.

Vijfentwintig jaar geleden ging ik als paashaas door de straat (zie foto). Dat gaat nu niet meer lukken. Het pak zou me ook niet meer passen. 

Ik wens iedereen fijne Pasen.