Voor mama, voor nu, voor straks & voor later

Dinsdag 23 juni

Mijn moeder en ik zitten weer op tijd in het ziekenhuis restaurant. We eten samen een tosti en praten wat over de dagelijkse dingen. Mijn dochter die ik bijvoorbeeld had uitgezwaaid voor schoolreis die ochtend. Het lijkt alsof ik in twee werelden leef. Het liefst houd ik mij vast aan…

Wat een bijzonder tijd is dit. De dagen lijken voorbij te kruipen. Ik leef tussen hoop en vrees, wij leven tussen hoop en vrees. Ik voel mij verdrietig en bang en tussendoor gaat het leven door. Ik huil iedere dag, maar ik lach ook. We doen de dingen waar wij normaal gesproken blij van worden. Het…

De afgelopen dagen hebben we afleiding gezocht. Op zondag gingen we samen met mijn moeder naar een nieuwe badkamer kijken en daarna bij mijn schoonouders op visite. 

Woensdag 10 juni zitten we samen in het restaurant van het ziekenhuis. We zijn op tijd en we doden de tijd door samen wat te kletsen…

Ik begin deze blog, omdat ik de behoefte heb om deze periode te documenteren. Voor de verwerking, maar ook als herinneringen en misschien lotgenoten te ontmoeten. 

Het is woensdag 3 juni. Ik ben op woensdag altijd vrij en in de ochtend ben ik thuis met onze zoon van 1,5 jaar. Mijn moeder komt zoals…