Loopt mee, loopt naast, houdt van en houdt vast. En sinds kort gaat het niet meer over aan de zijlijn staan maar zit ik erzelf middenin. Maar ik hou nog steeds van en hou vast!
Ruim een jaar geleden schreef ik hier mijn laatste blogje. Mijn partner toen nog volop in zijn kuren en nou ja, ik hoef jullie niet uit te leggen dat deze ziekte flink bepalend is voor je agenda en laten we eerlijk zijn, zo’n jaar vliegt toch voorbij!
Weer onderweg naar weer die stad. Je was gewaarschuwd dat het kwam. Maar hoe kon je weten dat het zoveel. Dat het zo vaak. En hoe het voelt. Weer onderweg naar weer die arts. Bekend inmiddels maar ook vreemd. Gezichten en verhalen. Zoveel wat nog niet als vertrouwd. Gelukkig maar misschien. Weer…
Tussen de druppels doorlopen had al geen zin meer. Het kwam inmiddels met bakken uit de lucht. Haar haar plakte in slierten als een koud en nat douchegordijn langs haar gezicht. De kou, haar te dunne broek en de foute weersvoorspelling van buienradar… (note to self: buienradarapp verwijderen) Het…
Zo’n decembermaand is heel leuk (en druk) en heel gezellig maar een bepaalde melancholie werpt ook altijd wel een beetje een schaduw over mijn feestvreugde. Nu probeer ik dat zo min mogelijk te laten overheersen, ik heb dan ook een klein talent ontwikkeld dat heet ‘de…
