Loopt mee, loopt naast, houdt van en houdt vast. En sinds kort gaat het niet meer over aan de zijlijn staan maar zit ik erzelf middenin. Maar ik hou nog steeds van en hou vast!
Ik mag me bijna wel opnieuw voorstellen, zolang ben ik hier niet geweest! Laat staan dat ik de puf had om überhaupt iets te lezen of een blog te schrijven. Dus sorry lieve allemaal, ik ga de komende dagen gebruiken om weer een beetje van alles terug te lezen en te reageren op jullie mooie…
“Maar wat kan ik voor je dóen?”, vroeg ze. Ik weet nooit wat ik moet antwoorden en ik vind het echt superlastig om iets te verzinnen, laat staan dat ik ergens om zou vragen. Maar ik snap de behoefte (het zou mezelf net zo gaan) en dat alleen al vind ik zó lief.
Ommegot. Had ik een mooi stuk geschreven, als concept opgeslagen, (meermaals vergat ik dat tot mijn grote frustratie dus zeer trots op mezelf) is nu alsnog alles weg! WEG. ALLES. intern gevloek, slaat met plattte hand tegen voorhoofd.
Goed. Opnieuw proberen. Hopelijk evenaart het de eerste versie…
…varen we naar de overkant. Vanmorgen in alle vroegte opgestaan om op tijd in Kalenberg (OV) te zijn. We hadden voor een drietal uurtjes een heerlijke sloep gehuurd bij ‘Het Rietershuijs’ en samen met onze vrienden en hun dochter van 8 en zoontje van 5 voeren we door de prachtige Weerribben. Hoe…
Ik besluit toch nog wel even te gaan. Elke dag wil ik in ieder geval een stuk hebben gewandeld of hebben gefietst. Lukt uiteraard niet elke dag. Het weer doet vandaag raar. Dan weer een flauw zonnetje, dan weer een spat, en het waait flink. Misschien wel een beetje vergelijkbaar met hoe ik ben op…
De tweede kuur was alleen de Paclitaxel. Ik heb besloten om (hopelijk ter voorkoming van neuropathie) handen en voeten te koelen. Koud? Hell yeah! Maar van dichtbij de dagelijkse ongemakken van neuropathie te aanschouwen probeer ik er alles aan te doen om daar in ieder geval geen last van te krijgen…
Ruim een jaar geleden schreef ik hier mijn laatste blogje. Mijn partner toen nog volop in zijn kuren en nou ja, ik hoef jullie niet uit te leggen dat deze ziekte flink bepalend is voor je agenda en laten we eerlijk zijn, zo’n jaar vliegt toch voorbij!
Weer onderweg naar weer die stad. Je was gewaarschuwd dat het kwam. Maar hoe kon je weten dat het zoveel. Dat het zo vaak. En hoe het voelt. Weer onderweg naar weer die arts. Bekend inmiddels maar ook vreemd. Gezichten en verhalen. Zoveel wat nog niet als vertrouwd. Gelukkig maar misschien. Weer…
Tussen de druppels doorlopen had al geen zin meer. Het kwam inmiddels met bakken uit de lucht. Haar haar plakte in slierten als een koud en nat douchegordijn langs haar gezicht. De kou, haar te dunne broek en de foute weersvoorspelling van buienradar… (note to self: buienradarapp verwijderen) Het…
Zo’n decembermaand is heel leuk (en druk) en heel gezellig maar een bepaalde melancholie werpt ook altijd wel een beetje een schaduw over mijn feestvreugde. Nu probeer ik dat zo min mogelijk te laten overheersen, ik heb dan ook een klein talent ontwikkeld dat heet ‘de…
