Het is wat het is

Geen verrassing, maar wat doet het zeer. Op 29 november in de vroege ochtend is Hans overleden. Gisteren was de zeer geslaagde uitvaart, als je dat zo mag zeggen. 

Het was een hectisch, slopend, uitputtend en bij vlagen prachtig, intiem en warm half jaar. De afgelopen week heb ik gebaden in liefde en aandacht. Tot woensdag is mijn zoon er nog en dan begint voor mij een nieuw tijdperk. Als weduwe, alleen, voor het eerst van mijn leven niets of niemand om voor te zorgen. Hoe zal dat zijn? Ik probeer het te zien als een avontuur, maar op dit moment voel ik me vooral in de steek gelaten en verlaten. Zucht ik laat alle fases van rouw maar over mee heen komen... kom maar op...

Miranda

11 reacties

Och lieverd! Het eerste wat in me opkomt. Wat enorm verdrietig. Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd die wellicht nog moeilijker zal zijn. Ik wens je degene(n) toe die het verdriet met je delen en zo zal Hans niet vergeten worden.

Take care!

 

Liefs,

 

Ellen

Laatst bewerkt: 09/12/2025 - 14:14