Vlak voor mijn 49ste verjaardag ging ik met allerlei vage klachten naar de huisarts en oh ja, ook nog een pijnlijke bult bij mijn sleutelbeen. Uitgezaaide stadium 4 longkanker bleek het te zijn. Geen genezing mogelijk.
Ik durf het bijna niet, zeuren. ‘Complete remissie’ staat er in mijn ct-verslag. Een streng cellen, onduidelijk wat die doen, en verder niks. Voor nu. Koesteren die hap, ik ga nog niet dood. Maar na de eerste blijdschap voel ik me…Ik voel me niks. Niks te zeuren eigenlijk ook.
"De scan is goed!" lacht m'n longarts. Eindelijk begint hij meteen met dat nieuws. Lief en ik zuchten, weer opgelucht. Al waren we dit keer minder zenuwachtig van tevoren. "Je krijgt vanzelf weer wat vertrouwen in je lichaam als de behandeling zo goed werkt", knikt hij. Dat is waar. Ik had er een…
Afgelopen vrijdag moest ik voor de driemaandelijkse controle ct-scan. Om half negen ’s morgens, poeh. Ik sta nooit voor negen uur op, wat moet ik uit bed als het nog donker is. De wekker dus maar gezet en om acht uur m’n fiets beklommen. Het was toch al aardig licht buiten, dat was me door m’n…
Op 2 januari zou ik bij vrienden de Abrahampop ophalen voor m'n lief die de volgende dag 50 zou worden. Ik ben zelf afgelopen zomer 50 geworden, meer mensen uit de vriendenkring werden of worden 50, de pop rouleert. En verandert van uiterlijk uiteraard.
Maandags kreeg ik m'n 20ste kuur immunotherapie. Op de oncologie i.p.v. op de longafdeling. Zat ik eerder om de week bij andere longkankerpatiënten, nu wist ik niet meer wat m'n zaal-genoten mankeerden. Voorspoelen deden ze hier niet, dus na ruim een uur was ik al klaar. Met m'n kamergenoot besprak…
Ik ben er weer druk mee; de kerstversiering. Vorige week met mijn lief naar Intratuin gekard en 5 kerstbomen ingeladen. Jaja, eentje is heel klein en staat buiten op de tafel. Eentje bij de voordeur, eentje in de voorkamer, eentje in de zitkamer, eentje in de tuin.
Als iemand me vraagt wat m’n grootste wens is voor de tijd die mij nog rest, zeg ik altijd dat ik mijn kinderen zelfstandig en zelfredzaam wil zien. Elke keer wanneer het in het inloophuis, tijdens de gesprekken met andere kankerlijders, gaat over kracht of moed, zeg ik dat ik het mee wil maken dat…
Nu pas. Meer dan een jaar na de diagnose uitgezaaide longkanker, stadium 4, palliatief behandelen, nu pas ben ik boos.
Ik heb al veel boze lotgenoten ontmoet. Boos over het ‘waarom’, boos over het ‘waarom ik’, boos over het krijgen van longkanker terwijl men nooit gerookt heeft (als je gerookt hebt…
Vorige week donderdag kreeg ik de uitslag van de controle ct-scan. Het was de eerste keer dat er drie maand tijd tussen de controle scans zat en was ik eerst nog blij met zo lang relatieve rust, tegen het eind van die drie maand vond ik het hoog tijd voor de tussenstand. M'n schildklier werkt niet…
Ik heb de somberheid weer van me af kunnen schudden. De herfst is er, met lage zon en verkleurende bladeren en tientallen zoemende bijen in de bloeiende klimop. We hebben sinds kort een houtkachel en er zo’n ouderwets setje bij gekocht; tang, pook, borstel en schepje. Dat aan de ene kant, een mand…