Ineens was het fout

Op naar de 2 immuuntherapie. Ik was op. Mijn hoofdpijn en verdwenen eetlust sloopte mij.

Doe open wond trok. Die lymfeklieren waren super dik geworden en beïnvloeden het hele gebied.

In de tijd die vorderde werd ik banger en banger. Groeit die kanker nou of wat doet het? Laat die hoofdpijn stoppen!

Wee…

De dag kwam daar van de eerste immuuntherapie. Waarom blijft alles zo spannend? Het onbekende was toch allemaal uitgelegd, maar toch kon ik weer geen rust vinden.
 

Een hele dag emotieloos door het ziekenhuis van bloedprikken, na de internist, na de wondzorg. Het was voor iedereen alsof het mij niks…

In het ziekenhuis liggen duurde voor mijn gevoel weken, maar het was 1,5 week. 1,5 week te lang. Veel huilen, veel boos en vooral machteloos.

Zo goed als het kon zorgde iedereen goed voor mij, maar iedereen gaf ook aan je bent niet op de juiste plek. We snappen dat je weg wilt.

Na 1,5 week 2 ingrepen…

Waar ik 8 weken geleden naar de huisarts ging voor een knobbeltje in mijn lies en na huis ging met ziek goed uit, is binnen 3 weken weg en geniet van je vakantie. Nam het na mijn vakantie een andere wending. Inmiddels een echo, biopt, pet scan en 1 operatie verder was daar vorige week een uitslag…