09 oktober

Op naar de 2 immuuntherapie. Ik was op. Mijn hoofdpijn en verdwenen eetlust sloopte mij.

Doe open wond trok. Die lymfeklieren waren super dik geworden en beïnvloeden het hele gebied.

In de tijd die vorderde werd ik banger en banger. Groeit die kanker nou of wat doet het? Laat die hoofdpijn stoppen!

Weer naar de verpleegkundige specialist. Last minute wisseling want mijn eigen was ziek. Alles zag er goed genoeg uit voor de 2e immuuntherapie. Dus hup na boven.

Vertraging door meerdere partijnen. Dus het werd wachten. Maar had ook nog wondzorg en de oedeem fysiotherapeut zou mee komen komen. Anesthesist een gesprek mee omdat ik incubatie gevaarlijk ben.

Eindelijk mochten we starten. Super heel fijn. Had zelfs weer is zin in een tosti, dus me vader op jacht gestuurd voor een tosti. Nou de helft gegeten en zat vol.

Verpleegkundige wil de 2e zak aan hangen. Maar vraagt ineens rare vragen. Heb je geleund op je hoofd? Had je al rode plekken? Nee. Nee. Ik schrik van haar reactie en heb door dat er iets niet klopt en bel mijn vader op dat die na boven moet komen weer.

Ik moest nodig plassen. Wou me hoofd ook zien. Nou overal rode vlekken. Wat met de minuut erger werd. Eenmaal weer terug in bed was me vader er en de verpleegkundige kwamen gelijk want het ging niet goed. Terwijl iedereen aaan bellen gaat merk ik dat mijn hoofd, nek, borst en rug in brand staat. Wordt helemaal niet goed. De hoofdpijn schoot de pan uit.

Allergische reactie op de kuur. Kreeg van alles toe gediend om alles te laten sussus. Maar je schrikt. Was daarna helemaal suf. Wondzorg kwam na zaal. Die heb ik vervloekt door het schrapen. Deed zoveel pijn en voelde mij al niet fijn.

De oedeem fysiotherapeut echt diepe respect. Want was die lief en zag mijn probleem met hoe dik mijn been was. Uitvoorzorg laag drempelig al een steunkous gaan dragen. Want mijn been had heel veel moeite met alles.

Nou alles weer rustig en ik zo suf als een konijn mocht kuur 2 gestart worden. Toen kwam de anesthesist. Heel aardig. Super goed voorbereid. Want dat is niet wat ik vaak mee heb gemaakt.

Plan a en b lagen er. Plan a ruggenprik met roestje zodat incubatie voorkomen hoeft te worden. Wordt het een lange operatie gaan we voor incubatie, maar ter plekken kan het afgebroken worden als het niet lukt. Door dat mijn mond niet ver open kan en er zit een zware vergroeiing in mijn nek lukt het soms niet altijd.

Dus heel helder en fijn. Met enorme hoofdpijn en echt dood op na huis. Op na de nieuwe pet scan en de operatie.