Voorlopig geen bezuinigingen op de Goed Nieuws Show

Zes weken geleden schreef ik mijn laatste blog, dus tijd voor een update. 

Goed nieuws
Laat ik beginnen met het goede nieuws dat ik vandaag kreeg: in mijn online dossier las ik dat de CT scan geen groei van bestaande of nieuwe uitzaaiingen liet zien. Donderdag krijg ik formeel deze uitslag van mijn oncoloog en het zal een kort consult worden, want ik heb ook weinig te vragen. Ik durf het nu wel aan om de volgende scan pas over een halfjaar te laten maken. Ik weet dat als ik klachten krijg waarvan ik vermoed dat die kanker gerelateerd zijn, dat ik met één telefoontje snel terecht kan in het AVL. 

Heerlijk deze uitslag. Ik kan weer gewoon allerlei plannen maken voor de komende maanden. Het eerste uitje is al gepland. In januari een weekend op stap met mijn oudste zoon en schoondochter naar Tilburg. Ik kijk enorm uit naar eind april als mijn eerste kleinkind, een meisje, wordt verwacht. Voor mijn verjaardag kreeg ik een kaart dat zij speciaal voor mij een extra echo geregeld hebben. Deze was twee weken geleden. Het emotioneerde me erg toen ik het hartje hoorde kloppen. Ik kan niet wachten tot ik haar in mijn armen kan houden. 

Pijnbehandeling
Bij het gesprek met de verpleegkundig specialist eind oktober sprak ik over de pijn in rug en zenuwpijn in mijn been. Dat de medicatie die niet meer voldoende onderdrukt. Een week later zat ik al bij de neuroloog. Weer  een week later al bij de pijnpoli en vorige week al een pijnbehandeling. Daarbij werd geprobeerd m.b.v. röntgen de beknelde zenuw aan te prikken en 6 minuten onder stroom te zetten. Door de scheve wervels was het lastig voor hem om de juiste plek te vinden. Het kon binnen 2 dagen al werken, maar ook 2 tot 3 weken duren voor ik effect merk. 
Helaas is na 1 week de pijn nog niet heel veel minder, maar ik heb geduld. Over 2,5 week heb ik een belafspraak met hem. Mocht het resultaat niet voldoende zijn dan kan de behandeling herhaald worden.

MRSA verdwenen
De derde MRSA test was weer negatief dus ik kon twee weken geleden weer voor het eerst naar de dagbehandeling i.p.v. in isolatie mijn infusen krijgen. Toevallig stond ik ook nog bij mijn favoriete verpleegkundige gepland. Het zijn allemaal schatten daar, maar met haar heb ik een extra klik. Vrijdag alweer voor de 60e keer mijn infusen halen. Bij de start van de chemo 60 x 3 weken geleden kon ik er alleen maar van dromen dat het zolang goed zou gaan.
Toen na de laatste chemo bleek dat alles goed aansloeg kreeg ik het gevoel dat ik nog wel wat jaren zal hebben. We zijn nu drie jaar verder en dat gevoel heb ik nog steeds. Op naar de 100.

Kamanido
Eind oktober hadden we een lotgenotenbijeenkomst in Moergestel. Het blijft een heel bijzondere ervaring om met zoveel verschillende mensen samen te komen, waarbij de kanker de gemeenschappelijke ervaring vormt. Tijdens zo'n samenkomst wordt eigenlijk weinig over de ziekte gesproken, maar hebben we het gewoon heel gezellig met elkaar. Er is verbinding, acceptatie en liefde van en voor elkaar. In januari komen we weer bijeen in Andijk. Ik kijk er nu al naar uit.

Ik verwacht dit jaar geen blog meer te schrijven. Ik wil een ieder die deze blog leest heel fijne feestdagen wensen en een liefdevol 2026.