Alweer bijna kerst, alles is anders

Binnenkort weer kerst, een tijd waar ik vroeger nooit naar uitkeek, met feestdagen was de sfeer om te snijden.
Dat was ook de reden om mijn verjaardag niet meer te vieren, altijd commentaar, maar wel zeggen dat ik het gewoon moest vieren, nee de lol was er voor mij wel vanaf.

Maar dit wordt mijn tweede kerst met Fee, we gaan ook nu weer de kerstboom optuigen, en gaan kerstavond naar Dunfermline, aan de andere kant van de forth river.
Ik luister 's-avonds vaak muziek, koptelefoon op, en de muziek, die ik in de loop der jaren gekocht heb, en gedigitaliseerd.
La vergine degli angeli, dat roept herinneringen op aan mijn vader, die vanaf zijn 8e jaar of zo, tot aan zijn 85e jaar gezongen heeft, 50 jaar daarvan in het koninklijk Nijmeegs Mannenkoor.
Nadat hij was overleden, ben ik in het jaar daarop met mijn moeder naar het kerstconcert gegaan en daar werd dit nummer gezongen, de laatste keer dat mijn moeder er uit is geweest met de kerst, zoveel herinneringen, ook voor haar, en het was in het kerkje waar ze vijftig jaar gekomen is, en ook zelf gezongen heeft.
Het nummer dat me aan mijn vader herinnert is Pië Jesu, dat heeft dit koor op zijn crematie gezongen.

Ik denk aan iedereen die er niet meer is, de herinneringen die ik aan ze heb, maar kanker heeft mijn leven voorgoed veranderd, want als ik nu foto's bekijk, zie ik vooral de mensen die niet meer onder ons zijn, daar trekt mijn blik naartoe.
Ik zal zeker ook aan Margreet denken, haar leven is ook waard om herinnerd te worden.

Ik denk aan de mensen op het forum, die kerst vaak een moeilijke tijd vinden, en eigenlijk zou ik dat ook moeten vinden, vanwege alle herinneringen aan kerstmis 2022, maar ik heb er vrede mee.
Voor diegenen die het er moeilijk mee hebben, hoop ik dat de mooie herinneringen de boventoon voeren, en dat het toch draaglijk wordt.
Ik denk aan wat was, en de mooie dingen, niet aan wat niet meer is.
Mijn ouders zeiden altijd "zalig kerstfeest", ik hoop dat het dat voor jullie mag worden.