Verloren

Mijn fysieke conditie is nooit geweldig geweest. Altijd al te weinig testosteron, dus verliezen is mij niet vreemd. Misschien dat ik daarom niet van spelletjes hou. Verliezen is leuk tot op zekere hoogte.

En nu heb ik opnieuw verloren, de race om de lutetium. Een race waarvoor je sterk moet zijn, of in ieder geval het lijf. En hoewel alle organen nog in optima forma zijn, is er één dingetje, maar wel erg cruciaal dingetje wat goed moet zijn of voldoende herstelvermogen moet hebben. Je beenmerg moet goed functioneren. Goed bloed, zogezegd. En juist dat ontbreekt. Had ik het kunnen weten? Mijn hb is nooit hoog geweest, is dat een indicatie geweest dat het misschien niet snor zat? Dat het beenmerg geen aanslag zou overleven?

Is het van belang zoiets te weten?

Minimaal twee moeilijke gesprekken vandaag. Voor de artsen van het avl. Want zij moesten bevestigen wat ik eigenlijk al wist. De Lutetium PSMA behandeling kan niet worden voortgezet, het lijf heeft verloren. Maandag nog een gesprek met de internist die Bergman vervangt, die mij mag vertellen dat er niets reguliers meer op de plank ligt. Dat de acties beperkt blijven tot pappen en nat houden, bestralinkje hier, bestralinkje daar, mocht dat soelaas bieden in pijnbestrijding. Misschien wat kwistiger met zakjes bloed en bloedplaatjes, wie zal het zeggen.

Het lijf heeft verloren, maar de geest heeft gewonnen. Schouders in overvloed om tegenaan te leunen.

Ik ben nog nooit zo rijk geweest.

21 reacties

Hopelijk kunnen we 22 februari je figuurlijk die schouder bieden. 

Ik vind het toch telkens moeilijk om iets te zeggen wat er toe doet. 

Ik gedachten ben je zeker. 

Ik hoop dat de pijn te behappen blijft. 🙏

Dikke kus. 

Laatst bewerkt: 15/01/2026 - 22:15

Lieve Zweef, 

grote reus, we houden je nog een poosje   overeind hoor! Je verzameling contacten is zo liefdevol! En ik voel me rijk dat ik  daarbij mag horen, er was bijna geen ontkomen aan een paar jaar geleden 🚐 zo in de buurt van je prachtige eigenhandig gerenoveerde kasteel, inmiddels zonder rat…. Ik werd ingelijfd….zo fijn! 22 februari  regel ik  vervoer, zelf rijden zal ik dan nog niet kunnen…

Liefs Fram

Laatst bewerkt: 16/01/2026 - 06:50

Over het algemeen hebben mensen die rijk zijn veel macht. Jij hebt met je macht mensen en dus schouders om je heen verzameld die je door - voor de gemiddeld mens - onmogelijke behandelingen hebben geholpen. Dat is het juiste gebruik van macht.

Sterkte

Laatst bewerkt: 16/01/2026 - 08:31

Zweef Ik loop altijd achter met lezen en ben meestal de laatste die commentaar levert. Ook ik ken je niet persoonlijk maar begrijp aan de hand van je blogs en vaak nuchter commentaar een beetje wie je bent. Een West-Fries met het hart op de juiste plaats en interesse en kennis van techniek. Door je interesse voor de kanker  heb je veel kennis opgedaan over de behandelmogelijkheden. En nu lijkt het erop dat die  mogelijkheden nog minimaal zijn. Door dit alles heb ik, wel op afstand, respect voor je gekregen. Ik steun je en hoop dat je nog een flinke tijd een acceptabele kwaliteit van leven leven zult hebben.

Laatst bewerkt: 16/01/2026 - 19:35

Je hebt mijn hart al en ik bied je met liefde mijn beide schouders aan! Die ene is wel een kwakkel, maar om jou te ondersteunen zet ie z'n beste schoudertje voor! En niet te vergeten Ruuds schouders ipv zijn ballen...

Je bent een letterlijk en figuurlijk groot mens. Compassie met alles wat los en vast zit (behalve Rat) en zéker ook voor wat op k.nl ronddoolt. Een luisterend oor, goede raad, zoveel hulp, mooie verhalen, gesprekken, en vooral vriendschap. Dat al gemixt met een flinke dosis humor, gekkigheid en tompoucen van bakker Swart. Die vriendschappen zijn er niet voor niets, die zíjn er voor je zoals jij voor hen.

Wij zijn rijk dat wij jou onze vriend mogen noemen!

Ik hou van je malle man!
Onwijs veel liefdevolle knuffels van mij  XX

Laatst bewerkt: 17/01/2026 - 16:21