Randje

Een onverwacht telefoon van het avl om half negen 's morgens, zelf nog voor de koffie. De persoonlijk medewerkster van de arts die ik maandag ga zien. Waar ik daags ervoor nog had gezegd dat ik thuis comfortabeler was dan in het ziekenhuis, denk ik dat ze er niet lekker op hadden geslapen, want ik werd toch dringend verzocht mij voor diverse onderzoeken te melden. Dat lukte om 11.00 uur, nĆ” de koffie.

Ik kreeg een bed, bloed werd afgenomen, besloten tot foto's van schouder en bekken. Rijst met krenten. Zoveel uitzaaiingen maakte duidelijk dat daar die immobiliteit vandaan kwam.  Maandag wordt radiologie erbij betrokken of dit bestraald kan worden en ik mocht blijven om mijn antipijngrens op te zoeken, dus zoveel oxycodon innemen, totdat ik weer kan lopen. Dat zal nog een uitdaging worden.

En dan komt de onvermijdelijke vraag, wilt u gereanimeerd worden? Ja natuurlijk, er komt nog een Kamanido!

Er werd heel plastisch uitgelegd wat dat zou betekenen. Wie dit niet lezen wil, mag het overslaan. 

 

 

Kanker is erg agresief, diverse uitzaaiingen, ook op de ribbenkast die ze gaan verheenenweren met de paddles en daarna met de beademing. Dat ligt dan in gruzels en herstelt niet meer. Dan bestaat er een kans dat een stuk rib de long perforeert, waardoor een klaplong ontstaat. Dan moet ik naar de ic, waar ik wordt teruggekoeld, om mij in coma te brengen. En dan word ik na een paar dagen weer wakker gemaakt, om te kijken of er hersenschade is.

Die kwam wel even binnen en ik heb mijn wensen bijgesteld. Niet dat ze verwachten dat er wat gebeurt, maar de bloeduitslag hield ook niet over, hb opnieuw 5.1, hetgeen de vorige keer goed was voor 2 zakjes A positief. En die afname in 2 dagen tijd, van 5.5 naar 5.1 Dus het beenmerg geeft er ook de brui aan. Leven op het randje.

Als na het weekend de pijn onder controle is, daar ga ik wel van uit, dan ga ik Richard V vragen of hij de gele in de serre zet. Al ga ik er niet meer mee rijden, dan kan ik er tenminste nog naar kijken.

35 reacties

Lieve Timo, 

Wat een dag voor je, niet te geloven. Als je het allemaal zo leest , bijna niet te bevatten. Hoop zo dat je toch , met hopelijk goed werkende pijnstilling, weer naar huis kan. Om te kijken naar de gele, prachtding zeg!

Living on the edge. Klinkt leuk voor in de film. Maar niet in het echte leven..

Liefs van mij ā¤ļø

Laatst bewerkt: 16/01/2026 - 21:21

Hang in there, Zweef! Je klinkt nog steeds dapper en ook wel realistisch. Wat gaat het ineens onvatbaar snel allemaal. En niet de goede kant op, helaas.

In gedachten bij jou en bij mw.Zweef en iedereen die je dierbaar is. Kaarsje brandt

Grote (virtuele) knuffel van mij (en Gerard) uit Raalte

 

Laatst bewerkt: 16/01/2026 - 21:40

Godsamme jongen toch ,wat een gvd zooi en zo met een noodgang šŸ«‚šŸ«‚

Ik hoop wens en duim voor je dat de pijn bestrijding op gang komt en jij naar huus mag naar de serre en mevr zweef šŸ™šŸ•Æ

En lieverd ik doe sinds vanmiddag met je mee ,officieel niet reanimeren ,nou nog een nieuwe clubnaam bedenken šŸ¤—

Laatst bewerkt: 16/01/2026 - 23:16

Meid! Ik had er wel tussenuit kunnen piepen. Dat heb je met die mensen die veel schrijven, je denkt dat het allemaal wel goed zal gaan.

Plankje is leeg voor mij en hoewel ik een rots in de branding lijk, is er behoorlijk wat erosie onder water. De rots is uitgesleten onder de waterlijn. Jij als bootmens weet daar alles van. Denk je je bootje stevig vastgezet te hebben, breekt die paal net op de waterlijn af als er een grote boot te hard langs vaart.

Laatst bewerkt: 17/01/2026 - 08:52

Beste Timo,

Mega respect hoe jij, nu je het zo zwaar hebt, dit onder woorden kunt brengen/schrijven. Ik heb zo met je te doen en wat jij nu allemaal moet meemaken, dat wens je niemand toe. Ik ken je wel niet persoonlijk maar we worden allemaal een beetje vrienden van elkaar, misĆØre verbindt.... dat zie je bijvoorbeeld ook in oorlogstijd. Soms denk ik wel eens, als we zouden worden aangevallen door bewoners van een andere planeet, dan zouden we ons allemaal verenigen tegen die indringers. 200%. Dat zou een boel saamhorigheid teweeg brengen.....

Denk niet dat als ik er zo aan toe zou zijn als jij dat ik dan nog verder zou willen. Weet wel zeker dat ik de stekker eruit trek. Ook 200%.

Ik heb het vooral mentaal zwaar, fysiek mankeer ik vrijwel (nog) niets. Ga nu aan mijn blogbericht werken van mijn bezoek aan Dick (Diham). Dat wordt weer een leuk blogbericht met veel lachen maar ook met af en toe janken...

Het ga je goed vriend, houdt stand en wat je ook doet of beslist, mijn zegen heb je.
Ik ga je zien "on the other side"..... waarom moet ik het toch weer emotioneel maken, zit met vochtige ogen te typen....

ā¤ļøā¤ļøā¤ļø

Laatst bewerkt: 17/01/2026 - 10:11

Weet je Jilles, op dit moment gaat het er om dat de pijn  onder controle raakt. Hier geven ze al aan dat ze niet zeker weten of dat gaat lukken. Dat ik bij wijze van spreken extra medicatie moet slikken als ik een bak koffie wil zetten.

Ik hoop dat bestraling nog een optie is, om de pijn te reduceren, anders wordt het erg niet leuk.

Maar je moet toch per dag gaan bekijken hoe dit zich ontwikkelt. Daarnaast, het beenmerg geeft ook nog problemen, wie weet hoef ik het zelf allemaal niet te beslissen.

Laatst bewerkt: 17/01/2026 - 10:47

Randje, dubbeltje op zijn kant.Wat is het toch allemaal bizar,sluit me bij Jilles aan weinig aan toe te voegen temeer ook omdat ik nu ook niet lekker fris denk en ook weer met traantjes zit. maar genoeg geluld over mij.We zijn bij je hier op papier ,een reus op een randje heel voorzichtig mee omgaan.Trouwens de meeste reuzen zijn hele lieve mensen in jouw persoon wisten we dat al.

Laatst bewerkt: 17/01/2026 - 11:37
17 januari 2026 om 11.45

TJa, dan ben ik inmiddels al een paar keer opnieuw begonnen met het schrijven van deze eerste zin en weet ik gewoon niks toe te voegen aan al die lieve, troostende woorden van steun die hier  al staan. Dan maar een dikke knuffel, die kun je immers nooit genoeg hebben, toch? En niet alleen een van mij, ook van Finn een hele dikke.

Liefs Bianca

Laatst bewerkt: 17/01/2026 - 11:45

Wow Zweef, deze had ik gisteren niet meer gelezen! Wat schrik ik hiervan. Nu reclameer ik regelmatig dat ik te weinig uitleg krijg, maar als ik zo van naaldje tot draadje lees wat ze jou tot in detail uitleggen, ook al is de kans zo klein... Misschien hoef ik toch niet alles te weten. 

Jij ligt daar dus in een bed, volgepompt met oxycodone. Een product dat zijn oorsprong kent als drug. Zijn er gekke effecten? Zolang de pijn maar weg is of toch tenminste dragelijk. Wat een ellendig weekend ineens zeg. 

Laatst bewerkt: 17/01/2026 - 11:50

Morfine. En nee, ik hallucineer nog niet. Wel vermoeid, afentoe zak ik weg. 

Wat mij betreft mogen ze de boel wel ophogen, want van de pijnstilling merk ik nog niet veel. En dan heb ik nog een drukknop voor een extra boost. Ook daarmee gebeurt er niks.

Straks komt mevrouw Zweef, kijken of het met haar lukt te verkassen naar een rolstoel, even een frisse neus buiten zou wel fijn zijn.

Laatst bewerkt: 17/01/2026 - 13:27

Zoals ik al eerder schreef, wat goed dat je het van je af schrijft voor zover dat mogelijk is. En wees getroost in jullie ellende, omdat wij allemaal er wijze lessen uit trekken, nog los van ons medeleven. Daar zijn we je/jullie dankbaar voor!
John

Laatst bewerkt: 17/01/2026 - 18:16

Fee en ik denken aan je, herinneringen aan een Kamanido komen voorbij, Fee's onvergetelijke rit in Ma, een paar hele dikke knuffels toen we elkaar voor het eerst ontmoetten, levensverhalen hebben gedeeld.
Stukjes van de reis van ons leven die we gezamenlijk hebben gehad.
Alles wat je in de blog schrijft, raakt ook Fee.
Ik hoop zo dat er een "Wordt vervolgd" komt, maar weet niet wat ik zeggen moet.
Wat een reis is het tot nu toe geweest, mijn vriend, ik kijk er met dankbaarheid op terug.
Iets mooiers, weet ik niet te zeggen.
 

Ondanks al je pijn, geef ik je hele dikke knuffels, mooi mens.
Liefs PeteršŸ«‚šŸ«‚šŸ˜˜šŸ˜˜šŸ˜˜šŸ»šŸ»šŸ»šŸ»šŸ»

Laatst bewerkt: 18/01/2026 - 00:19

Het is eigenlijk een variatie op Kamanido, DjembƩ Maar Niet Dood.
De eerste keer dat ik Zweef bezocht, heb ik het o.a. gehad over het leegmaken van je hoofd, door middel van een ritme op een DjembƩ, met een cadans erin.
Dit naar aanleiding van een burn-out, waar ik me met behulp van DjembƩ spelen, in korte tijd uitgewerkt heb.
Mij gaf het zoveel energie, dat ik in het begin dacht, dat ik mijn ogen dicht wilde doen, en mezelf ter plekke liet vallen, puur omdat ik zo moe was, maar na twee, drie uurtjes spelen, barstte ik van de energie.
Mensen met kanker, zijn ook vaak moe, en ik dacht dat het misschien zou helpen, en na de 1e workshop (wat een groot woord is voor een beetje trommelen) bleek het ook mensen met kanker, energie te geven.

Ik heb een paar van deze workshops gegeven, en het geeft bijna iedereen behoorlijk wat energie.
Met een beetje geluk kan ik mijn DjembƩ's naar Schotland vervoeren, en kan ik het daar gaan doen.

Laatst bewerkt: 21/01/2026 - 23:07

Jee Zweef

Wat ontzettend naar om te lezen dat het steeds minder met je gaat en dat is nog zachtjes uitgedrukt. Hoop dat het nog lukt om wat te genieten en ze toch die pijn wat meer onder controle krijgen. Heel veel sterkte Zweef voor jou maar ook zeker voor mvr Zweef

Laatst bewerkt: 19/01/2026 - 22:22