Diagnose triple negatief borstkanker.
Ik besef me dat ik gisteren (bij het delen van mijn blog) heel veel bommetjes heb gelegd bij familie, vrienden en collega’s…. Maar hele lieve reacties! En er wordt op mijn hart gedrukt dat ik me niet bezwaard moet voelen om hulp te vragen voor bijvoorbeeld de kids. Echt super!
Op 22 juni konden Maarten en ik op de mammacare poli bij de mammachirurg terecht voor de uitslag van het biopt. Je kunt zelf wel bedenken wat voor emoties er in onze hoofden stormden tot die tijd. Ik heb in eerste instantie heel veel paprika chips gegeten, naar de stad gegaan en die helemaal leeg gekocht… Ik kon de ontspanning niet vinden terwijl ik niet zonder kan. Dus hoofdpijn en niet slapen, gelukkig belde de huisarts al heel snel met een oplossing: oxazepam. Ik kon weer slapen en de dag weer goed doorkomen.
Zonder er omheen te praten vertelde ze dat het niet goed is. Er is sprake van een borstkanker wat triple negatief is. Dit houdt in dat de kanker niet reageert op progesteron, niet op oestrogeen en op een bepaald eiwit. Er is een plek te zien van 2 cm met 2/3 sattelietjes en wat meer naar dieper gelegen weefsel. Maar eigenlijk ook niet helemaal duidelijk of het niet gewoon 1 gebied is.
Ze vertelde dat ze niet weten of het gaat om de primaire tumor en of er uitzaaiingen zijn. BOM.. dit hadden we niet zien aankomen. Primaire tumor… mijn gedachte: ik heb toch nergens last van, eh wat hoe zo… ik weet al niet meer wat ik dacht in ieder geval verdoofd. Ze vertelde dat ze ook een erfelijkheidsonderzoek gaan inzetten gedurende het traject.
Ze vertelde dat de uitgewezen behandeling voor deze tumor is: eerst chemo, dan opereren en afhankelijk van heel veel factoren nogmaals chemo. Maar van te voren gaan ze eerst onderzoeken of er uitzaaiingen zijn dan wel of er sprake is van een andere tumor. Oké. Dat is het enige wat je kan zeggen. De rollercoaster is nu echt begonnen. Dit moeten we doorstaan. We werden naar de mammacare vpk verwezen die al het een en ander in gang had gezet.
Het is supersnel gegaan en binnen een week de volgende onderzoeken gehad: ct-scan, pet-scan en MRI van de borsten. De mammachirurg belde de dag na de ct-scan op om te zeggen dat ze goed en slecht nieuws had. Het slechte nieuws dat ze bij de andere borst ook wat zien maar dat ze dit verder moeten onderzoeken want de ct-scan is niet het middel om hier een diagnose uit te halen. OMG. Het goede nieuws is dat er geen afwijkingen te zien zijn op de grote organen qua longen, lever, blaas, skelet enz. Een soort van eerste opluchting.
Ondertussen hulp gehad van wederzijdse ouders voor opvang van de kinderen want tijd om even te ademen heb je niet of gewoon om ff samen te huilen. Het moet allemaal maar tussendoor… het leven gaat gewoon door en dat hoort ook zo want dat helpt eigenlijk ook weer om de draad op te pakken, alleen in het NU blijven is wel erg moeilijk. Dat begint op dit moment eigenlijk pas weer een beetje te komen. Zo ook het besef dat je alles stap voor stap moet doen om het zo te kunnen overzien. Zo ook niet te ver vooruit denken/kijken want dan word je helemaal verdrietig en dat kun je niet aan en je hebt er ook geen invloed op. Zo ook dat hoe meer je gaat vechten hoe meer je gaat verdrinken. Probeer er rustig naar te kijken. Wijze woorden die ik met ACT heb leren toe te passen.
O ja, nog snel naar mijn kapper geweest om mijn haren weer kort te laten knippen. Kunnen de kids alvast wennen aan een kort koppie. Ik vond het niet moeilijk om te doen omdat 10 jaar geleden toen ik Maarten leerde kennen deze coupe ook had.
Op de poli van de oncoloog (29 juni) kregen we te horen dat er op afstand geen uitzaaiingen zijn, dat klieren normaal zijn en dat het om de primaire tumor gaat. Het plekje op de andere borst daar gaan ze een biopt van nemen en dan ook meteen een marker achterlaten. Het biopt is dus ook weer om vast te stellen waar het om gaat. Van de andere borst nemen ze van het dieper gelegen weefsel ook een biopt en daar gaan ze drie markers achterlaten. Deze markers is om gedurende de chemo behandeling vast te kunnen stellen of de chemo zijn werk doet. En de chemo is om eventuele uitzaaiingen die niet te zien zijn op beeldmateriaal ook te takelen. Pfff… veel informatie.
Ik zal 20 weken chemo krijgen. Gedurende het traject wordt er een operatie plan gemaakt met de vraag of ik een keuze heb om borstbesparend te opereren of een amputatie. Dit afhankelijk van diepte van weefsel, reactie van chemo en of het om een erfelijke variant gaat.
Als de chemo goed aanslaat dan heb ik 10% kans om in mijn leven weer iets te ontwikkelen en als de chemo niet zo goed zijn best doet dan heb ik 30% kans om in mijn leven weer problemen te krijgen.
Positief gezien heb ik van deze variant borstkanker de meest gunstige optie, zo zie ik het, geen uitzaaiingen op afstand en het gaat om de primaire tumor.
In iedergeval heeft de oncoloog ervoor gezorgd dat ik de dag erna terecht kon voor echo, punctie en plaatsen van markers want we hadden de wens om met het gezin een paar dagen naar Vlieland te gaan.
Dit hebben we gedaan!
wordt vervolgd….
