Wat zie je er nog goed uit ??!!
Wat zie je er nog goed uit ??? verbazing alom. Hoe kan dat nou, jij hebt toch kanker ??? Omdat ik heel open ben over mijn ziekte en de impact die het op mij heeft heerst er ook verbijstering en schok en vooral heel veel moeite om het gesprek met mij te beginnen. Want hoe doe je dat na jaren vriendschap en ook lol ( want daar hou ik dus best wel van )
Blijft dat hetzelfde, of is het een doffe ellende ... Nou geen van beide. Mijn leven is veranderd en dat van vroeger komt nooit meer terug. Dus waar ik nooit een groot fan van was, ben ik gewoon vanuit mijn gevoel gaan doen, opmaken en optutten. Elke maand die ik weer goed ben doorgekomen maken we een portretfoto van, dan komt de make up rijkelijk van pas. Waarom weet ik niet , maar ik wil 1 keer per maand er in ieder geval goed uitzien. Die foto gaat rond en tja dan is de reactie normaal : '' wat zie je er nog goed uit" maar waarom dan het woordje "" nog " ?
Ik heb er over nagedacht en realiseerde mij dat ik voorheen een beeld had van ,oeps iemand heeft kanker dus dan kan het niet anders of het onderwerp is moeilijk bespreekbaar vanwege verdriet, ongeloof , onwerkelijkheid en iemand is dus doodziek. Dat er zoveel andere soorten en variaties van menselijk gedrag tussen zitten is nu een realiteit. Niet dat ik het niet snap deze reacties, maar meer wat erachter zit is lastig bij het hebben van kanker. Niet alleen ik kom in een heel andere wereld terecht, maar mijn gezin, familie en vrienden ook. Wie weet hebben zij het aan de zijlijn nog wel zwaarder met de toekomst. mijn man weet dat de vraag blijf ik alleen achter in Frankrijk, of ga ik terug naar Nederland. Hij heeft gekozen om hier te blijven. Hier is namelijk de Plek waar we een nieuw leven zijn gestart , en hier in Frankrijk hebben we vooral rust en ruimte om ons heen. Een ''ideale '' plek om samen de kanker aan te gaan. Mijn man geniet daarom erg van opmerkingen : '' wat ziet ze er nog goed uit '' Ook al ziet hij mij natuurlijk ook elke moment dat het niet goed gaat , en wat zie je er goed uit dan echt niet van toepassing is
30 reacties
Mensen willen heel graag iets positiefs zeggen en hebben inderdaad een beeld van kanker in hun hoofd: bedlegerig, mager, bleek... Veel kankerpatiƫnten zien er helemaal anders uit dan dat beeld en dan weten ze niet zo goed wat nog zeggen. Onhandigheid troef hihi. Dus doe maar lekker waar jij je zelf goed bij voelt. Zowel leuke als onhandige opmerkingen zullen er immers hoe dan ook zijn.
He, ik moet je man een plezier doen, want eigenlijk zie je d'r nog best goed uit , hoor.
ā¤ļø, willy
Helemaal waar, ik hoor het ook altijd. Maar je hebt natuurlijk ook kankers dat je in een korte erg hard achteruit gaat. Mijn kanker doet dat gelukkig niet, en heb ik nu al 3 jaar een redelijk mooi leven mede dankzij imuumtherapie.
Zo herkenbaar, heb er meestal een dubbel gevoel bij. Bagatelliseren of compliment. In het algemeen ben ik er niet blij mee.
Mooi beschreven bonnecourage.
Heel herkenbaar. Als iemand tegen mij zei: goh wat zie je er goed uit. Dan werd ik daar heel verdrietig en ook wel boos van. 10 kg aangekomen en ik voelde me zwaar k.t!
Maar hee, ik zie er wel goed uit. Ik kon ze wel slaanš
Met die irritante pruik ook nog op. Pfff
Als je maar al te goed weet dat ze dat mechanisch zeggen, omdat het een standaardzin is, dan is het eerder kwetsend dan helpend he. Iemand die het oprecht meent, zal wel iets specifieker zijn.
Ach, het is liefde verpakt in een beetje klunzigheid denk ik altijd maar;-)
Ik heb liever dat mijn omgeving ''domme'' dingen tegen me zegt, dan dat ze me negeren en zelfs niet meer ''durven'' komen.
Oh ja dat vind ik ook zo erg.
De opmerking ' wat zie je er nog goed uit' wordt m.i. gemaakt vanuit een goede intentie. Soms vanuit onhandigheid, soms om het eigen ongemak te sussen. Ik ben er ook niet altijd blij mee, maar het geeft mij (als ik de puf heb) ook de gelegenheid om uitleg te geven, bv: 'gelukkig zie ik er aan de buitenkant nog goed uit want de binnenkant is een voortschrijdend slagveld....etc'.
Onlangs kreeg ik een opmerking van iemand die beter moest weten en waarvan ik werkelijk perplex stond. De persoon enige tijd niet gezien. Hij stak zijn hand op met de woorden :hƩ leef jij nog? Ik was te beduusd om erop te reageren. Ik heb hier echt last van gehad. Inmiddels is het uitgesproken, excuses zijn gemaakt en aanvaard. Ik blijf voortaan wel uit zijn buurt.
āLeef jij nog?ā Dat slaat echt wel alles!
Wat onbeholpen kunnen mensen er toch zomaar dingen uitflappen die in hun hoofd opkomen. Ik probeer de humor ervan maar in te zien als het mij overkomt. Een allerliefste collega laatst: āDan heb je dus hetzelfde als collega Jan X indertijdā, verwijzend naar een gemeenschappelijke collega die 10 jaar geleden na een kort ziekbed overleed.
Maar, het ligt dit toch persoonlijk wat je dan wel prettig vindt. Een vriendin appte mij āHoe gaat het vandaag met je?ā Ik vond dat heel gekunsteld en kennelijk overgenomen uit een of ander gepubliceerd advies over het omgaan met kankerpatienten. āNou, het gaat vandaag net zo goed als gisteren en eergisterenā wilde ik eerst sarcastisch zeggen.
Maar toen realiseerde ik me dat het echt goed bedoeld was en zorgvuldig geformuleerd/ overgenomen uit een gepubliceerd advies dat ik zelf ook al eens tegenkwam.
Maar doe mij maar gewoon: āHĆ©, hoe gaat het?ā Dan reageer ik vaak met āNaar omstandigheden gaat het uitstekend.ā In mijn situatie - inzet gericht op herstel, niet palliatief dus, maar wel een forse operatie en een intensief chemotraject - past dat prima en mensen reageren er vaak geamuseerd op. Aan hen om eventueel te vragen naar ofwel die omstandigheden ofwel blij te zijn dat het met mij gelukkig relatief goed gaat.
Dag SĆ©rĆ©nade, dat uit iemands buurt blijven na zulke opmerking, begrijp ik volkomen. Groot gelijk, ik doe net hetzelfde š. Ik wens je veel kracht om overeind te blijven š©·
Huh ...??? leef jij nog ???? dat is wel een opmerking om even van te stuiteren, zoiets verwacht je niet en komt dan wel ff binnen, excuses aanvaard schrijf je, maar ook voortaan blijf ik wel uit zijn buurt. dat zou mijn oplossing in dit geval ook zijn. Dat merk je wel als je te maken krijgt met ongeneeslijk ziek zijn, met eindigheid, dat je zonder het te vragen weet wie je echte vrienden zijn, en soms uit totaal onverwachte hoek. Dat zijn de mensen met wie wij de mooie momenten hebben en herinneren en super dankbaar voor zijn.
Goedemorgen,
Soms weet ik niet goed op welk plekje ik hier moet reageren. Wat mij opviel dit jaar dat ik wat narrig reageerde bij de standaard gestuurde kerst- en nieuwjaarskaarten, die mij een goede gezondheid wensten. In gedachten dacht ik (heel lelijk van me) ''ja hoor''. Mensen kunnen n(r)are dingen zeggen, maar via een kaart zelfs niet een persoonlijke boodschap 'durven' te schrijven.
Warme groet, Ans
Uitgerekend mijn zus zei tegen mij toen ik in t ziekenhuis lag: ja, er zijn ook nog mensen die gewoon moeten werken š„¹š„¹
Bleek zon standaard zinnetje van haar te zijn. Ze bedoelde er niks mee. Maar ik ben t nooit vergeten.
Erg pijnlijk
Ik vind de opmerking vaak lastig. Want ik voel me vaak ongelofelijk moe en ik heb veel pijn. Denk ook dat het meer een opmerking is die de ander maakt voor zichzelf, dan echt voor jouā¦mensen willen iets positiefs zeggen, vooral voor hun eigen ongemak. En de intentieā¦ tsja. Soms lief inderdaad en veel beter dan ontlopen. Maar heb toch liever een open, echt belangstellende vraag. Of de opmerking ā ik weet niet wat ik moet zeggenā. Ook eerlijk namelijk
Ik kwam in de stad iemand tegen had van anderen gehoord dat ik kanker had gehad ,maar je ziet er zo goed uit zei ze !!!
Dus je moet er slecht uit zien als kanker heb ????
Wat bedoel je precies met "Een ''ideale '' plek om samen de kanker aan te gaan" ?
Als het goed voelt op die plek in Frankrijk, zal ik zo min mogelijk energie steken om aan de kanker te denken, en deze niet je dagelijkse leven te laten beĆÆnvloeden.
Misschien heb ik makkelijk praten hoor, ik heb geen (vervelende) bijwerkingen, maar ik merk op dat veel patiƫnten om mij heen in het ziekenhuis de ziekte op de 1e plaats zetten. Dat kost een hoop energie.
Tja, ik herken het ook.
Ik heb nu 3,5 jaar prostaatkanker inclusief uitzaaiingen. Door antihormoonmedicatie slaap ik heel erg slecht. Dat ik er moe uitzie, dat wordt wel geconstateerd. Maar āje ziet er voor de best best wel goed uit, āmooi buikje heb je ā(niet wetend dat ik mijn uiterste best doe om de bijwerking extra buikvet en vet rondom mijn heupen zoveel mogelijk te voorkomen. Ja, ik heb geluk dat Zoladex tot nu toe redelijk goed werkt (sinds september verdubbelt mijn psa-waarde bij ieder bloedonderzoek). Ik vind het steeds prettiger om samen met mijn partner alleen thuis te zijn.
Wordt vervolgd
Ik hoor gelukkig ook regelmatig: wat zie je er goed uit. Dat is niet heel verwonderlijk omdat ik āās winters in Spanje overwinter en daardoor bijna altijd een bruin hoofd heb. Ik vind de opmerking niet erg en zeg dan meestal: gelukkig wel, anders wordt het helemaal zo vervelend.
Ik ben er achtergekomen dat ik het zelf ook zei tegen mensen met kankerš¤·āāļø vaak weten ze niet beter. Zelf nu 7 jaar uitgezaaide prostaatkanker en wil er elke dag ook op mijn best uit zien, niet voor de buitenwereld maar voor mijzelf.
Fijn dat dit onderwerp ter sprake komt. Ik krijg de opmerking vaak op het schoolplein als ik mijn kinderen haal. Nou Lin wat zie je er nog goed uit! Ik doe er dan ook alles aan maar voel mij vaak helemaal niet zo. En op de slechte dagen sta ik daar ook niet! Ik heb een dubbel gevoel bij de opmerking maar ik weet ook dat mensen het zeggen om je op te beuren of verder niet weten wat te zeggen...
Ik ben wel altijd eerlijk en geef ook duidelijk aan dat het van binnen vaak niet zo voelt!.. dat helpt mij vooral... als ze met mij komen kletsen kan ik ook eerlijk zijn. Ik heb ondertussen wel geleerd hoe ik een gesprek moet aangaan en als mensen niet willen of durven is dat ook oke.
Sterkte. Lieve groet Linda
Zo herkenbaar, maar meestal goed bedoeld en ja, soms wat onhandig.
Mensen willen je positief benaderen en ik vat het maar gewoon op als een compliment.
Maak mezelf ook bijna elke dag op en probeer m'n dunne haren te fatsoeneren.
Het helpt mij wel hoor.
Heerlijk dat je het zo naar je zin hebt in Frankrijk en dat je een keus kan maken samen met je man om daar te blijven.
Het is een luxe om een liefhebbende partner om je heen te hebben waar je ook bent en hoe het met je zal gaan.
Ik voel mij af en toe beroerd door pijn of medicijnen maar met wat rouge en lipstick voel ik mij iets beter.
Ook lekker meezingen/schreeuwen op muziek alleen of samen met mijn man is heerlijk en bevrijdend.
Geniet van het leven zolang het kan, verwen je zelf of een ander met aandacht.
Ik wil jou/jullie in Frankrijk zeer veel goeds toewensen en dat 2026 een prachtig jaar voor jullie mag worden.
Groetjes Louise
Mensen vinden het soms heel moeilijk te reageren als ze weten dat je kanker hebt.Er is daar een heel āleukā boekje over. Dat heetā gelukkig heb je je wenkbrauwen nogā. Ik vind ook niet alle reacties leuk maar ik vind iid nog erger als mensen mij negeren, wegdraaien, niks zeggen.
Kennelijk is zeggen: ik weet niet wat ik moet zeggen. Is dat te moeilijk voor mensen. Terwijl zoveel mensen kanker hebben of gehad. Ik vind ook heel ergerlijk dat mensen mij gaan vertellen wat ik moet doenā¦.āje moet van dag tot dag levenā, je MOET positief blijven, nou, ik moet helemaal niks! Ik probeer mijn leven zo in te richten dat het dragelijk is voor mij. Net zo als NL 18 miljoen voetbalcoaches heeft in tijden van de WK, heeft NL ook 18 miljoen oncologische artsen.
Maar ze bedoelen het allemaal goedā¦..šŗ
Hallo beste RĆ©ve61
Heel herkenbaar je reactie, en ook , je moet dit, je moet dat enz. en natuurlijk bedoelen ze heet goed, maar pfff het is soms dat gewoon ff verkeerd valt, dat heb je met 18 miljoen oncologische artsen. Negeren en niks zeggen is idd helemaal zero . Helaas ook in mijn eigen gezin blijkt het onderwerp kanker tot taboe verklaard te zijn, te ingewikkeld, ze kunnen er niet mee omgaan, en dus is het bij de een , de ditjes en de datjes, en de ander 0,0 reactie . En toch maak ik zelf voldoende plannen die ik leuk vind om te doen, en wil het er ook niet constant over hebben, er is meer dan alleen de kanker in mijn leven. Waar het dan wel aan ligt.... ws het ongemak van ongeneeslijk ziek zijn.
Dag bonnecourage, alhoewel we elkaar niet kennen, hebben we een aantal dingen gemeen: we kankeren, we wonen in Frankrijk (ik in de Gers), we vinden rotopmerkingen niet leuk! Lieve dame, doe vooral waar jij en je partner zich goed bij voelen. Van harte wens ik jullie samen veel geluksmomenten, verbondenheid, een mooie tijd samen in la douce France šØšµ
Hartelijk, Madeleine š¤š©·š
Dankjewel voor je reactie
Moest eerst even opzoeken waar de Gers ligt vanuit de NiƩvre waar ik woon, en 600 km verder. Is bij jou het ziekenhuis in de buurt van Toulouse ? Ondanks de kanker is de plek waar we wonen , de rust, de ruimte en de vergezichten , de franse vrienden uit ons gehuchtje een leven om van te genieten en een droom die uitkwam. Dank voor je steun, voor jou ook bonne courage et bonne annee
Delia
Ik herken dit zeker. Sinds ik ziek werd krijg ik ook steeds te horen āje ziet er goed uitā. Ik kon daar in het begin heel boos om worden omdat ik dacht; ik ben 15 kilo afgevallen, deed altijd krachttraining en dan zie je je spierweefsel steeds minder worden in een ingevallen gezicht. Wat ik vooral vervelend vond dwars dat ze me weer eens zagen en riepen dat ik er goed uitzag waarna ze naar mān vrouw gingen om te zeggen dat ze zich rot geschrokken waren over hoe ik er uitzag. Maar na een tijdje dacht ik ātja, aan de buitenkant zie je er verder weinig aan en mensen gaan in je gezicht niet zeggen dat je er slecht uitzietā.
Zeker toen vorig jaar de tumor bij kwam zie je mensen denken, hoe kan hij er zo goed uitzien terwijl hij kanker heeft. Volgens mij is het meer dat mensen niet weten wat ze tegen de nieuwe Ruud moeten zeggen dus dan zeg je maar iets neutraals.
Je ziet mensen ook denken; die valt echt morgen niet om, mijn huisarts zei het zelfs treffend; u ziet er niet uit alsof u elk moment van de stoel kunt vallen. Maar goed het is wat het is, niemand ziet dat elke dag een gevecht is, tegen pijn, tegen vermoeidheid, tegen angst. Door de tumor ben ik wel overgeplaatst naar het UMC in plaats van het Anthonius. Ik moet zeggen, sinds ik door UMC behandeld wordt voel ik me wel meer gehoord. Ze denken mee en komen met eventuele oplossingen, de MDL in het Anthonius riep over alles ā ga maar naar de huisartsā . En de huisarts gaf aan āik weet het echt niet meerā . Dat gaat nu een stuk beter.
Misschien dwaal ik wat ver af van het onderwerp maar de moraal is dat als mensen aan de buitenkant niets aan je zien, of willen zien is er maar 1 manier en dat is accepteren. Het is een verborgen ziekte en mensen vinden kanker iets heel engs.
Hallo, ik herken het ook en meestal zeg ik dank je. Als ik me goed voel zeg ik ook dat voel ik me ook, en op een slechte dag wou dat ik me ook zo voelde of nou dan is zit dat in iedergeval goed hoef ik me daar geen zorgen om te maken; en soms gewoon dank je en loop ik verder.
En qua de kerst en oud en nieuw kaarten had ik ook moeite mee, maar weet dat dit kwam dat ik niet weet of het wel een gelukkig gezond jr gaat worden š maar ik weet dat ik andere niet kwalijk kan nemen dat ze me dat wel wensen en dat vind ik op goeie dagen fijn en op slechte dagen doet het me ook echt zeer en dan wind die pijn tot er weer een goed moment is dan ervaar ik toch de warmte en liefde die ze er achter bedoelen.
Qua de opmerking je leeft nog, zal ik gezegt hebben op een goede dag gelukkig wel en op een slechte dag plak ik en jij ook nog zie ik er achter aan.
En die goed bedoelde adviezen zijn meestal ook goed bedoelt al kan je er soms niks mee, en weet je zelf dat ook wel maar dat is niet altijd makkelijk om dat te doen, denken of voelen. Op slechte dagen heb ik wel wil je ruilen praten we erna verder, maar geregeld denk ik het en zeg ik het niet want de ander kan er ook niks aan doe ze bedoelen het meestal goed.
Wat ik geleerd hebt je kan een reactie van een mens niet veranderen maar je hebt wel invloed op hoe jezelf er mee om gaat en naar kijkt of naar handelt. Als het je lukt voor ogen te houden dat ze het in de meeste gevallen goed bedoelen maar door hun onwetend/angst/onzekerheid ga maar door iets zeggen kan het hard binnen komen (doet het bij mij ook van tijd tot tijd) tot ik bij mezelf denk ze bedoelen het goed komt er wat ongelukkig uit. En leg het naast me neer, soms streelt het me en vind ik het een compliment en soms denk ik als je een bril had zei je dat niet, maar toch bedankt.
Er is geen goed of fout de ene keer reageer je zo en dan andere keer zo, hangt echt van het moment af waar jij in staat en dat is voor een ander niet zichbaar of weetbaar, dus kan je het hun ook niet altijd kwalijk nemen vind in dan. En hoe het bij mij binnenkomt ik ook niet altijd maar wel als ik het echt laat landen of het geen toestemming geeft om te landen maakt een groot verschil.
Sterkte iedereen om je eigen manier en weg hier in te vinden want wat bij de Ć©Ć©n werkt hoeft bij de ander niet altijd te werken. Zolang je bij jezelf blijft en doet waar jij je goed bij voelt is het niet verkeerd ā£ļø