De behandeling......

Ja, dan hoor je dat je niet meer beter wordt en dat alles wat er gedaan kan worden het doel heeft om je leven te rekken.

De internist/oncoloog zat heel veel te lezen van het scherm en vertelde mij soms dingen die ik nog niet eerder heel duidelijk heb gehoord of begrepen. Zo zei ze dat het grote vermoeden is, dat de oorspronkelijke kanker vanuit een vaatwand is ontstaan. Dat de chemo die ik eerder heb gehad weinig tot niets heeft uitgemaakt. Het gewenste resultaat bleef uit en de tumor was maar een heel klein beetje geslonken. (deze conclusie had ik ook al getrokken door het lezen van de uitslagen in mijn dossier; nu is het bevestigd) Ook las ze ergens dat mijn tumorreceptoren voor zelfs 100% positief zijn. Dit betekent dat mijn tumoren gevoelig zijn voor hormonen. In mijn specifieke geval is het gunstig, want dan kan er overwogen worden om mij een hormoonbehandeling te geven.

De tumoren vindt de dokter vrij groot (3,5/3,4 cm) en zeker in zo’n korte tijd. Opereren is op dit moment geen optie. Er is sprake van lokale uitzaaiing en ik heb 2 keer achter elkaar een grote operatie gehad in mijn buik. 

De dokter heeft 4 mogelijkheden qua chemotherapie met mij besproken. En bij alle 4 is het belangrijk dat mijn hart het goed doet. Vandaar dat ik ook de ECG heb moeten doen. Het hart moet goed zijn om de bijwerkingen op te vangen. 

Optie 1. 

Hormoontherapie in de vorm van pilletjes. Hier ga ik ook mee starten! En meteen. Dit is een milde behandeling qua bijwerkingen. Sinds blijkt dat ik tumorreceptoren heb die positief zijn, is de hoop dat de hormoonpillen aanslaan en de groei van de tumoren afremt. Als alles stabiel blijft, is het prima. Bij deze behandeling krijg ik geen haarverlies en kan ik gewoon blijven werken als ik dat wil. Na 6 tot 8 weken word ik opgeroepen voor controle.

Optie 2.

Als blijkt dat optie 1 niet werkt, krijg ik trabectedine via een infuus (pic-lijn) toegediend. Hiervoor moet ik telkens een nacht in het ziekenhuis blijven, omdat het 24 uur lang wordt toegediend. In de week dat ik dat toegediend heb gekregen, mag ik niet werken. Deze behandeling wordt eens in de 3 a 4 weken gedaan. Ook hierbij geen haarverlies De belangrijkste bijwerkingen zijn: vermoeidheid en misselijkheid. (nou ja, als je googelt, zie je nog meer bijwerkingen). Zowel de dokter als ik zien dit als een goede optie.

Optie 3. 

Toediening van pazopanib in de vorm van pilletjes. Deze optie voel ik het minste voor. Het remt de groei van bloedvaten, geeft diarree, verhoogt de bloeddruk en je huids- en haarkleur wordt lichter. Gatver! Ik heb al last van hoge bloeddruk. Ik wil er niet aan denken, dat de bloeddruk nog hoger stijgt. Een lichtere huidskleur vind ik verschrikkelijk, want in mijn optiek krijg je dan echt zo’n “kanker/chemo” kleur. Zo’n gelige gloed. Dat haar, dat maakt mij niet uit. Als alles grijs wordt vindt het prima. Bij deze medicatie treedt ook geen haarverlies op.

Optie 4.

Hierbij krijg ik het middel gemcitabine en dit wordt dan op de dagbehandeling toegediend. Elke 3 weken. Ook hierbij geen haaruitval.

Jeetje, wat een toestanden weer. In dit stadium van deze ellende is mijn wens dat de hormoonpillen van significante invloed gaan zijn op de tumoren. En dat er geen infuus aan te pas hoeft te komen. Als dit zo is, dan betekent het dat ik voorlopig de vrijheid heb en alles kan doen wat ik wil. Ik hoef alleen maar mijn pilletjes te slikken. Maar ik weet ook heel goed, dat je lichaam op een moment resistent wordt voor bepaalde medicatie en dat er weer moet worden overgestapt op wat anders. Maar hopelijk is het mij gegund dat ik heel lang aan die pillen mag. 

Morgen snellen naar de apotheek om het op te halen!