6-5-2026 - Alise
Alise, ja wie is dat? Dat was een vrouw die in dezelfde tijd met mij hier op kanker.nl terecht kwam in 2017. Zij met borstkanker en ik met schildklierkanker, we zijn toen allebei een blog gestart, die van haar was genaamd; "Met volle angst vooruit". Hij staat er nog en ik heb haar blog laatst nog een keer helemaal doorgelezen.
Ik nam me destijds vrij snel voor om alleen te reageren bij mensen met dezelfde kanker als ik om het beetje in de hand te houden voor mezelf omdat ik zelf ook nogal door wat heen ging dat veel energie kostte. Ik reageerde wel bij mensen die ook bij mij reageerden.
En zo kwam Alise bij me langs en digitaal in mijn leven. Ondanks dat ze geen schildklierkanker had maar borstkanker kwam ze toch steeds bij me langs. Met lieve bemoedigende woorden, steeds weer opnieuw ondanks dat ze zelf enorm in de ellende zat. En ik soms zelfs niet eens in staat was om te reageren op kanker.nl. Zo lief en begaan was ze, dat deed me toen echt iets!
Haar verhaal was helaas veel en veel ernstiger dan die van mij. Zij werd vrijwel meteen palliatief verklaard en moest een hardere strijd leveren om op de been te blijven dan ik destijds. Ze was net als ik ook moeder van kinderen en oma van kleinkinderen. Zoveel ellende en toch bleef ze strijdlustig en positief. Een van haar standaard uitdrukkingen was dat ze "hier nog niet klaar was en met volle angst maar ook kracht vooruit ging". En dat deed ze, 4 jaar lang, helaas haalde de ziekte haar toen keihard in. Ze heeft het niet gered en is in juni 2021 overleden.
Ik ben haar nooit vergeten en nu ik zelf met borstkanker geconfronteerd ben moet ik vaak aan haar denken. Aan haar kracht, strijdlust en positiviteit die ik nu ook elke dag probeer vast te houden, zoals zij toen. Ze mag dan wel "weg" zijn maar voor mij is ze er nog, ze helpt mij nu nog steeds maar nu vanuit een andere dimensie .......
5 reacties
Even zonder woorden 😘
Ook geen woorden kunnen veel zeggen 🙂
Ik zie dat jij ook een blog hebt, ga daar een dezer dagen even lezen, sterkte in ieder geval. Zag in elk geval al dat jij ook nogal wat mee maakt. ❤️
Klopt helemaal 💝
Dankjewel! Ja, ik blog inderdaad om één en ander te verwerken en een soort van rust te krijgen in mijn hoofd. Anders blijven mijn gedachten een soort van "onbesproken" en blijven ze maar rondspoken!
Maar is 'niets' in vergelijking met wat jij meemaakt en allemaal ondergaat. Helaas kun je 'ellende' niet afwegen op een ⚖️
😘
Dat is precies de reden dat ik ook blog en ook omdat ik dan later terug kan lezen hoe alles verlopen is want sommige dingen vergeet je dan misschien ook weer enigszins.
Ik heb jou blog doorgelezen en bij jou laatste blog een (uitgebreide) reactie gegeven.
En ik vind het toch zeker behoorlijk heftig wat jou man en jij als partner doormaken, het valt niet te vergelijken (al las ik best wel veel herkenning). Het is en blijft gewoon ellende, welke vorm van kanker je ook hebt en hoe je het ook doorstaat. Het gooit heel je leven overhoop!
❤️
Je hebt helemaal gelijk met wat je schrijft en ja, wát gooit het je leven overhoop, nauwelijks te bevatten als je het niet op de één of andere manier zelf meemaakt.
Een kermis waar niemand wil zijn ♥️🫂