Kracht

Ik voel mij vastzitten. Vast in het web van keuzes maken. Keuzes over anti-hormoon medicatie. Keuzes die voelen als kiezen tussen leven en dood. Wat als ik stop? Verspeel ik dan mijn laatste kans op extra overleving? Op extra tijd met iedereen die mij lief is. Wat als ik doorga? Mijn lijf schreeuwt. Heeft pijn. Is dit leven? Of is dit overleven voor extra kans? Mijn droom vertelt mij dat een ander het ook niet weet. Dat ik mijn intuïtie mag volgen. En dat er altijd nieuwe kansen en mogelijkheden zijn. Ik wil mijn baby geboren zien worden. Ik ben in verwachting van werk wat ik wil gaan doen. Ik wil het vuur dat in mij brandt verder opstoken. Niet langer klein houden. Ik voel mij gesterkt door mensen die dichtbij mij staan. Mensen die in mij geloven en mijn hand pakken wanneer ik uitreik. Durf ik op mijn droom te vertrouwen? Ik laat de beelden spreken en weet: kwetsbaarheid is een kracht. En de kracht die ik zoek zit in mij. Ik laat de kracht vrij. Ook al is dit doodeng. Het is mijn weg. En ik ben niet alleen. Ik heb lief en ben geliefd.