Mijmeringen, en "Wat Als"
Willy's blog keuzes, zetten me aan het denken,
Ik heb geleerd niet in"Wat Als" te denken.
Het brengt me niks, verandert niks, en alles bij elkaar heeft het leven, me gevormd tot de man die ik nu ben.
Is dat goed of slecht, dat is aan anderen.
Na Margreets overlijden, kwamen de verhalen los, en voelde ik me soms verraden.
Maar de vraag of bepaalde dingen uitzonderingen waren, ga ik me echt niet meer stellen, ik heb geen behoefte om me daarover het hoofd te breken, ik leef heel erg in het nu.
Soms is het fijn om je in het verleden terug te trekken, maar het moet geen toevlucht worden, voor als het leven tegenzit.
Als ik een film keek, met wat jeugdsentiment erin, zei Margreet altijd, jij leeft in het verleden, maar niks is minder waar.
Ik heb een behoorlijke collectie stripboeken, dat was dan kinderachtig volgens haar, behalve als het boeken waren die ze zelf las, zoals de boeken, van Asterix en Obelix, dan was het ineens anders.
Altijd bezig een oordeel te vellen, en proberen met het gevoel te geven dat mijn mening er niet toe deed.
Wat Als,
Voor mij is dat zonde van mijn tijd, wat als ik een andere partner tegen het lijf gelopen was.
Dan was mijn leven anders geweest, was Bob niet geboren, en hadden mijn partner en ik, misschien samen oud geworden, maar weten zal ik dat nooit.
Nu heeft het leven door alles wat er achter me ligt, een totaal onverwachte wending genomen.
Alles wat achter me ligt, is de sleutel tot mijn toekomst.
Margreet heeft ondanks alles, nog steeds een plekje in mijn hart, missen ligt achter me, ik ga vooruit, dat is de enige richting die het leven heeft.
Via het forum heb ik mensen leren kennen, en soms hebben die mij geheeld, door er te zijn, en ik hoop dat ik dat ook terug heb kunnen geven, want het leven is tweerichtingsverkeer.
Wat als, is voor mij, waar gaat het leven met mij naartoe, ogen en hart open.
Het leven is de moeite waard, ik probeer het te omarmen, inclusief de mensen die erin zijn.
Ik knuffel het leven, en natuurlijk de mensen in mijn leven
In mijn vorige blog beschreef ik de weg naar de cottage, hier zijn de foto's
4 reacties
Puur vakantiegevoel, die foto's!
En wat als... we zouden allemaal niet ons huidige zelf geweest zijn als de dingen anders waren gelopen, dat is het enige feit dat zeker is. Voor de rest heeft wat-alsen inderdaad weinig zin naar het verleden toe. Naar de toekomst toe is het onderdeel van dromen en waar mogelijk plannen.
Als het anders was geweest, hadden we onze weg ook wel weer gevonden. Maar ik ben toch blij met mijn huidige wat-als, de huidige versie van alle opties van mijn leven. Want ondanks de zwaarte, ijn er ook heel veel mooie dingen. En dat vind ik iets om te koesteren, net zoals jij.
Sja..
Wat als is zinloos, ook al mijmer ik wel eens in die richting... ben ook maar een mens
Stel je voor dat, vind ik wel een mooie. Dat kan ook een stukje toekomst zijn. Een stukje droom dat echt zou kunnen worden. Het mooie daarvan is dat je daar soms zelf de hand in hebt of in kunt hebben. Dat heb jij. Je hebt je aan 'stel je voor dat' 'overgegeven' en bent ervoor gegaan. Prachtig! Je hebt jouw lieve Fee en je hebt haar dik 'verdiend' en zij jou!
Pracht foto's ook!
Wat een prachtig mooie weg ligt daar voor je open om even op jouw verhaal aan te haken. Doet me denken aan het programma " escape to the country"
Dikke knuffel voor jullie 🫂
Dankjewel voor je mooie open blog. Verder geniet ik enorm van die prachtige foto’s! Doet mij verlangen naar een heerlijke vakantie naar dat prachtige Schotland. Wie weet later in het jaar weer🤗🙂.
Groetjes Bianca