Volgens mij gaat het goed...?.??

Dat weet je nooit zeker, of het echt zo is, of alles echt in orde is. Maar ik voel me goed de laatste tijd. Mijn gevoel laat me nooit in de steek dus ik hoop dat het nu ook klopt.

Sinds mijn laatste ziekenhuisbezoek zit er een stijgende lijn in het herstel. De nierfunctie was gestegen, mijn been is behoorlijk afgeslankt en het hoofd is aardig opgeruimd en in balans. Natuurlijk zijn er wat imperfecties, maar ik probeer me te concentreren op de goede zaken en wat wél kan. Meestal lukt het wel, maar toch zijn er momenten waarop ik baal dat mijn lichaam zó enorm veranderd is. Hoewel het been netjes aan het slinken is, is het nog steeds krachtloos en kan ik hem niet tillen. Ik begin te geloven dat het maximale al bereikt is en dat ik hiermee moet leren leven. En dan zeg ik tegen mezelf: wees blij, want je kan (hoe dan ook) nog lopen, auto rijden en fietsen! Tijdens de vakantie stond mijn bestie regelmatig verbaasd te kijken hoe ik danste! Ja, dat gaat ook wel, alleen ik hou het geen úren vol! Maar goed, ik moet maar leren genieten van de kleine dingen. Ik word nog steeds gezwachteld, 2 keer per week. Ik ben ervan overtuigd dat dit in combinatie met extra bewegen ervoor heeft gezorgd dat het been afslankt. Naast 2 keer per week fysio loop ik ook regelmatig met mijn buurvrouw een rondje door de buurt.

Mijn buik vind ik eerlijk gezegd ook niet uitzien! Niet vanwege de littekens, want die omarm ik, maar mijn onderbuik aan de rechterkant is nog steeds dik en het lijkt alsof de boel naar beneden is gezakt. Gelukkig bestaat er correctie ondergoed, dat helpt een boel! Ik moet ook weer wat kilootjes kwijt, want alle 10 kilo's die ik kwijt was na de operatie zitten er weer dik aan. Potjandosie!!! Tja, ik moet dan maar niet te lang in de spiegel kijken, dan wordt ik ook niet chagrijnig!

Maar, ik leef! Of zoals die leuke dokter van mij zegt als ik weer eens aan het "klagen" ben:"mua....." Alsof hij bedoelt te zeggen: "als dat alles is......voor alles wat je hebt meegemaakt....wees blij". Nou, dat ben ik zeker en ook dankbaar dat ik letterlijk opgelapt ben en weer verder kan.

Ik ben al een poos aan het werk en het gaat heel goed. Ik ga wel als een speer (volgens sommigen iets te snel). Maar weet je, ik voel dat ik het aankan. Het scheelt ook dat ik mijn werk leuk vind. Het geeft mij energie en voldoening. Ik gebruik mijn hersenen op een ander niveau en ik kan weer meepraten over het vak. Ik hoop écht dat ik het einde van het schooljaar haal zonder onderbrekingen.