De beste versie van mezelf
De jaren met Jeff waren mooi. Ik was mezelf en kon mezelf bij hem zijn. Ik genoot volop van mijn leven, van ons leven samen. Maar er is zoveel gebeurd de afgelopen jaren (bruiloft, zwanger, diagnose, geboorte, overlijden) dat ik ben veranderd. Vijf grote levensveranderende gebeurtenissen in een periode van 818 dagen. Twee jaar, twee maanden en 26 dagen.
Ik had dus geen keus om me telkens opnieuw aan te passen aan mijn nieuwe realiteit. Al die gebeurtenissen hebben mij gevormd. Ik ben niet meer de Ditta die ik met Jeffrey was. Ik ben nu Ditta zonder Jeffrey. De weduwe. De mama. Gewoon Ditta. En ik houd zoveel van deze versie van mijzelf.
Ik geniet weer van het leven. Ik zie het mooie in kleine dingen. Ik sta weer volop in het leven. Maar besef ook dat het zo om kan slaan. En dat besef zorgt ervoor dat ik anders naar het leven en mensen kijk. Ik kan niet helemaal uitleggen hoe dat voelt. Maar ik voel me rijk met deze kennis van het leven.
Ik voel me gelukkiger dan ooit, rijker dan ooit. Maar hoe kan dat na het overlijden van Jeff? Ik ben mijn partner, de vader van Milou, verloren en nu voel ik me het gelukkigst?! Dat rijmt niet helemaal in mijn hoofd. Het zorgt voor een klein knaagje. Geen schuldgevoel, dat vind ik een te groot woord. Ik baal er gewoon van. Het maakt me verdrietig, omdat Jeffrey deze versie van mij niet kent. Want ik had zo graag deze versie van mezelf aan Jeff laten zien. Deze versie van mezelf met hem willen zijn. Dat verdiende hij.
Gelukkig gaat dat kleine knaagje mij niet tegenhouden. Het zorgt juist voor die extra spark, dat vuur, om de beste versie van mezelf te zijn en alles uit het leven te halen. Vooral omdat Jeffrey meer verdiende.
8 reacties
Lieve Ditta,
Deze versie van jezelf had je nooit aan Jeffrey kunnen laten zien, juist omdat je gevormd bent door zijn overlijden. Het opeens allemaal alleen moeten doen. Het verdriet verwerken. Leren leven met alleen Milou zonder Jeffrey. Juist nu je weet hoe kwetsbaar het leven is kan je er nog meer van genieten. Voel je alsjeblieft niet schuldig. Je bent inderdaad een nieuwe mooie jij.
Liefs, Monique
🫶🏽
Lieve Dita
Wat een herkenbaar verhaal schrijf je. Mijn maatje is 2,5 maand geleden overleden nadat we 20 jaar samen waren. Ook ik herken een andere zelf. Ik moet alles alleen doen maar dat schept mogelijkheden die ik voorheen niet zag. Soms voelt het alsof hij me de weg een beetje wijst. Ik zie dingen die ik waarschijnlijk voorheen niet zag. Ondanks enorm gemis en verdriet merk ik dat ik gelukkig ben met mijzelf en met wat ik doe. Voor jou Ditta, omarm dit gevoel en blijf lief voor jezelf.
Liefs Ans
Wat mooi en eerlijk geschreven, precies zoals Monique schrijft. Niet ondanks maar dankzij! Het realiseren maakt het soms moeilijk. Ik worstel hiermee, terwijl er nog geen overlijden is. Ik moest mezelf opnieuw uitvinden om niet meegesleurd te worden. Dat lukt me. Dat je het beseft maakt het beleven en het daarbij behorende genieten, intenser, bewuster. Blijf vooral genieten en ik ontmoet je graag volgende week!
Liefs Fram
Ik weet nog niet of ik er volgende week ben, vanwege Milou. Maar anders ontmoeten we elkaar vast op een ander moment!
Ik zou het jammer vinden als je er niet bij bent, maar Milou gaat natuurlijk voor alles.
Lieve Ditta,
Mooier dan Monique kan ik het niet zeggen. Dat is o zo helemaal waar!
Leven speelt
soms een vreemd spel
je groeit op
dat ken je wel
het leven vormt je
met geluk
een man een kind
het kan niet stuk
Het leven gaat zoals dat gaat
en niemand weet waarom
je voelt je omarmd
liefde als optelsom
totdat leven neemt
jij opnieuw moet 'ontstaan'
dappere trotse jij
dat heb je goed gedaan
Je bent niet meer
die je was
jouw nieuwe jij
loopt in de pas
van jouw leven
zonder jouw lief
je schrijft voor hem
jouw liefdesbrief
door te zijn
die je nu bent
samen met Milou
in je element
Liefs Hebe xxx
Ah wat ontzettend lief, dank je wel! ❤️🩹🫂