Het houdt niet op...

Tranen rollen
blijven rollen te rollen
over mijn wangen
mijn ogen worden niet droog
emoties zitten veel te hoog

Ik weet al járen dat kanker hebben niet altijd meevalt. En ja, voor sommigen altíjd niet meevalt. Ik heb twee kankers, beenmergkanker en huidkanker. Nou is mijn Kahler sowieso niet te genezen, maar ik heb het geluk dat ik er op wat 'ongemak en pijn na' na bijna 16 jaar nog steeds mee rond mag lopen. Dat geldt voor mijn huidkanker ook. De eerste keer was ik 28 en verspreid over de jaren waren het er tot 2020 - ja leuk hoor, net in het begin van covid met alles dicht en ziekenhuis 'in de stress' - inmiddels zes die écht weggesneden moesten worden. Vooral die laatste, een plaveiselcelcarcinoom op mijn voorhoofd. Nu ben ik bijna 68 en weer aan de beurt om er twee weg te laten halen. In mijn gezicht, op en bij mijn neus. Die is al niet zo geweldig en zal er straks vast prachtig uitzien. 

En ja, natuurlijk wachten we ook op de - goede natuurlijk - uitslag van de prostaatbestralingen van Ruud. Nog een kleine 3 weken geduld. Het is lekker soepweer en ik puzzel gezellig terwijl de tv aanstaat. Voor de 3e keer Beste Zangers voor KIKA terugkijken... Van de week al dik in de tranen, bij herhaling ook en op één of andere manier kan ik er vandaag niet 'doorheen komen'. Ze blijven maar rollen die tranen en zakdoeken zijn ook zeker geen overbodige luxe. Ik wéét het, kén het (in onze omgeving) MAAR IK VIND DAT KINDERKANKER VERBODEN MOEST WORDEN! Sowieso mag er gewoon geen enkel kind dood. Huh.

Daar staan we dan in elkaars armen in de keuken. Ik snotter lekker in zijn trui en hij geeft er niks om. Wij zijn niet zo'n 'piepers' als het om onze kankers gaat. Maar zijn wij dankbaar! Kanker is klote en kanker is hut (ik mag geen kut meer zeggen van mijn lievelingstante), vandaar KKK (zo mag het wel van haar), maar ondanks én dankzij dat hebben we ontzettend mooie mensen mogen ontmoeten. Zowel hier als persoonlijk en het geeft ons een rijk gevoel. Heel rijk. Als moderator heb ik hier de mooiste baan van mijn leven. En ik zal nooit ophouden me in te zetten voor kankeronderzoek. Spijtig dat HieBie een flop geworden is, maar ik verzin wel weer iets anders. Ik weet héél goed waarvoor ik het doe!

Heel veel liefs allemaal en dikke knuffels van mij XXXXX HB (die hou ik er toch in)

ps
Na het lezen van de reactie van Douwe - waarvoor heel veel dank! - moet ik dit toevoegen aan mijn blog.

Ja, vanzelfsprekend heb ik HieBie gemaakt voor de deelnemers! Voor mensen met een beperking in welke zin dan ook. Mensen die hun werkje terug zien in een écht boekje, hoe mooi is dat. Dacht ik en dat bleek uiteindelijk ook een schot in de roos. Hun reacties zijn onbetaalbaar en dat is mijn winst!! Ik straalde misschien nog wel meer dan zij...

Daarnaast had ik toch de hoop er veel meer van te verkopen. Juist nu met de uitzending van Beste Zangers voor KIKA kwam dat bovendrijven. De winst zou namelijk 100% naar KIKA gaan. 

31 reacties

Haha, dat zeg je leuk! Die chips gebruik ik ook al lang, flote is nieuw voor me :-) Tante Tineke zou je omarmen - ze is helaas aan haar 2e kanker overleden)

Mijn tranen waren voor al die kinderen met kanker en hun naasten. Voor mijzelf stoort het me vooral dat dermatoloog geen 'gehoor' geeft aan de motivatie van mijn huisarts. Maar ja, geef mijn nog maar tíg littekens in mijn gezicht als ik daarmee kinderen kan redden!

Liefs van mij!

Laatst bewerkt: 02/11/2025 - 16:08

Die Hebe! Je leeft er vele jaren mee. Dus dat je daar dan ook met ups en downs op reageert is niet zo gek. Niks menselijks is zélfs jouw vreemd! Dus lekker laten zijn zo. 
Na de komende ingreep weer een paar littekens extra, het laat gewoon zien dat ze jou niet klein krijgen. 
Gelukkig ben jij klein genoeg, of is Ruud groot genoeg, om die trui als zakdoek te gebruiken. Als het hem niet uitmaakt, nou dan was je gewoon een keer extra. 
En is je boek een flop geworden? Ik zou zeggen van niet. Maakte je het met het doel om er tig van te verkopen? Of met het doel om te laten zien ‘dit kan ik ook!’  Want dat is gelukt. En de boeken die er uit zijn gegaan, of je ze weggaf of dat ze verkocht zijn, zijn in de juiste handen terecht gekomen. Wij hebben van ons eigen boek hier ook nog zat exemplaren staan. Maar de boeken die we verkochten zijn bij gezinnen gekomen die er heel blij mee zijn. En dat is fijn om terug te horen. Graag zie ik de rest ook verstuurd zien worden door heel Nederland heen, maar daarvoor moet ik zelf ook stappen nemen. Helaas staat de ziekte in de weg, maar er gloort ook licht aan het einde van de tunnel op het gebied van een grotere afname in een keer. Nu alleen er nog naartoe lopen. 
Focus je vooral op de leuke dingen, zoals het modereren, de mensen om je heen. You got this!

Laatst bewerkt: 02/11/2025 - 02:31

Heerlijk, écht jij! 

Dank voor je mooie, lieve en vooral wijze woorden! Ik ga dit als 'ps' aan mijn blog toevoegen. 

Want JA! Ik heb HieBie vooral gemaakt voor de 'deelnemers'! Om al die bijzondere mensen, zowel jong als oud(er) te laten zien dat ze zó bijzonder en speciaal zijn dat ze in een écht boekje staan met hun werkjes. En JA! Dat is méér dan heel goed gelukt en daar ben ik heel erg blij mee en vooral ook trots op! Voel me dankbaar en speciaal dat ik dat heb mogen doen. Dat ik dit kan. Dat ik deze speciale mensen zó kan laten stralen. Ik was er ook van overtuigd dat ik nog een tweede boekje zou maken...

Maar ook een JA... Geen doel maar een hoop er (veel) meer van te verkopen, omdat de winst 100% naar KIKA ging / zou gaan. Voor dat doel had ik er heel graag heel veel meer verkocht! Maar helaas heb ik geen 'social media' en dus maar een minimaal bereik. Ofwel geen marketing. Naast dat ik beter ben ik weggeven dan in verkopen. Los van de financiële middelen, heb ik ook niet de energie om ermee 'op de markt te gaan staan'. 

Mijn focus zit wel goed. Echt wel. Maar na die uitzending van Beste Zangers voor KIKA van de week, kwam het 'mislukken' van HieBie weer even binnen. Het had voor dat doel (veel) meer mogen betekenen.

Liefs HieBie xx

Laatst bewerkt: 02/11/2025 - 16:26

Alleen het woord weer horen. Kkk.

Het went niet, Dus ik snap heel goed dat de tranen biggelen. 

Bij mij mag een loodgieter het wel eens nakijken. Ik kan om elke scheet al janken. Maar ook als het verhaal van een ander mij aangrijpt. 

Ik vind het voor mijzelf vervelend.  Terwijl iedereen zegt dat je het moet laten gaan. 

De praktijkondersteuner zegt dat het zelfs heel goed is. Het maakt je sterker zei ze. 

Dus jank maar lekker. 😘

Succes bij de ingreep. 🍀🙏

Laatst bewerkt: 02/11/2025 - 10:52

 Lieve Hebe,

Om te beginnen, wat een prachtige foto van je,  in een prachtige kerk,  waar staat die kerk?

Wat naar dat er weer 2 foute  plekken, in je gezicht moeten worden verwijderd,  ik hoor regelmatig van mensen, die Kahler hebben,  dat zij ook huidkanker hebben,   incl mijzelf. ik vraag mij af of dat weer iets met elkaar te maken heeft.

wanneer moet jij onder het mes?

Wat fijn dat jij kunt huilen???

Bij mij zijn de tranen schijnbaar opgedroogd,  en dat terwijl de " KKK " zeer actief is,  en ik weer voor zware behandelingen met ziekenhuisopname sta,....er komt geen enkele traan,   dat is ook bizar toch??

Lieve Hebe heel veel sterkte met de komende operatie,   en sterkte ook met het wachten op uitslagen van Ruud.

Liefs Bets

 

Laatst bewerkt: 02/11/2025 - 11:58

Dankjewel lieve Bets!

Nee, huidkanker heeft niks met Kahler te maken. Is puur van teveel zon op kwetsbare plekken. Ik heb altijd voldoende zonnebrandcrème gebruikt, maar de schade is al in mijn jonge jaren veroorzaakt. Toen had men - bij wijze van spreken - nog nooit van zonnebrandcrème gehoord. Was men totaal niet op de hoogte van de schade die zon kan toebrengen. 

Tranen zijn soms lastig, maar luchten wel op. Dat is dan weer fijn. En ook 'het moment' van samen delen, samen hetzelfde voelen op dat moment, of de ander troosten omdat die het nodig heeft. 
Ik denk dat jij in de 'overlevingsstand' staat. Dan is er geen ruimte voor tranen...

Veel liefs en dikke knuffels van mij! 
XXXXX

Laatst bewerkt: 02/11/2025 - 19:12

Hoi Hebe.

Herkenbaar kan ook om alles huilen op tv muziek verhalen van anderen. En zomaar ineens om mijn moeder overleden in juni of mijn broer overleden in maart. En dan denk ik . Ik ben er nog al 5 jaar palliatief.  En ben er nog dteeds. Dus Hebe hier ook tranen voor jou huil lekker met je mee. En dat lucht op. En kan ik weer door. Bedankt voor je mooie woorden en heel veel sterkte en fingers crossed voor de uitslag van je man.

Lieve groetjes Petra 

Laatst bewerkt: 07/11/2025 - 13:41

Lieve schat, je boekje is helemaal geen flop, het is prachtig! En de komende tijd zul je vast nog wel wat boekjes verkopen, maar het maken er van: onbetaalbaar!

En je neus, ach, niet lullig bedoeld maar jij ziet dat vooral, wij vinden jou gewoon oké! Sterkte er mee, evengoed!

Laten we met z'n vieren nog wat proberen af te spreken dit jaar. Love you!

Knuffel en veel liefs! XXX

Laatst bewerkt: 03/11/2025 - 17:59

Hai jij ook lieve schat!

Och... er nog verkopen? Hoe dan? Niemand weet dat het er is... 

Maar je hebt absoluut gelijk, het maken ervan is onbetaalbaar! Eén jaar lang zóveel moois mogen ervaren en dat alleen maar omdat ik een beetje creatief ben en kan dichten. En van al die mensen met een beperking hou :-):-):-) Al die liefde heb ik in het boekje gestopt

Onze date gaat dit jaar vast goedkomen! Dat moet gewoon, toch XXXXXXX HB

Laatst bewerkt: 07/11/2025 - 14:24