Hij en ik

We hebben samen de wereld gezien. Waar ik was, daar was hij ook.

Op het strand, in de kroeg, tijdens lange autoritten, altijd aanwezig, altijd in de buurt. Soms maakte hij zich belangrijk, soms hield hij zich koest. Maar hij was er, zonder uitzondering.

Tegenwoordig is hij een stille reisgenoot. Geen onverwachte bewegingen meer, geen grootse daden. Hij doet niets fout, hij doet alleen… niks. En misschien is dat ook gewoon hoe het nu is.

Toch blijf ik hem koesteren. We zijn samen zoveel jaren onderweg dat je elkaar niet zomaar achterlaat.

Na het plassen trek ik de rits omhoog en denk ik: hij en ik, nog steeds samen, maar het avontuur is voorbij 🫤