Dus ja, zo dus....
Half oktober zaten we in het appartement van de mevrouw met het zere voetje en toen hadden we wat problemen met het slot van de voordeur. De mevrouw zelf ook, er was al twee keer iemand van de woningbouw voor geweest. Een snelle blik van Zweef maakte duidelijk wat de oorzaak was, maar hij had niet het juiste gereedschap om dat meteen op te lossen. En om nou in Arnhem gereedschap te kopen, terwijl dat allemaal voor de grijp lag thuis, dat ging Zweef net even te ver. Een vijl dan, daar kon hij het in ieder geval wat mee oplossen. Nog niet definitief, maar dat kwam wel een volgende keer. En toen viel de mevrouw ter aarde op een hoge berg op Kreta en toen deed haar voetje zeer. Nou ja, de rest had ik al een keer verteld. Inmiddels is de mevrouw met het zere voetje, waarvan het voetje niet meer zo zeer doet weer thuis en vond ik het voor mij noodzakelijk om in ieder geval te zorgen dat de mevrouw met het minder zere voetje geen schop tegen de deur meer zou moeten geven om de sleutel omgedraaid te krijgen. Dat leek mij voor de algehele heling beter. En daarom had ik een ritje naar Arnhem gepland, met een koffer gereedschap. En dan kon ik ook nog even langs Fram, want die had een rondje Ikea voor mij gedaan.
Het was heel gezellig bij Fram, haar man is soortgenoot van mij, ook prostaatkanker, maar hij beleeft dat op zijn eigen manier. Ik merkte dat ik na een uurtje of twee moe begon te worden en was blij dat mevrouw Zweef de rit naar Arnhem kon voortzetten. Even een tukje, ingerold in trui en jas met capuchon. Even voor Arnhem het stuur weer overgenomen; mevrouw Zweef houdt niet van stadsturen.
In Arnhem aangekomen eerst wat drinken voordat ik mij op de sluitkom van de deur stortte. Met het juiste gereedschap was demontage eenvoudig, maar aanpassen minder. Ik verviel toch weer op het handwerk met de vijl, maar de onderdelen waren wel beter hanteerbaar. Twintig minuten intensief werken en het was klaar. Ook met mij, moest eerst een half uurtje naar bed. Maar dat had mij wel weer verfrist en naar huis rijden na het eten was geen probleem.
Maar vandaag was het helemaal pet. Geen gang in te krijgen. Geen gang? Hillegaar niks. Lummelen, rusten, slapen omdat ik bedat omviel en nu even bloggen. Ik denk dat ik straks na het eten maar weer plat ga.
Mag ik dus niet meer doen, twee dingen plannen op een dag.
12 reacties
Dat doet zeer😪
Hopelijk heb je morgen energie voor een fijne kerst 🎄 met mw Zweef.
En de kinderen en kleinkinderen. En de schoonouders van dochter. Een zoete inval van 7 stuks. Maar schoonzoon gaat koken en haalt met kleinzoon de stoelen van zolder in de garage.
Blij dat kleinkind veilig de trap op kan daar.
Ik doe niks, behalve delegeren en mooi opzitten.
Blijf vandaag vooral mooi zitten en delegeren!! Geniet van het gezellig samenzijn. Knuffel van mevrouw met het zere voetje.
En zo blijkt toch maar weer dat je ondanks alles nog steeds meer pit in je lijf hebt dan menig ander. Dank je wel weer Zweef voor je kerstgedachte met je hulp voor anderen <3
Dat zijn frustratiemomenten he. Dat je geconfronteerd wordt met al die nodige rustmomenten als je voorheen gewoon was om door te gaan en tien dingen op een dag te doen. En nu blij moeten zijn met de één of twee dingen die lukken.
Ik las dat je een mooie groep mensen over de vloer had met Kerst. En dat daar heel veel hulp bij komt kijken, zodat jij vooral kon achteroverleunen en genieten. En daarna weer rusten! Hopelijk voel je je een beetje ok?
Fijne feestdagen!
Ik heb genoten gisteren. Vandaag rustig aan, in de middag een frisse neus gehaald met de hondentaxi (de poepies zitten ook graag op 't Swarte Paert) en daarna toch weer een dik uur slapen. Stalpoot extra hoog gelegd, die had toch te lijden gehad met een avond onder tafel.
Vandaag ook nog maar rustig aan doen…
Wel heerlijk dat je er zo van heb kunnen genieten! Dat neemt niemand je meer af! Nou nog een beetje droger weer met een zonnetje, dan is buiten zijn met het Paert ook wat aangenamer. ….
Ik zie Zweef al door het dorp sjezen op zijn Paert met een stapel honden op zijn schoot, hun oren wapperend in de wind en tegen zijn wangen slaand, hun tong uit hun mond (niet Zweef) en iedereen begroetend die ze voorbijvlammen. Heerlijk.
Stalppot is minder precies, die blijft toch voor miserie zorgen he...
Slapen die ik trouwens elke namiddag 1 à anderhalf uur. Van af en toe is het zowat dagelijkse kost geworden. Maar 't helpt wel om iets aan je dag te hebben!
Misschien is het wel een goed idee om standaard een uurtje plat te gaan. Maar ik heb geen vastomlijnde dagindeling, dus het kan zomaar zijn dat ik tot half twaalf in mijn nest lig te rotten, uh....rusten. en om er dan anderhalf uur later weer in te gaan....?
Nu ga ik als de man met de hamer komt en eigenlijk dus net te laat.
Uiteindelijk doet iedereen het op de manier waarop dat het beste werkt voor hemzelf he. En dingen doen die je graag doet, dat is ook heel belangrijk.
Zóó herkenbaar!
Ik voel me een fitte kip, vind dat ik dat ook ben, maar o wee o wee... Naar een verjaardag na nog een dagje weinig dingen doen? Killing! Een wandelende luiaard is er niks bij.
Och lieve Zweef, wij moeten dat lesje heel vaak opnieuw leren... omdat het feit dat maar niet wil blijven plakken. Totdat we (letterlijk) omvallen.
Ennuh... het is bij 'ons' altíjd gezellig!
Knufs xx HB
Zo fijn die herkenning! Na een drukke en gezellige week waarin ik de hele wereld aankon alweer dag twee beste vrienden met de bank.... de ladder staat buiten met de illusie de klimroos te snoeien.... maar die moet maar wachten tot volgend jaar....