Nieuwjaarsbrief
Zoals Mr. Willy al vaker opmerkte, waren de afgelopen maanden hectisch..Te veel drukte voor de Willy's, die gewoon snakten naar rust en een eenvoudig samen zijn met elkaar
Gisteren waren het de laatste loodjes. Op de eerste dag van het nieuwe jaar, ontvingen ze hun kleinkinderen. Die kwamen, zoals de Vlaamse traditie het voorschrijft, hun nieuwjaarsbrieven voordragen. Een ritueel, doordrenkt met een unieke charme, dat bijna exclusief is voor Vlaanderen. Het is een gebruik dat, zo bleek uit een reeks appjes die ie gisteren met wat lotgenoten gevoerd had, in Nederland volledig onbekend is.
Toen Mr. Willy nog een kleine Willy was, was het creëren van een nieuwjaarsbrief op de lagere school een project van weken. De kleintjes ontvingen een voorgedrukte omslag, terwijl de iets oudere kinderen hun artistieke talenten moesten aanspreken. Het schrijven van de tekst, eerst tien keer in klad en pas daarna in het net, vereiste perfectie. In Mr. Willy's tijd betekende dit kalligrafische letters op zorgvuldig uitgelijnd papier. De brief werd ontelbare keren gelezen, soms gewoon van buiten geleerd, om ervoor te zorgen dat deze op Nieuwjaarsdag vlekkeloos voorgedragen kon worden.
Elke brief was een uniek kunstwerk, dikwijls tot stand gekomen met bloed, zweet en tranen. Speciale brieven werden geschreven voor ouders, grootouders, peter en meter, en soms voor elk familielid van wie een presentje te verwachten viel. Dan volgde het moment suprême: staand voor een aandachtig luisterend publiek, vaak genesteld in de beste stoelen van de kamer, werd de brief voorgedragen. En na deze prestatie kwam de beloning: een verborgen geschenk, ergens achter de kerstboom, dat ineens te voorschijn kwam, of een portemonnee die zich opende, een spiegelbeeld van de warmte en liefde ( of de rijkdom) van de familie.
En, alhoewel in het moderne onderwijs de tijd voor dergelijke uitgebreide projecten ontbreekt, blijft de kern van de traditie – het uiten van liefde en wensen voor het nieuwe jaar – onveranderd. Terwijl Mr. Willy gisteren zijn kleinkinderen aandachtig beluisterde, voelde hij een diepe verbondenheid met deze prachtige traditie. Hoewel de kinderwensen misschien niet zo spectaculair zijn als als bv Harry die mee met het vuurwerk de lucht in geschoten wordt, blijft het een moment van samenzijn, waardering, en hoopvolle anticipatie op wat het nieuwe jaar zal brengen.
De nieuwjaarsbrief is meer dan een brief; het is een symbool van liefde, traditie en familiebanden, een kostbare schat die de essentie van onze Vlaamse cultuur vasthoudt en van generatie op generatie doorgeeft.
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/kijk/2022/12/30/nieuwjaarsbrief-doorheen-d…
9 reacties
Ooooh, wat vond ik dat leuk en spannend tegelijk. Het knutselen (wat voor onhandige ikke altijd een uitdaging was), het met de tongpunt tussen de tanden voorzichtig geschreven briefje.... Dat briefje eindigde ook altijd met "uw kapoen"... en dan met bonkend hart voor al die mensen je brief moeten voordragen. Maar apetrots zijn als die brief dan op de kast prijkte. Heerlijke tijden!
......
Uw gecastreerde haan Felix.
Meneer Willy is nu na een nachtje slapen wat milder na zijn appjes van gisteravond en adviezen daarop. Maar wat niet is, kan nog komen 🤣
🤣🤣 Prachtig, ik zie kleine Zweef z'n brief al voorlezen en zo afsluiten.
Nou, of dat ie Felix noemt, dat weet Mr. Willy niet, maar volgens de beschrijving is het een authentieke Afrikaanse kip. Geen snotzachte, smaakloze plofkip maar een half wild kieken met vlooien tussen de pluimen. Zo een kip die in de brousse, luid kakelend voor z'n rammelend campertje uit loopt, en blijft lopen, om in een wolk van pluimen als platte kip te eindigen. Door al dat gekoers krijgt dit soort kippen extra lange poten en een heel lange nek... Daarom zijn ze onder de kolonialen beter gekend als koerskiekens ofte poulet coureur!
Een must voor je volgende BBQ
PS. En boos blijven is voor niks goed. Nieuwjaar is de periode van de goede voornemens.
Lieve Willy,
Wat een prachtige traditie. Ik had er ook nog nooit van gehoord. Dit zijn toch wel pareltjes van tradities waarvan het zonde zou zijn als ze zouden verdwijnen. Mooi dat jouw kleinkinderen dit zo voor jullie hebben geschreven, ik zie het al helemaal voor me. Je hebt vast glunderend van trots zitten luisteren en toekijken.
Ik wens jou en je vrouw zoveel mogelijk geluk voor 2024. Wij kunnen immers alle beetjes geluk altijd goed gebruiken, groot of klein. Ze dragen altijd bij aan een beter jaar. Daarnaast hoop ik dat de komende weken je weer wat meer rust zullen gaan brengen. Het gewone leven ipv al die drukke feestweken kan immers zeker zo zijn charme hebben.
Liefs Bianca
Weet je Bianca, nou was ik in de vaste overtuiging dat nieuwjaarsbrieven een traditie was die, is het dan niet wereldwijd, toch minstens in West Europa wijd en zijd verspreid zou zijn. En 't is , zoals ik zei , door gisteren erover te praten met een paar Nederlandse lotgenoten , dat ik begrepen hem dat het een puur Vlaamse traditie is.
Vandaar ook dat ik het leuk en nuttig vond om dit blog te schrijven.
Beste wensen ook voor 2024
xxx, Willy
Ja, ik ging er ook vanuit dat het verder reikte dan Vlaanderen alleen. We leren weeral bij!
Pracht exemplaar dat briefje! Inlijsten en ophangen xxxx
Wat een ontzettend mooie traditie is dit ,altijd in ere houden 👌