't Is weer voorbij
Héhé, eindelijk is het voorbij. Nou ja, bijna dan, want zoonlief komt straks met zijn gevolg. Die moeten het maar doen met een simpele croque-monsieur. Klagen ze? Dan zoeken ze maar een andere eetgelegenheid. Mr. Willy is er klaar mee. Een maand lang poetsen, het landgoed versieren, koken... en vooral: veel te veel eten. Pfff, 5 kilo erbij in een maand. Nou, het eerste goede voornemen voor dit jaar is al gemaakt: op dieet. Arme Mr. Willy, die zo van lekker eten houdt. En dan te bedenken dat de diepvries nog vol zit met al dat heerlijke eten, de overblijfselen van...
Andere wensen voor dit jaar? Tja, je kunt van alles wensen, maar laten we realistisch blijven. Gisterenavond nog vol verwachting naar het vuurwerk gekeken, hopend Harry ergens aan een touwtje te zien wegvliegen. Maar nee, helaas. Dus we zitten nog steeds met hem opgescheept. En Harry begint wakker te worden. Dat betekent nieuwe behandelingen dit jaar. Er zijn nog genoeg mogelijkheden, maar of dat de levenskwaliteit ten goede komt...
We verliezen er gelukkig geen slaap door. Wat zorgelijker is, is het geheugen van Mr. Willy. Vorige week gooide hij zijn abirateronepillen al in de prullenbak, en gisteren was het de beurt aan de komkommer. Die halve komkommer netjes in plastic gewikkeld en weggelegd. Niet in de koelkast, nee, in de doos van de vershoudfolie, past precies. En die folie zelf? Ergens verloren tussen de rommel. Tja, dat gebeurt dus steeds vaker.
Mr. Willy's keukenavonturen worden met de dag spannender - en verwarrender. Elke kooksessie verandert in een heuse speurtocht. Hij staat voor de keukenkastjes, fronsend en mompelend: "Waar staat de suiker alweer, of die éne kookpot voor de soep, of... of .... Nu, het aantal deurtjes in de keuken is niet eindeloos, dus vroeg of laat vind ie wel wat ie nodig heeft.
Mevr Willy maakt zich geen zorgen , die zegt gewoon dat ie dom en vergeetachtig is .
Maar Mr. Willy denkt daar anders over, die probeert er maar het beste van te maken, ook al gaat het bergafwaarts in zijn hoofd
Met Harry kan ie dealen, maar dat koppie......
12 reacties
Zo een verwardheid en vergeetachtigheid, dat voelt best eng aan. Alsof Harry ook met je geheugen gaan lopen is en ergens lachend met een machientje mist in je hoofd rondspuit. Hopelijk kan je ondanks alles toch een beetje in het nu leven, met de mooie en goeie dingen die hierbij horen. En weet je, een croque monsieur is àltijd lekker! Je zoon en zijn gevolg... ze zullen er smakelijk van smikkelen. Fijne wensen!
Waar ik me zorgen over maak , ik heb een tijd geleden een volledig hersenonderzoek ondergaan , en het is niet aangetoond dat Harry de oorzaak is .
't Is ook geen dementie, maar d'r zijn zoveel dingen in je hoofd die kunnen mislopen.
Dat is zo en dat is echt heel beangstigend. Zelf had ik iets dergelijks in mindere mate. Nog steeds kan ik, altijd een fervente lezer, geen boek meer lezen. Echt een gemis. Maar het lukt niet. Na drie zinnen moet ik altijd herbeginnen. De andere lastige symptomen zijn na een revalidatietraject van tien weken verminderd. Chemobrein zonder chemo gehad te hebben, was de diagnose... Mogelijk late nawerking van immuuntherapie en ook geen spoor van Tony's kindjes in de hersenen. Maar het is ons controlecentrum he en daarom willen vooral niet dat daar iets aan miskomt... Veel moed, Willy x
Das ook zo een van die problemen . Je leest een blog, en aan 't eind ben je het begin vergeten. Wordt dus moeilijk om een onderbouwde reactie te geven, want je weet niet meer wat er in de vorige blogs stond....
Enorm lastig bij het onderhouden van sociale contacten.
Klinkt heel zwaar Willy. Ik snap dat het je zorgen baart...
Dat niet kunnen onthoude met lezen, dat heb ik al van kinds af aan. Door goed te luisteren in de klas heb ik toch nog voldoende kunnen oppikken om mijn scholen te doorlopen. Als ik dingen niet meer kan vinden achter en in de negenenvijftig deurtjes en lades in mijn keuken, dan komt dat meestal omdat mevrouw Zweef een logischere plaats daarvoor weet. Voor haar dan. Soms zit daar een volkomen onnatuurlijke logica achter, zoals alleen vrouwen kunnen hebben. Een logica die zelfs mij met mijn extra x-je ver te boven gaat. En dan blijkt het achteraf ook haar logica te boven te gaan en ligt het broodmes in de vriezer.
Fijn dat je desondanks zo genoten hebt van je bezoek. En wat dit jaar brengt, zowel voor jou als mij onzekere tijden, maar ik denk dat als we het goed doen, we eind van het jaar de vriezer wel weer leeg hebben. En dan poetsen en koken en sloven we ons net weer uit als de afgelopen maand. Kamanido waarde vriend, kapot maar niet dood.
Nou Zweef, jij hebt een prachtige manier om dingen te relativeren. Waarvoor dank. ❤️
Ja beste Willy, bij chaos in je bol krijg je chaos in je leven, en is het misschien ook een beetje zo dat de kwaliteit van gedachten ook voor een groot gedeelte iemands kwaliteit van leven bepaald.? Moeilijk, moeilijk, maar is het ook niet zo dat we ons niet al te veel moeten focussen op wat minder gaat simpel omdat het "ja je wordt ouder pappa" principe van toepassing is? 🙂 Je bent zeker niet de enige met je bedenkingen, soms vraag ik mij ook af waarom ik meer moeite heb om mij te concentreren en geef ik gewoon mijn leeftijd de schuld en wanneer ik zoals laatst Joop tegen Jan zeg terwijl ik Jan al een eeuwigheid ken ja dan geef ik gewoon mijn chemobrein de schuld, dat accepteren ze altijd. Is het niet beter om je te focussen op dingen of zaken die je wel nog kunt en minder op dingen die minder gaan? Ik ben er van overtuigd dat mr. Willy nog genoeg kwaliteiten heeft waar een ander jaloers op kan zijn. Een croque monsieur, ik word al zenuwachtig alleen van de naam al.😁
Veel succes met de behandelingen dit jaar Willy schrijf je ze wel op in je agenda zodat je niet een dag te vroeg of te laat komt...🙂
Met chaotische groet
Sjozef
Nou, een feit is dus wel dat , als je eens een gekkigheid zegt of doet, het woord chemobrein altijd wel een afdoend excuus is. Gelukkig maar.
Nou, je hebt wel gelijk hoor. We moeten het ons niet moeilijker maken dan het is. Ik heb met verve de hulptroepen gedelegeerd tijdens het organiseren van de eettafel en daarna weer afruimen. Rug raakte vermoeid na lang staan en dan stuur ik het volk uit de lekkerste stoel. Wegwezen, deze kankerlijer moet rusten met zijn rug. En dan kreeg ik ondanks dat ook nog mijn natje en droogje aangereikt.
Hallo, Willy, ik moest bij de titel meteen denken aan "'t Is weer voorbij die mooie zomer' van Gerard Cox maar da's gelukkig voor later dit jaar.
Nu is de tijd van rust aangebroken, de grote feesten zijn weer even voorbij. Hopende dat Harry toch niet teveel tot leven komt. Kaatje hier zwijgt gelukkig nog...
Mijn bewondering trouwens voor hoe jij die feesten toch maar mooi in goede banen leidt, want dat kost toch ook de nodige energie.
En met dat onthouden, ik heb dat vooral met namen, soms even niet meer weten wat ik weer kwam halen in de kelder. En wanneer ik een plaatje op de radio hoor, wie zong dat nu weer...
Ik kan niet meer dan jou en de hele community hier mijn allerbeste wensen voor 2024 over te maken. 🎉🎉🙏🙏
Marc. 👍👍
Snap je helemaal Willy!
Alleen jij wéét dat jouw brein 'het' heel anders doet dat je gewend bent. Chemo, medicatie, ouder worden, van alles speelt daarbij een rol.
Mijn Kahlerhaarden zitten in m'n hoofd, voeten, en alles daar tussenin. Toch normaal dat ik soms denk bij die 'domme dingen' van me dat er daarboven misschien wel iets mis is?
Dus ja, ik geloof je. Maar toch 'bewijs' je ook met jouw woorden in die vele blogs, dat je een en ander nog echt wel op een rijtje hebt. En je bakt heerlijke taart :-)
Wat wij overigens nog eens moeten komen controleren..haha
Dikke knuffels lieverd!