HOOP

Prachtig gedicht Willy, maar drukt me ook wel efkes met de feiten op de neus, want toevallig startte ik mijn laatste blogbericht met dezelfde woorden.

Hoop is verlangen. En de realiteit is vaak hard en absoluut anders dan ons verlangen. Het leven doet pijn op die manier. En toch wil ik het niet loslaten, dat leven. Het geeft me ook zoveel mooie momenten.

Ik wil mijn lieve man en kinderen ook niet los moeten laten.  Al die andere mooie, lieve mensen om mij heen, die mij steunen, opbeuren en kracht geven om door te gaan!

Blijven hopen, tegen beter weten in...het is mijn enige optie. Jouw hoop zit in een kostbaar potje, deksel erop. Bewaar het goed!

Astrid🌈♥️

Mooi gedicht

Als je wat verliest wat geliefd of waardevol is doet dat pijn, geeft dat verdriet. Je gezondheid, een geliefde en bv een vriendschap. Ik zelf ben nog niet zo ver dat ik hoop in een potje stop en het daar bewaar ook al brengt het verdriet als waar je op hoopte niet uit komt. Geen idee of ik ooit zo ver kom dat ik dat wel ga doen.

prachtig blog. Hoop doet leven, dat zeker. 
Jouw hoop zit in een bijzonder potje met een mooie deksel, zo stel ik me voor. Een bijzonder potje met al JOUW hoop. Het potje is niet weg, dat weet je zelf ook wel. Maar het is ook een spannend potje; precies wat je in je blog schrijft.... het potje bevat ook angst want ook dat is hoop. 

Hoop is zo veel woorden wat samen te vatten is in 'hoop'. 

Lieve Willy: je bewaard het mooie potje op een voor jouw bijzondere plek maar je mag het potje ook heus blijven vullen. Want ongemerkt doe je dat toch. Niet alleen voor jou maar ook voor je naasten. We zijn nog lang niet levens-moe en nog lang niet klaar! Er namelijk nog zoveel meer in het leven, zelfs met kanker. 🌹🍀❤️

Warme knuffel, Elma

Misschien niet hopen, maar gewoon om ons heen blijven kijken wat er op ons pad kan en mag komen. En binnenhalen wat bij je past. Een open houding. Ipv artsen die je maar blijven inprenten, het komt altijd terug. Dan lijkt elke weg al afgesloten van te voren. 

Dag Willy,

Wat is dit weer een prachtig gedicht.
Ik ben meer bezig met alles wat ik nog wel kan en niet meer wat ik heb moeten opgeven. En ik hoop dat ik dat nog lang kan volhouden. Met 'n lijfspreuk die ik mezelf heb eigen gemaakt kan ik goed relativeren: "Ik klaagde dat ik geen schoenen had, totdat ik iemand zag die geen voeten had". M.a.w. ik prijs me met de gedachte dat het allemaal nog veel erger had gekund. Na een aanvankelijke prognose van 4 maanden, zijn we inmiddels al weer ruim 5 jaar verder. En ik heb goede hoop, hoewel ik dat nergens op kan baseren, dat ik het nog wel een tijdje volhoud.Houd moed en hoop Willy. 
Smartlappen is nu niet mijn meest favoriete muziek, maar de tekst past wel.

Groet,

René

Lieve willy 

Dat gedicht van hanneke maakte mij stil en nederig en ik heb zo gehuild toen het bij haar toch valse hoop was ,.

Hoop is zo fragiel en breekt zomaar in 1000 stukken uiteen ,maar zonder hoop kunnen we allemaal niet dus bewaar jij dat kostbaar doosje maar goed dan hoop ik gewoon met je mee 

Dikke knuffel liefs hes🥰

Vandaag startte ik de dag met hoop. Ik hoopte dat ze me in het avl gingen vertellen dat ze daar meer konden doen dan in mijn eigen ziekenhuis. Maar nee, ik hoorde ook daar ik echt niet meer beter zou worden dat die klote kanker al te ver gevorderd is. Toen  moest ik toch weer huilen omdat ik toch stiekem hoopte op meer. Deze komt dus wel even binnen, wat een mooi gedicht ❤️ bedankt voor het delen.