Zondag 8 mei 2022 -Met de voetjes in het zand-

Sorry voor de week vertraging, het kwam er gewoon niet van. Het zijn gewoon drukke tijden ondanks dat ik nu heerlijk met mijn blote voeten in het zand bij Vlissingen onderuit hang. Dit weekend hebben wij het genereuze aanbod van mijn werkgever verzilverd om er een heerlijk weekend op uit te gaan. Enige jaren terug al eens een lang weekend in een strandhuisje aan zee mogen verblijven en nu wederom voor deze keuze gekozen. Wat een luxe! En als 'oude zeerot' is het uitzicht hier fantastisch want enkele malen per uur komen hier de mooiste zee schepen voorbij. En...heel dichtbij!

Met mijn 'grote vriend' de tumor en alles wat daar bij hoort gaat het redelijk. Begin wat meer last te krijgen met slikken en voel wel wat onrust in mijn hals. Het is nog steeds prima te doen ondanks wat ongemak met eten en drinken. Ook mijn stem laat het af en toe afweten en lange stemverheffende conversaties moet ik uit de weg gaan. Lachen lukt nog prima alleen niet meer zo hard😄. Maar...van sommige vriendjes kon ik dat toch al nooit winnen!

De 17e weer een scan en deze wordt spannend gezien de laatste ontwikkelingen die ik bemerk. De 'pillen' hakken er nog steeds flink in en het lijkt of de ongemakken zich opstappelen. Inmiddels al zover dat van de alcoholische versnaperingen alleen bier nog smaakt. Jammer...kon zo enorm genieten van een mooie wijn.

Het was maanden geleden al een soort van wens, in het voorjaar nog een keer de blaadjes aan de bomen zien groeien. Nou...dat is dus aan alle kanten gelukt. Het wordt vast een fantastische zomer🏖. Dit weekend is het althans voor ons al begonnen🏝

14 reacties

Ja, dat water blijft boeien als je gevaren hebt. Zelf heb ik de laatste jaren een aantal cruises gemaakt. De beste methode van vakantie houden als je niet 100% meer bent. Zelfs mijn vrouw is daar nu gek op en die had daarvoor nog nooit een boot gezien.

Maar even over die vermoeidheid. Ook ik heb daar last van. Maar ik denk een methode te hebben gevonden om daarmee te leven. Het eerste wat je voor jezelf moet vaststellen is, hoeveel uur je buiten je bed kan. In mijn geval is dat ca. 5 uur. Dus daarna ga ik naar bed. En ik meen ook naar bed. Niet soezen op de bank of zo. Dat werkt niet. Die 5 uur is zo'n een beetje het maximum wat ik volhoud. Als ik na zeg 3 uur al weer omval, ben ik niet goed. Overdag slaap ik ca. 2 uur tussen het wakker zijn door.

Misschien heb je hier iets aan...... H

Laatst bewerkt: 08/05/2022 - 21:49

Tom, als sporten enzo nooit je ding is geweest, waarom zou je jezelf er dan nu mee gaan pijnigen? Maar als jij intens gelukkig wordt van drie uur hollen en dan 21 uur voor pampus liggen, vooral doen hoor. Een goede conditie schijnt te helpen. Ik heb helaas nog nooit een goede omschrijving gehoord watvoor conditie waarin.

Conditie in bierdrinken?

Laatst bewerkt: 08/05/2022 - 22:26

Als je palliatief bent, heb je eigenlijk maar één zorg en die is: hoelang blijf ik nog behandelbaar? En dat probleem is weer gekoppeld aan het tweede probleem: hoe blijf ik zo lang mogelijk gangbaar? Beiden dragen weer bij aan je totale kwaliteit van leven en dus aan hoe je je mentaal voelt.

Een dagelijkse hoeveelheid lichaamsbeweging, ik probeer iedere dag een half uur te wandelen en ga 1 of 2x per week naar de fysio, is voor mij voldoende om me aan de gang te houden.

En al die figuren, die na de diagnose kanker, plotseling beginnen te trainen voor de Tour de France of de New York Marathon. bekijk ik hoofdschuddend. Ik weet namelijk, dat die het niet volhouden....

Sterkte..... H

Laatst bewerkt: 09/05/2022 - 07:24