PASEN

Een oude blog , vorig jaar geschreven kort voor Pasen , en dan in concepten gesukkeld .
't Is dus nu het moment om die terug op te zetten 

 

Volgende week is het Pasen .

Donderdag vertrekken de klokken in Rome weer met hun jaarlijkse vracht paaseieren .
Daarvan wordt vrijdag een deel bij ons gedropt , en kunnen de kleinkinderen zondag komen rapen . 

 't Heeft twee jaar niet gekund vanwege Corona .

Het eerste jaar hebben we ze opgestuurd met bpost .
Het tweede jaar hebben we stilletjes een mandje gezet op het terras bij de kinderen en dan snel weg .

Maar nu is het dan terug zover . Overal eitjes verstoppen.
Bij goed weer buiten , in de tuin , bij slecht weer binnen . Plaatsen genoeg om ze kwijt te raken . 

En dan zoeken maar . Dolle pret . En als 't mandje halfvol is , halen we er stilletjes een deel terug uit en worden die opnieuw verstopt.
Dan duurt de zoektocht wat langer , zonder extra kost , en nog wat meer pret .

Tenminste , zo ging het vroeger toch .

Die paaseieren , ja , die werden tot hier gebracht door de klokken . 
En dan kwam de Paashaas , die bestond toen nog ,  met z'n wagentje en die verstopte eieren die dan bij jou thuis . 
Niet alleen chocolade eieren , maar ook gewone , in alle kleuren geschilderd , al dan niet hardgekookt

En ook de Kerstman en Sinterklaas , die bestonden nog echt . En Zwartepiet , die mocht toen nog zwart zien.
En die mocht nog een zak bijhebben om de stoute kinderen in mee te nemen , zonder gelijk een proces aan z'n been te hebben voor 't een of ander . 

Helaas , das de goede oude tijd . 

Tegenwoordig ga je naar de winkel . 
En je koopt een pak chocolade eitjes ( uiteraard , per slot van rekening is het toch Pasen , niet )  en voor de rest wat geschenken , liefst met nog wat dure multimedia rommel erbij , dat hebben ze graag . 
En dan best nog samen met je kroost , dan koop je tenminste niks verkeerd .
En dat is het dan , en de kinderen zijn daarmee best tevreden.

Maar ik mis die charme van dat echt geloven.
Als 5 of 6 jarige kleuter was ik op verlof was bij mijn grootouders .
Diep katholieke mensen . Moest dus 's zondags mee naar de mis . En in die tijd was dat nog om zes uur 's morgens .
Met Pasen was mijn grootmoeder met mij wat vroeger vertrokken , zodat mijn grootvader de eieren kon leggen.
Zij woonden in een oude boerderij , veel bomen rondom , en de grote eieren had hij  dan met een lintje in de bomen gehangen .
En dan , terugkomende van de kerk , via een klein weggetje door de wei , recht naar huis , maar nog op honderden meters afstand , je zag de bomen nog maar nauwelijks , was mijn grootvader mij al aan 't opjutten over al die eieren die hij in de bomen zag hangen . Maar ik zag natuurlijk nog niets .
En jarenlang had ik het dan nog altijd over mijn bompa , die toch zo'n scherpe ogen had dat hij dat allemaal kon zien . 

En dan mijn zuster , 15 jaar jonger dan ik . Zat als 3 of 4 jarig meisje beneden aan de tafel , voor het raam , terwijl ik stilletjes , vanuit de bovenverdieping , aan een touwtje een groot ei liet zakken . Hoor nog altijd haar gegil toen dat  zo ineens voor het raam verscheen . 

Pasen , Kerstmis , Sinterklaas .
Allemaal gebeurtenissen waar je als kind naar uitkeek , minder voor het krijgen , maar vooral voor de sfeer die errond opgebouwd werd en het feit dat je d'r echt in geloofde . 
Maar heel lang duurde dat niet en op 7-8 jarige leeftijd wisten wel gewoonlijk al wel hoe de vork in de steel zat . Maar dan deden we toch nog altijd alsof . 
Ik herinner me nog goed  die leraar in de tweede klas lager onderwijs , die ons toen aanmaande om zeker niks te vertellen tegen de "kleintjes" .
Want die geloofden er nog wel in !

PS
Maar de Kerstman , die bestaat nog echt , hoor !!!!
Die woont in Finland , in Rovaniemi.
En daar ben ik op bezoek geweest tijdens een van onze reizen door Scandinavië . Heb toen nog op die man z'n schoot gezeten . 
Maar dat is een verhaal voor in een van m'n volgende blogs.  

6 reacties

Heerlijke tijd, dat onbezorgd zijn en geloven in de Sint en de paasklokken. 

Ik herinner me nog dat, wanneer we eitjes mochten gaan rapen bij mijn oma die toen thuis naast woonde, de hilariteit groot was. 

En voor mijn oom die daar ook woonde, mijn peter trouwens, stond er steeds, op enige afstand, een mandje klaar met een ei en wat viezigheid erin.  En wij maar lachen. 

Herinneringen, want die oom is drie jaar geleden aan Corona overleden... 😒

Heerlijke Paasverhalen. 

Marc. 👍👍

Laatst bewerkt: 05/04/2023 - 09:55