OVER VECHTEN TEGEN KANKER
VECHTEN
Iedereen zegt het : je moet ertegen vechten .
Dus iedereen vecht ertegen . Ieder op zijn manier
De meesten doen het door op een of andere wijze hun levensstijl aan te passen . Gezonder leven , andere eetgewoonten , mindfulness , alternatieve geneeswijzen , enz , enz .
Heel veel mensen gaan gewoon meer sporten .
Zo ook Mr Willy
2x per week cardio/ krachttraining , 1 x per week judo en tussenin nog regelmatig een rondje joggen . Dat laatste wel minder en minder , helaas .
Nou , sporten is goed hoor . Je wordt wat sterker , je conditie is beter , je voelt je wel wat beter , en het krijgen van al die ouderdomskwalen , hart- en vaatziekten , diabetes , botontkalking ed ,dat wordt allemaal wat uitgesteld. De achteruitgang vertraagt.
Dus Mr Willy sport , hij doet het graag , en , volgens de statistieken toch , zal hij minder snel sterven ten gevolge bovenvermelde narigheden.
Het nuttige met het aangename paren , heet dat . (Hebe , weet je nog ?)
Betekent dus dat ie de tijd krijgt om rustig dood te gaan aan die rotkanker.
Want daar helpt al dat sporten geen bal tegen.
Want dat je kanker krijgt zit in je genen. De media staan bol van sportmensen in topkonditie , en die krijgen kanker.
Dat die kanker uitzaait , en dat die dat doet op z'n dooie gemak of in een moordend agressief tempo , wordt bepaald door je genen. Helpt al dat sporten niks aan .
Dat je uitzaaiingen krijgt op onschuldige plaatsen , of daar waar ze een maximum van ellende veroorzaken , kan je allemaal niks aan doen .
Dat je behandelingen wel of niet aanslaan , hoe je erop reageert , welke nevenwerkingen je krijgt , hoe zwaar die zijn , wordt allemaal door je genen bepaald.
Om maar te zeggen , als je vecht , dan vecht je niet tegen kanker , maar je vecht voor jezelf , voor een betere levenskwaliteit , voor meer weerstand tegen alle ellende , voor het behoud van je geestelijke gezondheid , voor een algemeen beter gevoel , enz , enz
Maar die strijd tegen de kanker zelf ? Winnen of verliezen is een foute uitdrukking ,
Want tegen de kanker zelf kan je niet vechten . Het hele gevecht bestaat erin om ermee te leren leven .
PS
Iemand heeft ooit eens gezegd dat je eigenlijk ook niet kan verliezen
Want als je wint , is de kanker dood , dus 1-0
Maar als je sterft , is de kanker ook dood , dus da's dan 0-0 , gelijkspel
10 reacties
Ik vind de uitspraak; 'vechten tegen kanker' een onzinnige uitspraak waar ik zelf helemaal niets mee kan.
Zat het maar in je genen, dan konden we wat met Monsanto en werd dat eruit gemanipuleerd. Helaas is het in de meeste gevallen willekeur hoe een deling mis gaat. 99,99% van de celdelingen gaat goed, maar soms gaat het een keertje fout. En daar hoeft dan geen kanker uit te ontstaan, maar pas als er een foutje zit in het mechanisme dat de celdeling reguleert, dan heeft de kanker je bij je ballen (in het geval van mannen, dan. Bij vrouwen zullen dat de lurven waarschijnlijk zijn, maar ook dat is mij onduidelijk).
Kanker krijgen is botte pech, hoewel er wel stoffen in de omgeving zijn die de kans daarop verhogen. Andersom nou net weer niet.
Goed zijn voor je lijf maakt de gezonde cellen gezonder en is voedsel voor de geest.
Maar ook als sporten niet je ding is, alle beweging telt, zoals ook sjouwen met puin van boetjes.
Geen idee of er een kern van waarheid zit in hoeveel kans je hebt te sterven aan kanker en dat dat in je genen zit. Voorlopig hou ik het maar op domme pech waarin soms andere factoren er net voor zorgen dat het bij iemand fout gaat en dit door het lichaam niet opgeruimd wordt. Sommige soorten daar weet de medische wetenschap nog geen goede behandeling tegen, helaas. Goed voor je lichaam zorgen is altijd goed. veel bewegen, gezond eten en zorgen voor voldoende ontspanning helpt ook het verminderen van andere kwaaltjes. De kunst is om daarbij ook nog te genieten.
Ik leg vooral de nadruk op genieten. En daar mag al eens een reep chocolade of een zakje chips bij zijn.
Zoals je zegt, Willy, sporten of gewoon bewegen, is gezond maar ik denk ook dat zeker een agressieve tumor steeds het laatste woord heeft.
Bij mij komt het erop neer, zo weinig mogelijk hoeven te lijden wanneer het ooit zover zal zijn.
Marc. 👍👍
Net als Rita krijg ik de gruwelen van de uitspraak 'vechten tegen kanker". Want als je het niet haalt... dan heb je niet hard genoeg "gevochten"? Ik worstel ook heel erg met alle moet-jes en doet-jes. Je moet dit en je moet dat doen. Maar zit levenskwaliteit ook net niet een beetje in ergens onbezorgd kunnen zijn? In iets eten zonder tabellen en lijstjes en optelsommen en de verdorie da's lekker maar ik zal maar dat droge spul kiezen want dat past beter in het lijstje? Ik trek het wat in 't belachelijke, want uiteraard ga ik geen tien eieren per dag binnenproppen met een hoop friejtes met mayo erbij. Maar moet ik daar altijd neen tegen zeggen, tegen die frietjes? Niet als dat geen acuut probleem veroorzaakt denk ik.
En moeten bewegen is heel tof voor wie graag sport en sjouwt en sleept. Maar deze meid wordt er depressief van, da's geweten. Top hoor, voor je levenskwaliteit.
Voor mijn gemoedsrust en levenslust ban ik iedereen uit mijn hoofd die komt roepen wat ik allemaal moet. Ik praat en luister rustig met artsen en mensen die weten en beseffen dat het geen kwestie is van "het gewoon doen" maar een manier van een evenwicht zoeken" en daar voel ik me goed bij. Ik heb mijn hele leven al evenwichten gezochten op allerlei manieren en dit is daar gewoon een andere versie van.
zoals ik in het begin zei , ieder vecht op zijn manier. En je vecht niet TEGEN kanker , want dat impliceert dat , als je sterft , je niet hard genoeg zou gevochten hebben , een dat is een idiote bewering. Maar toch , je vecht. Of misschien beter gezegd , je doet al het mogelijke voor een leefbaar leven TIJDENS je kanker.En hoe je dat doet , dat is iets dat je zelf invult
Daar kan ik helemaal achter staan! En vechten voor iets, zo voelt het wel. Om één of andere reden voelt dat mooier :) .
I'm a sucker I lnow, ik heb van die triggerpuntjes, sorry!
Ik ben het zo eens met wat je schrijft. Leven met kanker is geen gevecht. Je hebt geluk of pech als behandelingen wel of niet aanslaan. Alsof je niet hard genoeg hebt gevochten als de kanker je velt. Word daar altijd zo boos om. Je doet je best om te gaan met de bijwerkingen van de behandelingen. Sporten helpt inderdaad om je fysiek wat beter te voelen, maar heeft geen enkele invloed op groei van de kankercellen.
liefs, Monique
Mooi beschreven!!
Bij mijn partner zit het helaas wel in de genen, dat kan ook nog en is ook 'gewoon' een foutje. In onze familie zeggen we wel eens tegen elkaar (we hebben veel autoimuunziekten) "we zijn een beetje rottig in elkaar gezet".
Vechten doen we niet tegen de kanker, daar valt niet tegen te vechten, was het maar waar, want dat zou betekenen dat we nog zouden kunnen winnen. We proberen wel door te gaan met leven, met hopelijk nog voldoende kwaliteit en dan ook zo lang mogelijk :-)
Lieve Willy
Vechten tegen kanker bestaat niet ,vechten voor jezelf met kanker dat wel dat lees ik van julllie allemaal en man wat is dat moeiljjk en zwaar en wat heb ik respect voor jullie of het nou een kwestie van genen ,dna of botte botte pech hebben is ,ik vind het gewoon zwaar klote voor jullie allen
Dikke knuff en liefs hes 💕💕