Amor vincit omnia

Blog 214.

Joke kuurt. Levensverlengend, dus we moeten geen wonderen verwachten. Doen we ook niet. Ze doet wel haar stinkende best, ondanks uitdrogende, jeukende pukkels als bijwerking. Antibiotica, mentolpoeder, allerlei zalven, de een nog vetter dan de andere. Alles wordt erbij gesleept om maar verlichting te geven. Een lijf en een gezicht vol vlekken, uitgedroogde oogleden waar huidschilfers als poedersuiker op liggen.

Joke wil doorgaan. Haar dadendrang lardeert ze met allerlei informatie over voeding. Machtig interessant,  al is het allemaal slechts ter voorkoming van. Het kan niet op. Haar bovenkamer slurpt het allemaal gulzig op. Dat combineert ze met de kuur. Alleen lukte dat vandaag niet. Vandaag moest ze het alleen met haar voeding doen. De arts oordeelde dat Joke teveel last krijgt. Even rust nu. Volgende week mag ze weer, mogelijk met een lichtere dosis. En er moet ook een dermatoloog iets ervan vinden.

Ondertussen klimt mijn fighting Mac wel uit alle macht die steile helling op. Ze komt langzaam aan en kan steeds meer aan, al blijft ze afhankelijk van een rolstoel. Ze heeft een missie. Ze moet en zal nog heel lang mijn meissie zijn. Lief, mijn zegen heb je!

14 reacties