Die extreme vermoeidheid: gaat het ooit over

Gaat de vermoeidheid ooit nog eens over.
Ik zelf ben van af 2003 longkanker patiente
en sinds 2008 zonder behandelingen.
Maar nog steeds heb ik last van de vermoeidheid.
Ik kan er wel inmiddels wat beter mee omgaan
en heb geleerd beter naar me lichaam te luisteren (al geef ik hier niet altijd aan toe)

Helemaal weg is de vermoeidheid niet.

Ik ben benieuwd hoe andere dit ervaren.

brigitte

7 reacties

Hallo Brigitte, en anderen,
Een interessante vraag: gaat het ooit over?
Ik ben zelf sinds 2009 zonder behandelingen, en kon ook zo ontzettend moe zijn. En had vooral veel moeite  met herstellen als ik weer eens over mijn grenzen was gegaan....
Ik zeg met opzet kon en had, omdat ik onlangs iets van een doorbraak bemerkte!
Na een heel weekend optredens met mijn koor, plus alle drukke repetities hieraan voorafgaand, had ik nauwelijks meer last dan mijn collega-zangers.
Dit was echt voor het eerst; voorheen deed ik wel mee, maar ik moest dan echt rekening houden met mijn rust nemen en bijkomen.
Een fijn moment , dat ik even met jullie wil delen. Hoop dat jullie dit ook zo (gaan) ervaren.

Groeten Ellen
Laatst bewerkt: 29/06/2017 - 19:51
13 november 2013 om 13.27
Dank Ellen,
Dat geeft deze burger weer moed!
Ik hoop stiekem toch dat ik er minder dan 4 jaar over doe om op dat punt te komen...

Laatst bewerkt: 29/06/2017 - 19:51

Hoi Brigitte, en anderen,

Vermoeidheid na kanker komt vaak voor. Bij zo'n 30% van alle mensen die succesvol voor de kanker zijn behandeld, is vermoeidheid nog een beperkende klacht op bijna alle gebieden van het dagelijks leven. 

Online therapie, dus een therapie die je vanuit huis kunt volgen via het internet, heeft veel voordelen als je vermoeid bent. Zo kun je in je eigen tijd en thuis de oefeningen doen.

Verwijderd door de moderator omdat dit een oproep tot deelname aan een onderzoek betreft. 

Vriendelijke groeten,
Fieke Everts

Laatst bewerkt: 29/06/2017 - 19:51
Beste Brigitte,

moeilijke vraag hier spelen factoren in mee! Standaard antwoordt is niet eenvoudig.
Jij kent je lichaam beter dan geen ander de tijd is in jou voordeel en gebruik die dan ook.
Iedereen ondergaat het anders,ziekte slurpt aardig veel energie uit je body.
Opbouwen is het moto,gaat gepaard met vallen en opstaan je bent niet meer
zo fris hoentje,het komt allemaal weer goed.

Mvg

Theo
Laatst bewerkt: 29/06/2017 - 19:51
Ik ben nu 2,5 jaar uitbehandeld van blaaskanker. (Chemo Radiatie behandeling in AvL).

Nog steeds heb ik last van plotseling opkomende vermoeidheid. Je voelt het een beetje aankomen en plotseling gaat een knop om. Geen energie meer en volledig futloos. Mijn vrouw ziet het tegenwoordig aan m'n gezicht aankomen. Vaak gaat het gepaard met onrustig gevoel in darmen, spiertrillingen. Echt waardeloos. Soms weken niet, en dan weer wat frequenter.

Ik sport regelmatig en wandel veel. Gezond en bewust eten altijd al gedaan.

Je gaat enigszins aan jezelf twijfelen of het niet tussen de oren zit. Maar ben niet gestrestst en het fenomeen doet zich ook voor als ik bezig ben met dingen die me juist ontspannen. Huisarts heeft bloed geprikt (een breed spectrum van schildklier, vitamine varianten etc.) maar dat is allemaal ok.

En ik lees ook wel de uitspraken "accepteren, negeren, leer er mee leven, het gaat vanzelf over". Maar dat accepteren gaat me slecht af....... Hoewel ik blij ben met de gekozen behandeling en verder helemaal ik ben.

Ervaringsdeskundigen?
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14
Ik heb 3 chemios en 1 bestraling achter de rug op 5 jaar tijd en ben extreem moe slapen op alle momenten dat de vermoeidheid optreedt is de beste remedie. Ook al omdat mijn begeleidende artsen dit adviseren De opkomenden koorts bestrijd ik met pijnstilllers
Laatst bewerkt: 20/07/2017 - 02:12

Lieve mensen,

wat is het verschrikkelijk voor jullie en ook voor mij, die vermoeidheid kun je niet uitleggen, vaak komt hij wanneer je denkt het een en ander te doen, hohoho, gaat niet moe....en hoe?

zelf heb ik eierstokkanker gehad 23 jaar geleden, operatie en extreme zware chemo’s ( was in die tijd nog) de kanker is weg, de vermoeidheid en angst niet.

luisteren naar je lichaam en dingen doen......die het leven mooi maken.....maar het allerbelangrijkste is....begrip van de mensen om je heen, dat is mijn ervaring, nu na zoveel jaar laat ik ze gewoon praten en zeg ik dat ik moe ben, begrip of onbegrip, jammer om je energie daar aan te verspillen.

ik wens jullie allemaal aller goeds toe,

irene

Laatst bewerkt: 25/11/2019 - 10:15

Over dit onderwerp