Diagnose kanker
Hoi ik wil me even voorstellen ik ben Eddy
Mijn verhaal begint als volgt,ik had al.een aantal weken last van mijn nek en schouders en doof gevoel in ringvinger en pink, en werdt door gestuurd voor een mri van mijn nek,en had bij de uitslag een plekje helemaal boven in mijn long van 3.1cm,dus verschrok me wezenloos zeker omdat ik gewoon fit ben,dus gisteren gelijk pet en ct scan gehad en daar bleek het plekje wat geen 3.1cm bleek te zijn maar 1.8cm groot te zijn met geen uitzaaiingen alleen 2 in de buurt liggende lymfeklieren waren ietsjes opgelicht, ik heb zo een angst en kan niet blij zijn dat er verder geen uitzaaiingen zijn gevonden zit zo in zak en as,heb maandag de afspraak bij de longarts en dan ga ik verder horen wat het behandelplan eruit gaat zien, hoe moet ik het een klein beetje na de achtergrond krijgen, in mijn hoofd spoken allerlei scenario's,en kan niet denken van dat er heel veel scenario's liggen voor mij die gunstig zijn, ik hoop zo graag dat iemand mij kan zeggen hoe ik hier een beetje beter met om kan gaan.
Liefs Eddy
10 reacties
Beste Eddy, allereerst betreur ik dat je deze diagnose hebt.
Er zijn hier veel lotgenoten met min of meer dezelfde soort diagnoses. Wij kunnen ons allemaal voorstellen hoe jij je voelt; de angst en de onzekerheid. Met de tijd verandert dat voor sommige mensen. En voor anderen weer helemaal niet. Ik ken de angst niet zozeer. Ik accepteer ook niet dat ik inmiddels ongeneeslijk ziek ben. En ik vind ook niet dat ik '... ermee omga..'. Omdat ik gewoonweg niet weet hoe ik dat zou moeten doen. Ik leef met alle beperkingen die me inmiddels zijn overkomen door de kanker. Ik vind het niet leuk en ik houd er rekening mee dat er een dag komt dat ik niet meer te behandelen ben. Tot die tijd blijf ik doen wat ik doe en hoop op wonderen en een beetje meer geluk. Ik heb het ermee te doen. Het is niet anders.
Je bent hier op deze site in goede handen; iedereen is onvoorwaardelijk lief.
Veel sterkte in jouw proces.
Linda
Dank je wel Linda,voor je reactie ik denk dat inderdaad ook dat je het nooit zult accepteren of begrijpen, en dat je het een plaatsje geeft in je hoofd,ik heb het pas gisteren gehoord en morgen zal ik wel te horen welke onderzoeken er nog nodig zijn voor ik mijn behandeling ga krijgen, het is gewoon een rollercoaster het enen moment ben ik opgelucht dat het zo snel is gevonden en nog klein is,het andere moment denk ik aan mijn lieve vrouw en aan mijn lieve dochter, maar ik zal eerst moeten afwachten wat de longarts morgen te melden heeft.
Nogmaals bedankt
Toen ik het voor het eerst hoorde (juni 2025), heb ik mijn arts voor gestoord verklaard. Er is geen kanker in mijn familie. En ik was topfit. Sportte 5 x per week. Mijn eetpatroon is buitengewoon gezond. Ik rook niet en drink nauwelijks.
Maar toch is het mij overkomen zonder enige aanleiding; ofwel ik heb bijzonder veel pech. Daar moet je het dan mee doen.
Inmiddels is het binnen een jaar tijd uitgezaaid naar overal en maak ik geen schijn van kans meer. Toch ga ik door en werk ik omdat dat iets is wat ik nog kan. de afgelopen maanden ben ik minimaal 1x per week naar het ziekenhuis gemoeten en ben ik alleen maar slechter geworden.
Vakanties? Hoe zou ik dat moeten doen? Ik kan nergens heen want ik kan niet meer lopen en bovendien zit ik om de paar dagen in het ziekenhuis.
Tsja.. dan doe je wat je kan. Meer kan nl niet :).
xxx Linda
Hoi Eddy,
Het is een verpletterende diagnose, kanker, maar zonder al te veel uitzaaiingen is er wel hoop op kansen, behandelingen, soms zelfs genezing. In die eerste weken heb je vooral stress en paniek omdat je moet wachten op uitslagen voordat er een behandelplan komt. Misschien proberen dat uit te zitten, daarna kun je pas verder. Niet te veel vooruit kijken en houd moed en hoop!
Hoi Frie,
Bedankt voor je lieve reactie het was zeker een verpletterende diagnose,ga voor een nekhernia naar de mri en smiddags belde ze al dat er een plekje boven in mijn long hadden gevonden,en ja ik ben nu achteraf blij dat mijn huisarts mij geadviseerd heeft om een mri te laten maken,anders was ik er nooit achter gekomen dat het plekje er zat,en natuurlijk blij dat op de pet ct scan geen uitzaaiingen zaten, maar toch de onzekerheid wat je te wachten staat,dat vindt ik heel moeilijk.
Liefs Eddy
Hoy Eddy
Ik kan me je schrik en onzekerheid goed voorstellen. Ik heb soortgelijk meegemaakt. Bij toeval ontdekt. Uiteindelijk diagnose duurde lang. Probeer naar de positieve dingen te kijken. Mooi op tijd ontdekt, geen uitzaaiingen en je voelt je goed. Zelfs als het kwaadaardig zou blijken te zijn is het waarschijnlijk nog goedte genezen. Probeer om niet de hele dag met kanker bezig te zijn. Geniet van de dingen die straks tijdens de behandeling niet meer kunnen. Benut de tijd om je conditie wat op te krikken; dan kom je gemakkelijkgemakkelijker door de behandeling heen en herstel je sneller.
Ik wens je sterkte met alles. Ik ben nu op vakantie met mijn kinderen in Turkije. Over 10 dagen krijg ik mijn bestralingbestraling behandelplan. Ik zie alles vol vertrouwen tegemoet. Probeer ook zo te denken want dan gaat de,wachttijd sneller voorbij.
Dank je wel voor je lieve reactie,en klopt ik moet ook blij zijn dat ze het inderdaad bij toeval hebben gezien en dat het plekje nog klein is en geen uitzaaiingen,maar alleen het woord k....r brengt me zoveel angst,en we zullen het morgen horen wat de longarts te melden heeft, in ieder geval heel veel plezier en natuurlijk gezondheid in het mooie Turkije.
Hoi Eddie , 3 jaar geleden liet de vervangend huisarts een longfoto maken, omdat niets hielp tegen het hoesten .Uitslag: Niet kleincellige longkanker op 2 plaatsen . Boven in rechterlong en links onderin een plekje .1 oplichtende lymfeklier . Inmiddels rechter bovenkwab verwijderd , viel alles mee . Linksonder 8 bestralingen gehad .Viel ook alles mee. Als extra 4 x chemo en 4 x imuno therapie , waar ik allebei ziek van werd , dus dat stopte .Maar dat was extra , dus was niet erg . Inmiddels 3 jaar verder , ik voel me goed . Alle Mri - ct scans zijn tot nu toe goed . Het wachten op de uitslag duurt lang, maar kan ik aardig van me afzetten, tot ik door de arts naar binnen word geroepen , dan krijg ik de zenuwen !. .. Misschien heb ik mazzel dat ik erg nuchter ben en denk : ik kan er niets aan veranderen en probeer het leuk te hebben . En probeer bezig te blijven met sporten etc . En af en toe denk ik : o ja , ik heb longkanker . gek he ! Ik wens jou en je familie veel sterkte met alles , liefs Corrie
Ik kan me je gevoelens goed voorstellen Eddy. Ik weet niet goed wat te zeggen, ben partner-van iemand met een andere soort kanker maar ik weet nog wel heel goed dat voor ons ook alles op zijn kop stond vlak na de diagnose. Ik duim voor je, ook dat de hevige emoties weer mogen afnemen.
Dank je wel 😘