Vrijdag de 13e
Na een heftige periode in ons leven waarin we 2 jaar lang geterroriseerd zijn door een buurman is het in 2011 eindelijk zover: een nieuw huis, een nieuw begin. Eindelijk weer een normaal leven zonder constant op onze hoede te moeten zijn voor allerlei rotgeintjes, zonder dreiging en, niet geheel onbelangrijk, een normaal leven waarin we onze post weer ontvangen. De buurman in kwestie heeft namelijk de 2 voorgaande jaren vrijwel al onze post achterover gedrukt, iets waartoe hij door de situatie ter plaatse in staat was.
Wat is het fijn om weer een normaal leven te kunnen leiden, ondanks dat er natuurlijk wel puin geruimd moet worden. Twee jaar lang vrijwel geen post ontvangen blijft namelijk niet zonder consequenties, maar dat nemen we voor lief.. we hebben weer een normaal leven...
Vlak voor de kerst 2011 krijg ik een oproep voor het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker. Na de jaarwisseling hierover mijn huisarts gebeld voor een afspraak. "Zo.. kom je toch maar? " Na mijn vraag hoe ze dat bedoelt vertelt de assistent dat er al meerdere oproepen zijn gestuurd. Even ben ik met stomheid geslagen maar dan valt het kwartje.. die oproepen zijn natuurlijk ook bij de buurman beland...
Enfin, de assistent maakt een uitstrijkje en na nog even praten vertrek ik weer richting huis, in vol vertrouwen dat alles in orde zal zijn en ik niets over het uitstrijkje weer zal horen.
Enkele dagen later krijg ik echter een telefoontje van de assistent. De uitslag van het uitstrijkje is niet helemaal goed en ik moet even bij de huisarts op spreekuur komen. De huisarts vertelt me dat ik een PAP 3a heb. Niets om me druk over te maken, hij heeft elke maand minstens 1 patiënt met die uitslag en het is altijd een onschuldig ontstekinkje of zo. Maar.. ik moet toch even hiervoor naar de gynaecoloog.
Ik maak me dus niet bezorgd en zeg vrij laconiek tegen m'n huisarts: "Dat komt mooi uit, m'n Mirena spiraal moet toch vervangen worden, kan gelijk in 1 keer".
Twee dagen later dus de afspraak bij de gynaecoloog. Ze zegt "ik ga eerst je oude spiraal verwijderen, vervolgens neem ik een hapje weefsel van je baarmoedermond en daarna plaats ik het nieuwe spiraal terug". Ondertussen is ze de hele tijd gezellig aan het kletsen, het valt dus op dat ze ineens stil is. Op mijn vraag of er iets is, komt ze naast me staan en zegt dat ze het nieuwe spiraal niet gelijk gaat plaatsen, maar dat ze eerst de uitslagen van het lab wilde afwachten.
Vrijdag 13 januari 2012, de gynaecoloog roept ons uit de wachtkamer. Ik kijk haar aan en zeg "het is niet goed he?"..
Ze schudt haar hoofd.. "nee, het is niet goed. Ga zitten, dan bespreken we wat we gaan doen".
Wat is het fijn om weer een normaal leven te kunnen leiden, ondanks dat er natuurlijk wel puin geruimd moet worden. Twee jaar lang vrijwel geen post ontvangen blijft namelijk niet zonder consequenties, maar dat nemen we voor lief.. we hebben weer een normaal leven...
Vlak voor de kerst 2011 krijg ik een oproep voor het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker. Na de jaarwisseling hierover mijn huisarts gebeld voor een afspraak. "Zo.. kom je toch maar? " Na mijn vraag hoe ze dat bedoelt vertelt de assistent dat er al meerdere oproepen zijn gestuurd. Even ben ik met stomheid geslagen maar dan valt het kwartje.. die oproepen zijn natuurlijk ook bij de buurman beland...
Enfin, de assistent maakt een uitstrijkje en na nog even praten vertrek ik weer richting huis, in vol vertrouwen dat alles in orde zal zijn en ik niets over het uitstrijkje weer zal horen.
Enkele dagen later krijg ik echter een telefoontje van de assistent. De uitslag van het uitstrijkje is niet helemaal goed en ik moet even bij de huisarts op spreekuur komen. De huisarts vertelt me dat ik een PAP 3a heb. Niets om me druk over te maken, hij heeft elke maand minstens 1 patiënt met die uitslag en het is altijd een onschuldig ontstekinkje of zo. Maar.. ik moet toch even hiervoor naar de gynaecoloog.
Ik maak me dus niet bezorgd en zeg vrij laconiek tegen m'n huisarts: "Dat komt mooi uit, m'n Mirena spiraal moet toch vervangen worden, kan gelijk in 1 keer".
Twee dagen later dus de afspraak bij de gynaecoloog. Ze zegt "ik ga eerst je oude spiraal verwijderen, vervolgens neem ik een hapje weefsel van je baarmoedermond en daarna plaats ik het nieuwe spiraal terug". Ondertussen is ze de hele tijd gezellig aan het kletsen, het valt dus op dat ze ineens stil is. Op mijn vraag of er iets is, komt ze naast me staan en zegt dat ze het nieuwe spiraal niet gelijk gaat plaatsen, maar dat ze eerst de uitslagen van het lab wilde afwachten.
Vrijdag 13 januari 2012, de gynaecoloog roept ons uit de wachtkamer. Ik kijk haar aan en zeg "het is niet goed he?"..
Ze schudt haar hoofd.. "nee, het is niet goed. Ga zitten, dan bespreken we wat we gaan doen".
