Oedeem masker en verder

We zijn alweer een tijdje onderweg na de laatste check. Op woensdag 17 december mag ik weer naar een fysieke controle in het ziekenhuis. 

De laatste weken ging het best wel goed. De gesprekken bij de poh ggz zijn afgerond. Ik en zij hebben niet het idee dat ze wat voor mij kan betekenen. Ik moet wel duidelijk mijn eigen grenzen aangeven. Iets wat ik lastig vind als je gewend was om altijd maar door te gaan. En een stukje acceptatie. Het is niet meer zoals het was. En wordt het überhaupt weer zoals het was. En wil je dat het weer wordt zoals het was. Heeft dit mij al persoon veranderd? Oefff geen idee. Ik zou willen van niet want mijn leven voor kanker was fijn met alles en iedereen om mij heen ❤️. Wel ben ik tot inzicht gekomen dat ik wel wat beter voor mijzelf kan zorgen en best wat liever mag zijn. Jezelf soms ook wat gunnen. Maar ik vind het altijd fijn om voor een ander te zorgen. En ja daarin liep ik mijzelf wel eens voorbij. 

Ik ben gestart met fysio fit bij de fysiotherapeut die gespecialiseerd is in oncologie. Zij helpt mij weer een conditie op te bouwen en krachtiger te worden. Er is nog steed 10 kilo af. Zij attendeerde mij erop dat er een soort steunkous aangemeten kan worden om de zwelling in de hals en kin te ondersteunen met het afvoeren van het lymfevocht. Omdat er lymfeklieren zijn verwijderd en er een groot litteken zit heeft het lichaam moeite om het vocht af te voeren. Inmiddels lijkt er weer iets gevoel terug te komen in de hals en ik lijk het vocht dus ook te voelen. En ja dat is niet altijd prettig. Het voelt stug en soms hard aan. De fysio masseerd het 1x in de week los. Heel fijn alleen is dit effect niet blijvend. Dus hopelijk gaat het masker ondersteuning bieden. Ik ga het in de avond en nacht dragen. Het is op maat gemaakt en ik kon uit heel veel verschillende kleuren kiezen! Hoe fijn is dat een bedrijf hier ook in mee gaat. Een zwarte leek mij niet zo verstandig. Dan lijkt het net een bivakmuts 🫢. 

Inmiddels probeer ik weer 2 tot 3 dagen in de week te werken. Ongeveer 2 tot 3 uur per dag. Het is fijn om op het werk te zijn. En het hebben van begripvolle collega's is echt onwijs fijn. Hier kan en mag ik zijn wie ik ben. Ik krijg de tijd en ruimte om aan mijn herstel te werken maar ook ondersteunen zij mij om weer alles onder de knie te krijgen. De apotheek is namelijk in mijn afwezigheid van software veranderd en dat vergt behoorlijk wat energie en inspanning om dit weer onder de knie te krijgen. 

Het litteken geneest mooi en lijkt steeds minder stug en hard. De fysiotherapeut masseerd dit ook altijd voorzichtig mee. Wel ga ik mij nog verdiepen in andere behandelingen die via een huidtherapeut worden aangeboden. Het litteken zit best in het zicht. Het nadeel is dat veel behandelingen bij litteken niet vergoed worden. 

Lichamelijk gaat het allemaal best goed. Fysiek hou ik iets langer vol dan mentaal. Concentreren met prikkels kost veel energie. Gek wat je lichaam dan met je doet. M'n gemoedstoestand is net als het weer. Veranderlijk. Van zonnig tot regenachtig en moeilijk te voorspellen. Maar ik ben er wel achter dat balans zoeken in alles wel zorgt voor overwegend zonnig weer ☀️. 

Afgelopen week heb ik gevoeld dat ik niet in balans was. Over de grens ben gegaan. Niet leuk maar wel goed dat ik nu weet wat de signalen zijn. Moe, weinig engergie en nachtmerrie's. Hierdoor slaap je onrustig en dit komt overdag niet ten goede. Het is naar en eng. Hopelijk neemt dit gauw af. 

Al met al is het vallen en opstaan. 2 stappen vooruit en weer 1 achteruit. Ik ervaar ze allemaal. En het is oké. Maar als ik heel eerlijk ben vind ik de periode van herstel moeilijker dan de periode tussen alle operaties in. Nu moet ik het echt zelf doen. Natuurlijk wel met behulp van anderen.  In het begin is alles nog onzeker en eng maar kon ik op een gegeven moment toegeven naar een datum. En nu... nu heb ik geen datum of houvast om naartoe te leven waarvan je weet dat alles weer een beetje "normaal " voelt. Maar ik blijf positief en ik kom er wel weer... tijd, de tijd zal het leren ❤️