Op solodate

Ok. Ik voel me nu een hele zelfstandige en trotse vrouw. Milou is dit weekend uit logeren. Morgenmiddag ga ik wat leuks doen met vriendinnen, maar verder heb ik dit weekend helemaal geen plannen. 

Nu draait er sinds kort een film in de bioscoop die ik heel graag wilde zien: the housemaid. Ik had het boek van Freida McFadden een tijd terug al gelezen (+ de drie vervolgdelen) en dat betekent vaak dat ik de film dan ook wil zien. De verhaallijn wist ik nog deels, alleen dat vind ik al een prestatie op zich. Voor het overlijden las ik veel. Heel veel. Ik kocht ook alle fysieke boeken, dus ik had een aardige bibliotheek in huis. Familie kwam voor vakanties bij mij langs om boeken te lenen. Na het overlijden kon ik me niet meer op een verhaal concentreren en heb mijn halve bibliotheek weggedaan. Inmiddels heb ik het lezen weer aardig opgepakt met mijn e-reader en een kobo plus abonnement. 

Maar goed, ik dwaal af. Ik wilde die film dus ontzettend graag zien en dit weekend had ik genoeg tijd om ernaar toe te gaan. Ik heb even getwijfeld om iemand mee te vragen, maar mijn drang naar zelfstandigheid is de laatste tijd ook sterk aanwezig. Dus ik zag dit als een kans om die twee dingen te combineren. 

Ik ben dus op solodate gegaan. In mijn up naar de bioscoop. Ik had wel een plekje gereserveerd met niemand naast me. Helaas, die plekken naast mij waren uiteindelijk toch bezet. Achteraf gezien maakte dat eigenlijk ook helemaal niet uit. Ik heb een topavond gehad: genoten van de film, niemand die mijn snacks opeet en niet in slaap gevallen tijdens de film! Ik zie alleen maar winst van deze solodate. Dit ga ik vaker doen! En wat, dat zie ik nog wel. Sommige solodates gaan me nog iets te ver (zoals uit eten gaan), maar het begin is er. En ik ben zo trots!