Opstaan en weer doorgaan

12. What if..

Als ik veel onrust ervaar ga ik bakken. Ik vind bakken iets magisch. Met een paar (of soms heel veel) ingrediënten creëer je iets nieuws. Ineens na een paar uur staat er iets prachtigs op je aanrecht, iets zoets en lekkers.

Als er in een week meerdere taarten of baksels staan weet…

11. Herstellen van beademing en kanker 

Na de week van beademing heb ik veel opnieuw moeten leren. Als je je spieren een dag niet gebruikt, vallen deze al voor 50% uit, zo heb ik me laten vertellen. Moet je voorstellen wat er gebeurt als je een week geen enkele spier gebruikt. Ik heb opnieuw moeten…

10. Hallucinaties part 2

Mijn hallucinaties zetten zich voort tijdens de eerste dagen op de KNO afdeling. Nadat ik op donderdag wakker wordt gemaakt uit mijn slaap op de IC ga ik op vrijdag naar de KNO afdeling om daar verder te herstellen. De overgang naar de KNO afdeling vond ik ellendig.

In…

9. Hallucinaties part 1

Voor mij is dit het lastigste hoofdstuk om te schrijven. Wat ik nu vertelt ligt in het diepste van mijn ziel verborgen. Ik stel me zo voor dat deze herinnering ver op de bodem van de zee verborgen ligt, in het donkerste gedeelte van de zee waar de meeste vissen zich niet…

8. De schim van de ic

Na 6 dagen beademing ben ik wakker gemaakt. Het moment dat ik mijn ogen weer open deed kan ik me niet herinneren en wat ik van mijn man en zus begrijp is dat een moment die ik me niet zou willen herinneren.

Ik denk dat je sommige herinneringen bewust vergeet (noem het…

7. Bel 112!

28 april 2017. Een dag die ik niet snel zal vergeten. De dag waarop ik de diagnose kanker kreeg weet ik niet meer. Net zo min als ik nog weet wanneer ik voor het eerst geopereerd werd. Maar 28 april 2017 zal altijd in mijn geheugen gegrift staan. Dit zou de dag zijn waarbij er een…

6. Dr behandeling 

Na de diagnose volgt meestal een behandeling. In mijn geval bestond die behandeling uit het weg laseren van de tumor. Ik besef me dat ik hiermee geluk heb, ik heb geen nare chemokuren gehad en onderging geen bestraling. Ondanks dat dit, gezien de fanconi anemie, ook geen optie is…

5. Opgeven kost moed

Mensen die mij kennen, kennen mij als een vechter. Ik bijt me ergens in vast en ga ervoor. Ik laat me niet kennen en ga door en door en door. Zo werkt het niet bij kanker heb ik gemerkt. Bij kanker zijn er dagen dat je wilt opgeven. Bij kanker kun je niet doorgaan en doorgaan…

4. En toen zei hij: 'het is toch kanker'

Het begon in december 2016. Ik voelde op een dag een bultje in mijn keel. Als ik slikte of at voelde ik steeds een klein bobbeltje. Ik wist instinctief meteen dat het niet goed was. Maar, zoals met meer dingen, negeerde ik de eerste signalen. Ik was…

3. Vandaag zijn we boos

Als kanker je leven in sluipt is boosheid een emotie die naar voren kan komen. Bij mij was er naast verdriet ook veel boosheid. Vragen als; "waarom overkomt mij dit, heb ik nog niet genoeg mee gemaakt" passeerden de revue. Die boosheid blijft hangen merk ik, ondanks dat ik…